Liberaal Holland en het kwaad

Gert-Jan Theunisse moet in de Tour de France op een warm onthaal rekenen. Onder aanvoering van het dagblad L'Equipe, dat de Tour organiseert, is in Frankrijk een hetze ontstaan tegen Theunisse en de Nederlandse wielersport. De manier waarop de Nederlandse wielerbond de op het gebruik van doping betrapte renner beschermt, de opschudding rond de doden onder Nederlandse wielrenners gevoegd bij het onderzoek dat een commissie daarnaar doet is voor de Fransen aanleiding voor achterdocht. De weg ligt vrij voor een frontale aanval.

Het lag daarom voor de hand dat L'Equipe vorige week uithaalde met de veronderstelling dat een nieuw doping-middel, het gevaarlijke hormoon EPO, veelvuldig in Nederlandse ploegen wordt gebruikt. Kortom, in het liberale Holland ligt de bron van alle kwaad.

Theunisse krijgt straks in de Tour al die vuiligheid over zich heen. En dat allemaal omdat de klerken van de Nederlandse en de internationale wielerunie van de Franse bond geen kopie van het juryrapport hebben gekregen, waarin staat dat Theunisse twee jaar geleden tijdens de Tour de dopingreglementen overtrad. Heel de wielerwereld stond in 1988 op zijn kop toen bij de renner een unieke hormoonafwijking werd waargenomen. Terwijl hij tijdens de criteriums als een martelaar werd gehuldigd, gaven wetenschappers, juristen en ethici hun mening over dopinggebruik. In een la bij de Franse bond is zelfs het betreffende juryrapport intussen gevonden. Bewijs volop, maar de ambtenaren houden zich aan de bureaucratie. Zij hadden destijds een schriftelijke bevestiging willen hebben om Theunisse nu wegens recidivisme voor zes maanden te kunnen schorsen. Procedurefouten? De renner kreeg een straf van tien minuten. Als de betrokken fietsclubs geen papiertje hebben gekregen waarop dat is bekrachtigd, is het toch niet zo'n vreemd idee die straf alsnog kwijt te schelden? De actie van de ploegleiders in de Giro doet hypocriet aan, hun argumenten zijn begrijpelijk. Waarom geen gelijkwaardige behandeling? De Italiaanse bond conformeert zijn reglementen aan die van het IOC en schorste daarom Ghiotto dit seizoen voor twee jaar. De andere bonden en de UCI doen aan natte-vingerwerk, waardoor Delgado in 1988 de Tour won. De wielerleiders valt de eer te beurt als eersten dopingcontroles te hebben ingevoerd, maar daarmee houdt het op. Geloofwaardigheid is kennelijk niet aan de wielersport voorbehouden.

GvH