Tennistitel veteraan Gomez triomf voor orthodoxe stijl

PARIJS, 11 juni De nieuwe zakelijkheid waarmee Andre Agassi zijn opponenten bestrijdt maakte gistermiddag in de finale van Roland Garros een uiterst povere indruk tegen de orthodoxe tennisstijl van Andres Gomez, die op de valreep van zijn twaalf-jarige profloopbaan in zijn eerste Grand-Slamfinale de titel greep. Het Parijse centre court van de open Franse kampioenschappen vulde zich daarom gedurende tweeeneenhalf uur met het renaissance-tennis van de 30-jarige Ecuadoriaan; hoewel de eindstrijd kwalitatief gezien niet als een heroisch duel kon worden aangemerkt.

Daarvoor wist Agassi uiteindelijk te weinig weerstand te bieden. De 20-jarige Amerikaan had zich voorgenomen reeds in de eerste set met fysiek spel Gomez te ontmoedigen, maar de vele tempowisselingen en slagen die voor hem van een andere generatie leken, vloerden Agassi uiteindelijk met 3-6, 6-2, 4-6 en 4-6. 'Ik verwachtte wel dat hij goed zou spelen, maar ik had ook voorzien dat we in een fase zouden belandden dat Gomez het lichamelijk moeilijk zou krijgen. Maar ik kreeg hem geen moment klein en daarom kan ik met deze nederlaag leven.'

Commentaar

Een jaar geleden werd Andres Gomez in de tweede ronde van Roland Garros uitgeschakeld en vloog hij onmiddellijk terug naar Ecuador, waar hij door de nationale televisie werd gevraagd de eindstrijd tussen Chang en Edberg van deskundig commentaar te voorzien. Gomez zag er uiteindelijk van af, maar zegde toe voor de editie van 1990 op het aanbod in te gaan. 'Het onderstreept nog eens dat de ontwikkelingen in dit toernooi mij ook hebben verrast. Maar het geeft me in elk geval weer de moed nog een jaar of drie tot vier met proftennis door te gaan.'

Gomez werd op Roland Garros de oudste winnaar na Andres Gimeno (34) in 1972. Alleen in de tweede set liet het balgevoel Gomez in de steek, maar zoals hij Thomas Muster in de halve eindstrijd niet een dezelfde bal voorschotelde, worstelde ook Agassi met dat probleem. Waar de Amerikaan bij vlagen door het leven gaat als de dompteur van het tenniscircus, gold hij gisteren als de beperkt spelende prooi van Gomez, wiens ervaring met name een rol speelde bij de overwinning. 'In Parijs ben ik twee weken relaxed gebleven, bij geen enkele achterstand overheerste paniekgevoelens. Die kalmte heeft me er doorheen gesleept', zei Gomez, die daarmee door de jaren heen behoorlijk is veranderd. Elf jaar geleden sloeg hij na een nederlaag in het Amerikaanse Charlotte uit woede nog tien houten rackets aan stukken, terwijl hij tijdens de wedstrijd al een slagwapen over de tribune in het water had gesmeten.

Wereldranglijst

Met zijn overwinning verdiende Gomez in Parijs 370.000 dollar en stijgt hij op de wereldranglijst naar de vierde plaats, iets wat hij in twaalf jaar nooit heeft weten te bereiken. Agassi handhaaft zijn vijfde positie in de computer-ranking, maar opmerkelijker is dat na Chang in de vorige editie opnieuw een Amerikaan is doorgedrongen tot de finale op het voor hen over het algemeen vrij lastige gravel.

Wie een blik werpt op de huidige ranglijst leert bovendien dat thans negen Amerikanen een positie hebben verworven in de top-twintig en daarmee lijkt een einde te komen aan de zorgelijke jaren waarin in de Verenigde Staten voortdurend werd gevraagd om een opvolger van John McEnroe en Jimmy Connors. Hoewel jeugdige spelers als Agassi, Krickstein, Berger, Chang, Courier en Sampras de creatieve speelwijze van vooral McEnroe te allen tijde ontberen, zijn de resulaten bemoedigend.

In 1987 ontwikkelde de Amerikaanse tennisbond het Player Development Program met als doel via scouts, nieuwe trainingscentra alsmede aparte werving onder minderheden door spotjes met de 'ideale huisvader' Bill Cosby het internationale tennis opnieuw te kunnen domineren. Een nieuwe ranglijstaanvoerder heeft dat tot op heden nog niet opgeleverd, maar het spel van met name Agassi en Chang moet positief worden beoordeeld sinds McEnroe in 1979 op Flushing Meadow zijn eerste Grand-Slamtitel veroverde.

Agassi heeft zich bovendien ontwikkeld als een idool dat zich via kledij en taalgebruik onderscheidt van de grijze massa in het ruim duizend professionals tellende proftennis. Hij reist het circuit af met een compleet gezelschap, onder wie zijn vader Mike die ooit over zijn zoon liet weten: 'Ik heb hem voor tennis gehersenspoeld. Net zo lang tot hij in zijn eigen kwaliteiten geloofde, want daaraan ontbrak het de laatste jaren in het Amerikaanse tennis'. Agassi zelf onderstreepte gisteren dan ook de finale van Roland Garros als een uitstekend vertrekpunt te beschouwen voor zijn verdere ontwikkeling. 'Ik zit op het rechte spoor en dit is weer een nieuwe stap voorwaarts.'

Agassi behoedde met zijn nederlaag Philippe Chatrier voor een pijnlijke affaire. De president van de Franse tennisbond en de internationale federatie liet vorig weekeinde zijn ongenoegen blijken over roze wielerbroek, denim-shorts en lange haren van de Amerikaan, maar gezien het huidige spelpeil van Agassi zal Chatrier zich in de toekomst nog vaak moeten verbijten.