Gezondheidszorg in Amsterdam eist extra aandacht van Simons

DEN HAAG, 23 mei Gewapend met spandoeken, borden en beschreven paraplu's demonstreerden vanmorgen vijftig directeuren van Amsterdamse gezonheidszorg-instellingen op het Binnenhof. Op de revers van menig pak prijkten fel gele stickers met de eis van de AbvaKabo voor zes procent meer loonruimte. De directeuren stonden er niet voor hun eigen portemonnee, maar voor die van hun instelling.

Ze waren gekomen om staatssecretaris H. Simons (volksgezondheid) te vragen onmiddellijk 130 miljoen gulden beschikbaar te stellen om de werkdruk in de gezondheidszorg te verlichten. Verder willen ze een beter perspectief en imago voor hun sector en erkenning van de bijzondere positie van de arbeidsmarkt voor de gezondheidszorg in Amsterdam. Maar Simons was er niet. Hij verdedigde in het kabinet zijn nota over de arbeidsmarkt in deze sector.

In alle vroegte verzamelden ze zich in het nauwe halletje van de SIGRA (Samenwerkende Intramurale Gezondheidszorgvoorzieningen Regio Amsterdam). De spanning werd met koffie weggespoeld. Hoewel het voor lang niet iedereen de eerste demonstratie was enkelen hadden ooit tegen kruisraketten betoogd was het wel de eerste in hun functie als directeur. 'Het is ons nu echt menens', licht Th. Houweling, voorzitter van de SIGRA toe.

Dat juist de Amsterdamse directies zo massaal opkwamen alleen de directeur van verpleeghuis Amstelhof H. Couprie ontbrak om principiele reden: hij vond de actie niet te verenigen met zijn positie als voormalig CDA-kamerlid komt mede door enkele typisch Amsterdamse problemen. De gezondheidszorg heeft er veel meer moeite om aan personeel te komen dan elders, aldus Houweling. Hij vindt dat de salarissen in Amsterdam extra omhoog moeten en pleit voor een regionale CAO. Los daarvan zouden ook de budgetten in de hoofdstad moeten stijgen, omdat de kosten er hoger zijn. Houweling heeft in zijn eigen verpleeghuis De Drie Hoven bijvoorbeeld 34 leerlingen van boven de 21. Die krijgen het minimumloon in plaats van een leerlingensalaris. Dat scheelt alleen al vierhonderdduizend gulden per jaar.

Hij maakt zich boos over de opmerking van S. Wijers, directeur van de VNZ (Vereniging van Nederlandse Ziekenfondsen) dat in de gezondheidszorg vier miljard gulden is te besparen op bureaucratie: 'De VNZ, het COTG, het College voor Ziekenhuisvoorzieningen, WVC, de provincies: daar zit de bureaucratie. Voor de renovatie van onze keuken moesten we achttien loketten langs en hebben we 48 kilo fotokopieen aan het College voor Ziekenhuisvoorzieningen moeten sturen.' De directeuren fotografeerden elkaar op het Binnenhof. Een vroeg een omstander een foto te maken, dan stond hij er tenminste zelf ook op. De meesten lachten nog, hoewel hun in de bus was gemaand een serieus gezicht te trekken. Als dit niet helpt zijn hardere acties te verwachten, maakte ze duidelijk. P. de Groote, directeur van het Onze Lieve Vrouwe Gasthuis: 'Als de budgetten niet omhoog gaan zou dat kunnen betekenen dat een aantal ziekenhuizen spoedeisende hulp niet meer kunnen bieden. Bij minder middelen kunnen we als directies maar een ding: minder produkt leveren.'