'Cricket in Nederland is een houtjes-touwtjes gebeuren'

DEN HAAG, 29 juni Als Pee Jee van Overzee schrijft hij een column inhet cricketmagazine. Paul Jan Bakker is profbowler in Engeland. Rondom zijn persoon speelden zich afgelopen weken 'voetbalachtige' taferelen van Steven van Hoogstraten, voorzitter van de nationale cricketbond, schakelde zelfs de hoogste baas van de internationale federatie in om Bakker bij zijn club Hampshire vrij te krijgen voor het Nederlands elftal tijdens de ontknoping van het B-WK. Dat was een opmerkelijke actie in deze sport van rangen en standen. Een cricketgek land als Engeland maakt de dienst uit en Nederland met zijn 4.500 beoefenaars moet gewoon zijn mond houden. 'Maar', legde Van Hoogstraten zijn 'brutaliteit' uit, 'nu eindelijk een echte Nederlandse crickettopper hebben behoort hij ook in een voor ons zo belangrijk evenement te spelen.'

Hij kreeg zijn zin. Paul Jan Bakker mocht even de oversteek naar huis maken. Het was echter geen unaniem besluit van de bestuursleden van de statige Hampshire County Cricket Club. Bakker: 'Ze hadden er moeite mee me vooreen amateurclubje vrij te geven. Dat het hier om mijn eigen land gaat doet er voor hen niet toe.' Dinsdagavond om acht uur vertrok zijn vliegtuig naar Nederland. Maar om kwart voor zeven stond Bakker nog op het veld bij een wedstrijd met Hampshire. Hij haalde het ternauwernood. Met '101 overs fielden in de benen' stond hij de volgende ochtend in zijn voormalige woonplaats Den Haag op het veld in de halve finale tegen Kenia. Binnen een half uur had Bakker drie Afrikaanse batsmen uit het veld gewerkt en aan het slot van de wedstrijden volgden er nog drie. Zijn aandeel in het bereiken van de eindstrijd, morgen vrijwel zeker tegen favoriet Zimbabwe, was derhalve groot. Dat deed hem goed. 'Ik konalleen maar op mijn gezicht gaan', aldus Bakker. 'Ik weet zeker dat veel mensen dat graag hadden willen zien. Dan hadden ze 's avonds weer wat te vertellen gehad aan de bar. Zo gaat dat hier. Het cricket in Nederland is een houtjes-touwtjesgebeuren.'

Toestemming

De dankbaarheid van aanvoerder Lubbers voor de inspanningen van Bakker leek ook al niet erg groot. In een interview aan de vooravond van de wedstrijd tegen Kenia had de captain zich afgevraagd of de 32-jarigebowler in de afgelopen weken wel voldoende moeite had gedaan om toestemming te krijgen voor Nederland te spelen. Bakker sloeg ergeen acht op nadat Steven Lubbers hem had verteld dat zijn woorden 'een beetje vreemd' waren weergegeven. 'Het is prachtig om voor het Nederlands team uit te komen', zegt Bakker met enige overdrijving. 'Maar het gaat voor mij om twee leuke dagen. Dat is het dan. Daarna moet ik weer terug naar Engeland. Ik verdien daar mijn geld.'

Bakker heeft een salaris dat ruim boven modaal ligt en tijdens het seizoen van zes maanden kan hij alleen al van zijn onkostenvergoeding rondkomen.

Hij zegt vijf jaar lang hard te hebben gewerkt voor de positie waarin hij zich nu bevindt. Afgelopen seizoen eindigde Bakker temidden van de groten van de King of Sports als zevende op de ranglijst van de beste bowlers. En dan word je in Engeland als topkunstenaar beschouwd. Gewone spelers hebben bij Hampshire een cap waarop een embleem met een dichte roos staat. Bij de toppers is de bloem open. Die heeft Bakker op pet en blazer staan. Dat geeft hem een aantal privileges, zoals een eigen plaats in de kleedkamer van het eerste team. 'Ik word in het Engelse cricket nu niet meer als die rare Nederlander beschouwd', zegt Bakker. Hij woont in Southampton in een huis mettopspeler David Gower, die als voormalig aanvoerder van het Engelseteam op de voet wordt gevolgd door de schandaalpers.

Haagse tongval

Bakker spreekt Engels met een prachtige Haagse tongval. In de residentiekennen ze hem als een levensgenieter. Hij woonde zelfs een tijdje boven zijn stamkroeg. Toch zegt de ex-speler van Quick er geen moeite mee te hebben te leven als een profcricketer die bijna elke dag moet spelen. 'Het is een ritme', vertelt Bakker, 'en we zitten echt niet elke dag met een Spa'tje op onze kamers. Als je weet dat je tijdens een meerdaagse wedstrijd de volgende dag moet batten blijf je een uurtje langer aan de bar zitten. Dat is geen probleem.' Zijn losse levenswijze heeft Bakker uiteindelijk ook naar Engeland gevoerd. Hij had als 23-jarige vrijbuiter na zijn diensttijd geen zin achter een bureau te zitten en vertrok naar Zuid-Afrika om een beetje in de zon te cricketen. Bakker kwam er in contact met de Engelsen en werd uitgenodigd voor een proefwedstrijd bij Hampshire. Zijn Zuidafrikaanse avontuur bezorgde hem destijds ook een weinig eervolle plaats op de zwarte lijst van de Verenigde Naties. Hij kreeg pamfletten in zijn brievenbus en werd dringend verzocht niet meer indat land te gaan spelen.

Brood

Bakker heeft zich daar nooit veel van aangetrokken. 'Ik maak zelf wel uit wat ik doe. Ik moest toen toch mijn brood verdienen.'

Hij zegt een prachtige tijd te hebben gehad in Zuid-Afrika. 'Ik heb met iedereen gespeeld, met zwarten, met kleurlingen. Ik heb er de jeugd gecoached. Ik ben echt niet zo geweldig pro-Zuid-Afrika, maar veel mensen weten niet waarover ze praten.'

De kans bestaat dat Bakker ooit nog eens naar dat deel van de wereld terugkeert. Hij denkt het nog hoogstens twee jaar te kunnen uithouden in het Engelse profcricket. 'Ik krijg overal last van, mijn rug, mijn knieen, mijn enkels. En tijd om blessures rust te geven is er in Engeland bijna nooit. Ik ben een soort werkpaard als bowler. Dat kostveel kracht.'