Souvenirs met zweet

De eerste wedstrijd wordt over ruim een week gespeeld, maar de jacht op WK-souvenirs is nu al in volle hevigheid begonnen. De mascotte Ciao, het poppetje dat zijn hoofd heeft verloren en daarvoor in de plaats een bal heeft gekregen, blijkt een goudmijn. De fabrikanten die de rechten op dit officiele beeldmerk hebben gekocht, doen uitstekende zaken. Daarom wordt verwacht dat het voor de echte souvenirs, met zweetdruppels van de spelers, helemaal storm zal lopen. En dat zou weer betekenen dat veel kinderen in de Derde wereld worden beschermd tegen een onnodige dood.

Unicef, het kinderfonds van de Verenigde Naties, gaat shirtjes van spelers verloten. Het geld zal worden gebruikt voor de inentingscampagne die men al een aantal jaren voert in de Derde Wereld en die moet voorkomen dat kinderen te voorkomen ziektes krijgen als tuberculose, kinkhoest, polio en tetanusvergiftiging. Volgende week begint een grote reclamecampagne onder de titel 'een doelpunt voor Unicef', waarvoor de staats- en commerciele zenders gratis zendtijd beschikbaar hebben gesteld. In supermarkten, speelgoedwinkels en bij de kantoren van de voetbaltoto zijn kaarten te koop die moeten worden ingevuld en opgestuurd om mee te dingen naar een van de shirtjes of ballen met handtekening die eind augustus zullen worden verloot. Voor deze campagne zullen de spelers in de finale en de strijd om de derde en vierde plaats shirts beschikbaar stellen, voorzien van hun handtekeningen. Ook de spelers in de eerste wedstrijd van Italie tegen Oostenrijk zullen shirts afstaan. Het was eerst de bedoeling om de spelers na de wedstrijd hun tenues uit te laten trekken, maar de organisatie had bezwaar tegen een veld vol blote lichamen. Nu zullen de spelers vlak voor de wedstrijd eerder gedragen shirts aan de kinderen geven die Unicef vertegenwoordigen. Een kaartje om mee te doen aan de verloting is even duur als een inenting: vier gulden. Er zijn er tien miljoen gedrukt en omdat alle gemaakte kosten door sponsors zijn gedekt, zouden er tien miljoen kinderen kunnen worden ingeent als alle kaarten worden verkocht.

'Tien procent is het minimum dat we hopen te verkopen,' zegt Giusi Martarelli, een van de partners van het reclamebureau uit Milaan dat de campagne heeft bedacht. 'En dat betekent dat een miljoen kinderen kan worden ingeent. Maar het zou me tegenvallen als we niet zeker het dubbele zouden verkopen.' Minder ideele zaken worden gedaan met het gras waarin het zweet van de voetballers is getrokken. Sinds vorige week kan je een stukje van de grasmat van het Olympisch stadion in Rome bestellen, bij de Banca Nationale del Lavoro, dezelfde bank die de kaartjes heeft verkocht, of gewoon op het postkantoor. Het gras zal na de WK in stukken worden gesneden en verkocht. Het bedrijf dat hiervoor de exclusieve rechten heeft, verwacht zoveel te verdienen dat het de grasmat gratis heeft aangeboden. Na de WK komt er gratis een nieuwe mat die twaalf maanden lang kostenloos wordt onderhouden. Bovendien draagt het bedrijf dertig procent van de winst af aan de eigenaar van het stadion. De prijzen zijn dan ook niet mis. Een stukje van dertien bij twintig centimeter, chemisch behandeld zodat het gras altijd groen blijft, gaat 110.000 lire kosten, ongeveer 170 gulden. Voor dat geld zal het gras wel een beetje de vorm van het stadion krijgen.

Wie wil kan voor die 110.000 lire ook een stukje niet-behandeld gras krijgen, om in de tuin of op het balkon te planten. Dan is er ook nog de luxe-uitvoering, voor 200.000 lire. Hiervoor krijgt de liefhebber een stukje van 6,5 bij 5 centimeter dat in plexiglas is vervat, met een gouden plaatje met opschrift om te vertellen wat het voorstelt. Het gras achter glas komt uit de middencirkel en voor de twijfelaars wordt dit bevestigd in een notaliele verklaring. De vertegenwoordigers van het bedrijf zullen bij iedere sliding wel hun hart vasthouden, want ieder opengereten stuk gras betekent minder verkoop. De 7410 vierkante meter van grasveld in het Olympisch stadion zal worden verdeeld in 250.000 stukken van 110.000 lire en 56.000 stukken van 200.000 lire, allemaal genummerd. Als de spelers het gras een beetje heel laten en als alles kan worden verkocht zou dat een opbrengst betekenen van 38,7 miljard lire, bijna zestig miljoen gulden.

    • Marc Leijendekker