Het toversteentje

- Heb je gehoord dat er een hogedrukgebied komt opzetten? Gaan we nu die koudwaterwinkel maken? - Wat zeg je? - De koudwaterwinkel die je beloofd had! Of dat windmolentje? Toen gebeurde er iets heel raars in de toverklas. De tovermeester ging met zijn gezicht naar het bord staan, krabde zich zachtjes op z'n hoofd, trok eens aan z'n oor en zei: 'Ahum.' Hij haalde zijn zakdoek uit zijn zak en begon geweldig te snuiten. Eerst was het verder doodstil in het lokaal, je hoorde alleen dat ontzettende gesnuit waar maar geen einde aan kwam. Daarna begonnen de kinderen met elkaar te fluisteren. - 'Zeker een nieuwe kunst, ' zei een jongetje met een blozend goedgelovig gezicht. 'De olifant-met-lange-snuit truuk, daar heb ik weleens van gehoord.' - 'Als hij maar niet denkt dat we straks allemaal gaan snuiten!' riep een boosaardig kereltje. - 'Sssst, ssst, ' werd er van alle kanten geroepen. Maar het hielp al niet meer. Er was een gerucht in de toverklas gekomen, een gerucht met een spitse, smalende kop. Zoals alle geruchten was het rechts achterin naar binnen geslopen en nu slingerde het zich van de ene bank naar de andere om bij de kinderen in hun oor te kruipen. Als het eenmaal binnen was deed het daar iets dat op deze Kinderpagina niet kan worden uitgelegd, en dan ging het naar het volgende kind. Zo kwam de hele klas vol met het gerucht te zitten. Alleen de tovermeester zelf werd overgeslagen.

Het boosaardige kereltje begon het eerst te lachen. Het meisje dat naast hem zat en dat altijd haar best had gedaan om even boosaardig te zijn, was de eerste die meelachte. Het duurde nog niet eens een minuut of de hele klas lachte, eerst gewoon en daarna in de slappe lach. Het werd zo'n lawaai dat je het snuiten van de tovermeester niet meer kon horen. Je zag alleen nog dat hij zijn zakdoek voor zijn neus hield.'Hahahaha, ' lachte het boosaardigste jongetje. 'Z'n toversteentje doet het niet meer.' Alle kinderen begonnen door elkaar te roepen dat het toversteentje kapot was en dat ze nu naar huis gingen of naar een andere tovenaar die er meer van begreep. Meteen renden ze schreeuwend te klas uit. Dat was niet slim van die kinderen. Ze hadden het allemaal mis! Al die kinderen op een na, tenminste. Die begreep dat het toversteentje alleen maar even een beetje dof was geworden. 'Je moet er een beetje prikwater op sprenkelen. Voor toversteentjes is prikwater het beste.'De tovenaar hield op met snuiten. Dat was alvast een goed begin.

Hoe het verder is gegaan lees je misschien de volgende keer. Of over de koudwaterwinkel. Of over het windmolentje.