Taximafia

Wie de centrale hotels van Warschau kent, kent de taximafia. Bij de duurste hotels staan ze in een groepje bij de uitgang en klampen buitenlandse gasten aan. Bij de mindere hotels staan ze in de hal, dag in dag uit en van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat. Ze gedragen zich vaak agressief, blokkeren de doorgang, sissen je toe. Vroeger wisselden ze zwart. Ze hebben een ijzeren geheugen, een prima neus voor het juiste slachtoffer en een sterk ontwikkeld gevoel voor het soort conversatie dat de passagier op prijs stelt. Gewone taxichauffeurs converseren nooit, taximafiosi altijd. In de mafiataxi's staat de meter nooit aan.

Normale taxi's opereren met een meter waarvan het eindbedrag met 120 wordt vermenigvuldigd een erfenis van vroeger, toen de inflatie sneller holde dan de meters konden worden aangepast. Een rit kost in Warschau acht- tot dertigduizend zloty (fl.1,70 tot fl.6,50), naar verre buitenwijken hooguit vijftigduizend zloty. De taximafioso roept aan het eind van de rit, als hem de prijs wordt gevraagd, iets dat op 'pfff' lijkt en 'zeg het zelf maar' moet betekenen. Hij gooit daarbij quasi-hulpeloos de handen omhoog. Dan volgt een bedrag in dollars niet omdat er nog een zwarte dollarkoers bestaat maar omdat dertig dollar vriendelijker klinkt dan de tegenwaarde, 280.000 zloty. Wie protesteert begint aan een debat dat heel lang kan duren en met klappen kan eindigen. Wie in het Pools kan vloeken bekort het debat aanmerkelijk.

Het beste is zonder te betalen weglopen, maar niet elke passagier durft dat en niet elke taximafioso laat het toe. Het ergst is de mafia daar waar buitenlanders het minst geinformeerd zijn over de prijsverhoudingen in Polen: op het vliegveld Okecie. De taximafia is hier goed georganiseerd. Er is een eredivisie die luxe buitenlandse wagens als Mercedes en BMW rijdt, en een eerste divisie met eenvoudiger wagens. Hier staan uitsluitend mafiosi: gewone taxichauffeurs worden bedreigd met een pak slaag of een doorgesneden band. De pas aangekomen buitenlander die naar het centrum wil is 50 dollar kwijt. Wie naar hotel Marriott wil betaalt het dubbele: wie daar logeert kan 100 dollar (een gemiddeld Pools maandloon) wel missen. Wie verzuimt de ritprijs tevoren af te spreken en niet protesteert als de meter niet wordt aangezet is de klos.

Vriendelijke mafiosi vertellen hun klant nog op Okecie de prijs; wie niet akkoord gaat kan altijd nog uitstappen. Onvriendelijken wachten een paar kilometer en noemen dan het bedrag; omdat het niet aantrekkelijk is hulpeloos met zware koffers in een wildvreemd deel van Warschau te staan wordt doorgaans betaald.

Aan Oosteuropeanen op Okecie, die geen dollars hebben, wordt 250 of 300 keer de meterstand gevraagd. Polen nemen de bus. Op Okecie zelf heeft de taximafia haar eigen organisatie. Alle kruiers maken er deel van uit. Zij zijn cruciaal voor de mafia, omdat ze langs de douane de hal mogen betreden waar de passagiers op hun bagage wachten. Ze kunnen de beste klanten dus al in een vroeg stadium uitzoeken en aanklampen. Vluchten uit Montreal, Chicago en Frankfurt zijn het meest geliefd. In de aankomsthal wordt de nietsvermoedende passagier naar een taxichauffeur geloodsd met het speldje met de tekst 'Solidariteit taxichauffeur' op de borst dat wekt al een fijn gevoel bij de pas-aangekomene en naar een taxi gebracht, een van de ere- of een van de eerste divisie, al naar gelang zijn ingeschatte waarde. Dit alles is niet illegaal: iedereen is tegenwoordig vrij een taxibedrijf te beginnen. Men heeft uitsluitend een vergunning nodig. Een taxichauffeur is niet verplicht een meter te voeren, zich aan vaste tarieven te houden of het bordje 'taxi' op de auto aan te brengen. En zelfs al zou de mafia van Okecie in overtreding zijn, de politie zou er weinig tegen kunnen doen. De politiemacht op het vliegveld bestaat uit vier man en de hoogste boete die ze mogen uitdelen is 3000 zloty. 3000 zloty is 64 cent.