Oplage weekkrant 'The European' blijft boven verwachting; Heel Europa binnenland

Sinds zeven weken verschijnt The European, zondagskrant voor Europa. Van het eerste nummer deze jongste telg uit het media-imperium van Robert Maxwell gingen maar liefst 684.000 exemplaren over de toonbank. Daarna liep de verkoop terug, maar bleef met een gemiddelde van 450.000 ver boven de voorzichtige schatting van 225.000 die de adverteerders was voorgehouden. 'De verkoop is veel hoger dan we verwachten', zegt Ian Watson, hoofdredacteur. Officeel tekent Maxwell zelf voor deze functie, in combinatie met die van eigenaar en uitgever. 'Maxwell is zeer betrokken bij de krant. The European is very much his new baby. We praten voortdurend.'

Grinnikend legt Watson uit dat hij over de plaatsing van de artikelen beslist, terwijl Maxwell de conflicten ter redactie zal moeten oplossen.

Voorlopig is er van tegenstellingen geen sprake. De redactie worstelt met de formule van de krant, die het best kan worden omschreven als experimenteel. 'We proberen een nieuw produkt te maken voor een nieuwe markt. The European is niet te vergelijken met de Europese editie van de Herald Tribune. Dat is een krant die dagelijks verschijnt, wij zijn een weekendkrant. We gaan ervan uit dat niemand er op zit te wachten om wat hij vandaag in zijn eigen krant heeft gelezen morgen nog eens in een andere taal van ons voorgeschoteld te krijgen. Het nieuws van de afgelopen week herhalen, kan dus niet. We moeten iets anders verzinnen. Tegelijkertijd kunnen we de grote gebeurtenissen niet negeren. Het wordt nog moelijker omdat we ons richten op een internationaal publiek. Gelukkig kregen we de eerste weken zo'n honderd brieven per dag, veel kritische, daar leren we van.' Op dezelfde joviale toon vertelt Watson dat de krant volgens hem wel erg snel is gelanceerd.

In januari was het plan gesmeed, half mei rolde het eerste nummer van de drukkerijen in Engeland, Duitsland en Frankrijk. Weliswaar had Maxwell al eerder plannen gemaakt voor een Europese krant, maar dat betrof een dagelijkse uitgave. Onderzoek wees uit dat een dagblad niet haalbaar was, waarna werd gekozen voor een produkt dat het best te vergelijken is met de Britse zondagsbladen. The European verschilt daarvan door de Europese invalshoek. 'Heel Europa valt voor ons onder binnenland. Het is niet de bedoeling dat wat in Brussel beslist wordt centraal staat. We hebben daar een kantoor met drie redacteuren, maar we willen toch in de eerste plaats beschrijven wat er in de verschillende landen gebeurt. In Nederland voeren de verpleegkundigen nu actie voor een hogere beloning. Wij zouden dan het verhaal willen brengen waarin staat wat er bij u aan de hand is en hoe de situatie in de omringende landen is. In Oost-Europa verwacht men van ons dat we uitgebreid informeren over de gebeurtenissen daar. Voorwaarde daarvoor is een uitgebreid correspondentennet en daar werken we hard aan. De krant wordt in Londen gemaakt, we moeten dus zeer op onze hoede zijn, want we willen bewust niet de Britse kijk op de wereld brengen.' De hoge verkoopcijfers vormden voor management en redactie een verrassing. Even verrassend was dat de krant ook in Frankrijk werd verkocht (65.000 exemplaren). Niemand geloofde dat een Engelstalige, op Europa gerichte krant in dat land te slijten zou zijn. 'Het tegendeel blijkt waar', zegt Watson. 'De Fransen waarderen vooral de aan cultuur en vrije tijd gewijde bijlage elan.'

Aanleiding tot nog meer vreugde was de belangstelling onder studenten en scholieren. 'We denken dat het uiterlijk van de krant hen aanspreekt.' The European mag dan inhoudelijk zijn vorm nog niet gevonden hebben, op de opmaak van het blad valt weinig aan te merken. Fris, lezersvriendelijk en vol goed gedrukte kleurenfoto's. 'Hier in Engeland geloofde niemand dat je in een kwaliteitskrant zoveel kleur kon brengen, maar ik denk dat we de kwaliteit juist bevorderen door kleur. En het werkt.'

'Iedereen die de krant kopen wil, is welkom', lacht Watson, als antwoord op het vraag zijn lezers te omschrijven. 'We mikken op de goed opgeleide lezer die ons uitgangspunt deelt dat alleen in een verenigd Europa de vrede behouden blijft en de welvaart kan groeien. Ons doel is Europa's eerste 'nationale' weekendkrant te brengen, een volledig onafhankelijke, niet aan partijpolitiek gebonden krant.'

Over de mogelijkheden op de advertentiemarkt heeft Watson minder te melden. De krant heeft geleden onder de teruggang op de Britse markten Watson beaamt dat vooralsnog onduidelijk is hoe de Europese markt zich ontwikkelen zal. Op heel Europa gerichte campagnes zijn nog schaars, de Europese advertentiemarkt is veel kleiner dan die van de afzonderlijke landen. De reclamewereld verwacht dat dit veranderen zal, al durft niemand voorspellen hoe en wanneer. Volgens Watson is Maxwell voornemens met The European door te gaan 'zo lang Europa bestaat.'

Het uitbrengen van de krant heeft tien miljoen pond gekost, naar verwachting zullen de kosten oplopen tot 20 of 25 miljoen pond. 'Na twee jaar moet er wel uitzicht op winst zijn, ' meent Watson. 'We zijn er van uit gegaan dat de krant over vijf jaar uit de rode cijfers moet zijn, maar een snellere ontwikkeling is natuurlijk zeer welkom.'