Reclameseconden tijdens WK bij opbod te koop

De STER is op het oorlogspad. Onlangs riep Smeekes strijdlustig dat het WK Voetbal een uitnemende kans bood om op zondag wat bij te verdienen. Maar ook zonder zondag weet Smeekes van wanten, getuige de kleurige folder waarin de geachte clienten netjes wordt uitgelegd hoe de STER hen een poot wil uitdraaien. Wie kijken er van 8 juni tot 8 juli naar de live-reportages van het WK Voetbal op Nederland 3? Juist, mannen, welstandsklasse C tot en met A, vanaf twintig jaar en voor het merendeel geflankeerd door hun echtgenote die net de cursus vrouwen en voetbal in het buurthuis heeft gevolgd. Prachtig, half koopkrachtig Nederland hangt voor de buis. Boek, pardon, bied onmiddellijk, want wegens de te verwachten belangstelling worden de reclameseconden dit maal bij opbod verkocht.

Smeekes weet van wanten. En Smeekes heeft gelijk. Reclame-uitzendingen op de publieke netten dienen geen mooie doelen. Ze zijn er voor het geld en als de publieke omroep een uniek evenement in de aanbieding heeft, moet de adverteerder maar dokken. Uiteindelijk vaart de reclame mee op de boot die de NOS heeft gekocht, en dat luxueuze meerdaagse rondvaarten duurder zijn dan de pont naar Terschelling weet iedereen. Zelfs minister d'Ancona gaf onlangs blijk van veel inzicht in deze materie. Sprekend voor een gehoor van adverteerders merkte ze op dat de tarieven van de STER in het verleden eigenlijk altijd te laag waren geweest. En daardoor mogen de tarieven niet omlaag, ook niet nu Veronique is aangetreden en haar reclame tijd voor dumpprijzen verkoopt. Een mooie constatering waar Lubbers nog maar eens op broeden moest. Lubbers vindt dat reclame op zondag moet kunnen, zodra de STER door de week te weinig verdient. De zondagsrust om de poen verkwanseld. Voordat Den Haag daartoe besluit, verdient Smeekes' WK Voetbal systeem zeker nadere bestudering. Want als we dan toch onze calvinistische geschiedenis aan de adverteerders verkopen, wat is er dan tegen alleen de hoogste bieders te accepteren? Zo'n eeuwenoude traditie verhandel je toch alleen wanneer het bedrijfsleven bereid is vele malen meer te betalen voor een zondagse dertig seconden spot?