Melkert pleit voor pragmatisme bij PvdA

DEN HAAG, 30 mei Het PvdA Tweede-Kamerlid Melkert vindt dat zijn partij een les moet trekken uit het electorale succes van D66. Volgens Melkert spreekt D66 de kiezer aan, omdat de partij beschaafd links is, pragmatisch denkt en handelt en haar idealen niet overdrijft. De financieel woordvoerder van de PvdA-fractie schrijft dit in het meinummer van Socialisme en Democratie, het maandblad van het wetenschappelijke bureau van de PvdA, de Wiardi Beckman Stichting. Melkert heeft zijn artikel geschreven naar aanleiding van de verkiezingsnederlaag van de PvdA bij de gemeenteraadsverkiezingen van maart. Volgens het Kamerlid biedt de PvdA de kiezer geen houvast, omdat de partij onder meer als gevolg van 'het weinig geprofileerde karakter van het regeerakkoord en de matige zelfpresentatie van bewindslieden, fractie en partijleiding' het beeld oproept zelf zoekende te zijn. 'Voor het moment lijkt voor velen vast te staan dat de Partij van de Arbeid (nog) niet heeft getoond de uitdagingen van de jaren negentig te verstaan, laat staan aan te kunnen.' Melkert presenteert in zijn artikel een verklaring voor de slechte uitslag bij de raadsverkiezingen. Zo vindt hij net als partijvoorzitter Sint dat de PvdA zich meer naar buiten moet richten. Hij ziet echter niets in de oproep van Sint om de wijken in te gaan. Volgens Melkert irriteert het mensen als Kamerleden 'bezorgd de stand van de problemen komen opnemen en vervolgens, op het Binnenhof teruggekeerd, weer overgaan tot de orde van de dag'.

Hij ziet de oplossing eerder in het bevorderen van de deskundigheid van beroepspolitici en het minder tijd steken in vergaderen. Melkert voelt ook weinig voor 'het visionaire debat' waartoe Sint de partij vlak na de gemeenteraadsverkiezingen opriep. 'Een mondige burger in een wereld van wegebbende ideologische tegenstellingen ziet liever een bescheiden beleidsdoel in redelijke mate verwezenlijkt worden dan een visionair initiatief in burocratisch drijfzand onderborrelen', schrijft Melkert. Volgens Melkert heeft het verschil tussen wat de PvdA voorstond toen zij nog oppositiepartij was en de gekozen opstelling als coalitiepartner zijn partij geen goed gedaan. Als voorbeeld verwijst hij naar de discussies over de belastingverlaging Oort. Hij betwijfelt of het wel zo doordacht was van de PvdA om zich daar bij de onderhandelingen over het regeerakkoord tegen te blijven verzetten, omdat vooraf duidelijk was dat het verzet zinloos was.

'Kansen weten te herkennen wanneer onrealistische verwachtingen worden gewekt en dan daarom tegenvallend politiek resultaat met een overmaat aan zelfverloochening moet worden verkocht.' Melkert vindt ook dat de PvdA zich moet bezinnen op de manier waarop zij haar kiezers aanspreekt. Hij betwijfelt of de 'zwaksten in de samenleving', 'de minderheden' en 'de achtergestelden' het wel zo op prijs stellen gestigmatiseerd te worden. Hoewel het leiderschap van Kok politiek niet omstreden is, vraagt Melkert zich af of het de partij niet ontbreekt aan 'een voldoende mate aan anticiperende, richtinggevende leiding'.

Hij onderkent dat Kok in zijn functie als minister van financien beperkt is in het uitoefenen van het leiderschap. Melkert vindt dat de Kamerfractie en het partijbestuur daar beter op in moeten springen.