Tour-directie zegt dat we op een wild card kunnen rekenen

Cees Priem staat aan het hoofd van het wielerteam TVM dat gisteren is begonnen aan de Ronde van Italie. De 40-jarige Zeeuwse ploegleider is aan een moeilijk seizoen bezig, want de prestaties van zijn formatie stellen hevig teleur. In het zogenoemde FICP-klassement bezet TVM dan ook een tegenvallende plaats: de achttiende, net niet goed genoeg voor automatische deelneming aan de Ronde van Frankrijk. Maar de ploegleider rekent op een 'wild card'. Directeur Bos van sponsor TVM leverde onlangs in een interview gepeperde kritiek op je. Hij verweet je onder meer dat je aan het begin van het jaar de slag had gemist bij het contracteren van naar het Westen lonkende topamateurs uit de Sovjet-Unie en de DDR. Had Bos gelijk? Nee. Bos heeft er misschien geen weet van gehad, maar ik was vermoedelijk de eerste ploegleider die op jacht ging naar grote Oosteuropese talenten. Ik had Henk Steevens, mijn assistent, meteen achter de Oostduitsers Ampler en Raab aangestuurd. Hij deed zijn uiterste best, toch slaagde zijn opdracht niet. Voor een deel was dat het gevolg van de geringe tijd, die de niet altijd beschikbare Steevens in dat werk kon steken. Maar ook het grote geld speelde een heel belangrijke rol. PDM lokte Ampler en Raab met verschrikkelijk hoge bedragen, zoals de met de buidel rammelende Post Olympisch kampioen Ludwig voor de neus van Hennie Kuiper wegkaapte. Zes, zeven ton voor een eerstejaars prof, dat kan eigenlijk niet, ook niet tegenover de andere leden van de ploeg. Dat is vragen om moeilijkheden. Zeker als die Oosteuropeanen in gebreke blijven heb je de poppen aan het dansen.

En ander punt van kritiek van Bos betrof je overwicht. In zijn ogen sta je te veel tussen in plaats van boven de renners.

Ik heb inderdaad een kort contact met een aantal coureurs, met wie ik nog samen heb gefietst. Ik denk dat de directeur gelijk heeft als hij stelt dat de afstand iets groter mag worden. Van de andere kant wil ik open staan voor alle ideeen en suggesties van de groep en pas ik ervoor een dictator te worden zoals die er vroeger waren. Naar mijn idee doe ik mijn werk goed: ik bepaal de tactiek en ik zorg ervoor dat alles voor en na de wedstrijd pico bello in orde is. Tijdens de wedstrijd kan ik helaas weinig uitrichten, dan is het woord aan de jongens. En als die in de finale in de zesde groep verzeild raken, dan is dat hun fout en niet de mijne. Toch ben ik uiteraard zeer teleurgesteld en voel ik me ook mede schuldig. 'Komen we met deze groep niet probleemloos in de Tour de France', heb ik in januari bij de presentatie geroepen, 'dan moet ik me diep schamen'. Bos stelde in zijn betoog ook vast dat de conditie van je toprijders onvoldoende was.

We hebben een trainer, Ludwig VandePutte. Hij geeft de renners voor de wintermaanden, waarin ze de basis voor het belangrijke voorjaar moeten leggen, keurige schema's mee. Ik neem aan dat ze professioneel genoeg zijn om zich daar dan ook aan te houden. Jammer genoeg is dat zeker niet door iedereen gebeurd. Laat ik beginnen met kopman Phil Anderson. In het verleden was hij altijd zo met zijn vak bezig, dat hij in optima forma aan het seizoen begon. Blijkbaar heeft nu de ouderdom bij hem toegeslagen, denkt hij aan zijn toekomst ver buiten het peloton. In plaats van met zijn fiets is hij van oktober tot januari in Australie bezig geweest met beslommeringen in de onroerend-goedbranche. Anderson kwam daardoor als een dweil naar Europa terug, ik zag het meteen. De trainer en de dokter hebben natuurlijk direct geprobeerd de achterstand bij te spijkeren, maar het bleef een achtervolging, een gebed zonder einde. Het was te laat voor Anderson, die ook geen twintig meer is.

Twee andere van je vedetten, Jorg Muller en Johan Capiot, voldeden ook lang niet aan de verwachtingen. Heb je daar een verklaring voor? Het verhaal van Muller, een dure aankoop, lijkt enigszins op dat van Anderson: ook hij was in de winter verkeerd bezig. Muller plande zijn opbouw, vrees ik, te veel op eigen houtje. Hij reed de Zesdaagse van Zurich op een moment dat hij rust had moeten nemen. En hij nam rust toen de concurrentie al weer volop in training was. Het gevolg was dat hij in de lente te kort kwam in zijn favoriete wedstrijden, Parijs-Roubaix en de Waalse klassiekers. Anderson en Muller hadden wat de aanloop naar de competitie betreft een voorbeeld kunnen nemen aan Capiot. Die stond er in het voorjaar, denk maar aan zijn overwinning in de Omloop Het Volk. Helaas heeft Capiot zich daarna niet meer bevestigd. Hij mist nog voldoende zelfvertrouwen. Die jongen kan meer dan hij denkt, veel meer zelfs.

Is het waar dat Anderson TVM aan het einde van deze competitie verlaat? Ik heb in de krant gelezen dat hij naar een andere werkgever wil uitzien. Ik denk wel te weten waarom. Hij heeft het me niet in dank afgenomen dat ik zijn vriendin Shelley Verses, een van de soigneurs van onze ploeg, niet heb meegenomen naar de Ronde van Italie. Shelley verstaat haar vak, net als Phil trouwens. Toen ze vorig jaar bij onze ploeg begon, wisten zij en Anderson het werk en het priveleven goed te scheiden en dat was aan de prestaties van Phil te merken. Dit seizoen loopt alles minder goed. Af en toe willen die twee het zich wat al te gezellig maken. Die te nauwe familieband gaf irritaties en ging naar mijn idee ten koste van Andersons concentratie. Het is in het belang van de ploeg dat Shelley even thuis blijft. En ook Anderson heeft er profijt van. Het wordt tijd dat hij weer eens schittert, zodat hij zijn marktwaarde verhoogt.

Dat laatste moet in deze 'Giro' gebeuren? Ja. We hopen met Anderson en Jesper Skibby hoge ogen te gooien in het algemeen klassement. En als het zo uitkomt zulllen de anderen - Hanegraaf, Jakobs, Pedersen, Sunderland, Schalkers, Ducrot en Siemons - mikken op de dagprijzen. Naar de FICP-punten hoeven we in elk geval niet meer te kijken, want de beslissing over de deelnemende ploegen aan de Tour de France is deze week gevallen. Muller rijdt niet in de Giro omdat hij onze troef voor de Tour de France moet worden.

Je hebt deze competitie met je ploeg geexperimenteerd. Enkele renners probeerden magnesium fietsen uit en tijdens de koersen gebruikten je renners louter vloeibaar voedsel. Kunnen die proeven nadelig hebben gewerkt? Welnee. De reacties van de coureurs waren daarover alleen maar positief. De oorzaken van de teleurstellende resultaten moeten ergens anders worden gezocht. Dat weten de renners ook best. 'We moeten 't bij onszelf zoeken' geven de meesten van hen toe.

Het moet een teleurstelling voor je zijn nu blijkt dat jullie in het FICP-klassement te laag staan om tot de Tour de France toegelaten te worden? Het klinkt misschien raar, maar ik twijfel niet echt aan onze Tour-deelname. Dat is het gevolg van twee gesprekken die we met Tourdirecteur Jean-Marie Leblanc hebben gevoerd. Het eerste onderhoud vond vorige herfst plaats bij de presentatie van de Tour van 1990, het tweede hadden we onlangs, voor de Ronde van Romandie. Leblanc keek beide keren vreemd op van de ongerustheid in ons kamp. 'Ik zou niet weten waarom TVM in juli niet in onze ronde van de partij zou zijn', zei Leblanc, 'maakt U zich daarover geen zorgen, heren'. Leblanc liet blijken dat we zeer welkom waren. Ook als we niet bij de eerste zestien ploegen van het FICP-klassement zouden komen. Dan konden we rekenen op een van de zes zogenaamde wild cards. Dat liet hij goed doorschemeren. Leblanc is gecharmeerd van TVM. Hoe komt dat zo ineens? Omdat we Leblanc heel goed duidelijk hebben kunnen maken dat de ploeg geen eendagsvlieg is, maar een formatie met goede sponsors en met uitstraling. Een groep die bovendien nog jaren doorgaat. TVM wil lijken op een team zoals het Italiaanse Carrera. De groep van Davide Boifava staat niet bij de eerste zestien van de FICP, maar wordt vast en zeker voor de Tour uitgenodigd.

Sinds de FICP-rangschikking de toelating van ploegen in belangrijke wedstrijden bepaalt heeft TVM flink voor zijn positie moeten knokken.

We zijn geboren met het onzekere. Denk aan begin 1988 toen ons team net volwassen was. Ik zie me nog samen met onze adviseur Lomme Driessens in het park van Milaan staan, waar de organisatie van Milaan - Sanremo ons op het laatste moment weerde - mijn ploeg stond niet bij de eerste twintig van de FICP-lijst. Een vreselijke herinnering. En vorig jaar sloeg de schrik ons ook nog eens flink om het hart. Pas in de Ronde van Romandie, op het laatste moment dus, verzekerden we ons van de Tourstart. 14093 RECORDS TRANSFERRED