Sponsorwerving Oranje bijna afgerond

ZEIST, 16 mei - Met de reclame-activiteiten van de internationals werd maandag in Zeist de speciale sponsorwerving voor het Nederlands elftal in verband met het wereldkampioenschap voetbal vrijwel afgerond. Het marketingbureau Schraders en Van Seggelen heeft het beoogde bedrag van 7,5 ton binnengehaald. In het verleden vormde de jacht naar geldschieters telkens aanleiding tot gekrakeel. Of de wervers bleken niet in staat het 'grote geld' los te weken bij de commercie, of de spelers werkten niet mee.

Voor het WK in 1978 bracht het bureau Inter Football netto 825.000 gulden in het laatje. Twaalf jaar later zorgt het bureau Schraders en Van Seggelen voor een bedrag dat ook ligt tussen de acht ton en een miljoen. Maar dat bureau werkte met een aantal handicaps. Onder meer het feit dat de KNVB tegenwoordig over structurele sponsors beschikt. Die pikken rondom het WK een graantje extra reclame mee. Maar tevens blokkeren ze de weg voor bedrijven uit hun eigen branche die alleen geinteresseerd zijn in de speciale WK-sponsorpool. Zo zal Philips, een van de structurele sponsors, niet toestaan dat concurrent Sony zich voor Italie ook op het Nederlands elftal werpt.

Schaders en Van Seggelen heeft voortdurend de medewerking gehad van de spelers. De aanwezigheid van Theo van Seggelen speelde daarbij een grote rol. Hij is waarnemend voorzitter van de spelersvakbond VVCS en voorzitter van de centrale spelersraad CSR. Die laatste functie wil hij neerleggen zodra een ander zijn taak kan overnemen. Schraders en Van Seggelen had samen met de KNVB wekelijks overleg met de Oranjeraad. Van Seggelen zat dan aan de ene kant van de tafel en de spelers met een vertegenwoordiger (Rob en/of Karel Jansen) van zijn eigen vakbond aan de andere kant.

Toch bestrijdt Van Seggelen, een voormalige notaris uit Leiden en ex-voetballer bij Telstar en AFC, dat er onzuiver is gehandeld. 'Wij worden gezien als een spelers-gekleurd bureau. Dat kan eenvoudigweg niet. Want voor elke financiele transactie die wij sluiten is er een goedkeuring nodig van de Oranjeraad en de KNVB.' De verbondenheid met de spelers voorkwam echter wel dat individuele belangen te veel de boventoon gingen voeren. Inter Football klaagde na het EK '88 over de geringe medewerking van de internationals. Dat is niet geheel onbegrijpelijk want voor miljonairs als Gullit, Van Basten en Koemen is de dertig mille die met reclame-activiteiten kan worden verdiend een schijntje.

'Toch hebben ook die spelers meegewerkt aan de belangen van het collectief', zegt Theo van Seggelen. 'De bereikbaarheid van sommigen was soms een probleem. Maar een speler als Gullit heeft zich zeer cooperatief opgesteld. Wij van onze kant hebben steeds geprobeerd de tijd die de spelers er aan moesten spenderen tot het minimum te beperken.' De sponsoring voor het WK is in drie elementen op te splitsen. De specifieke WK-sponsors zoals Brilmij, Mars, Doeland, het Algemeen Dagblad en KSM zorgen samen voor een bedrag van 425.000 gulden. De genoemde bedrijven mogen tijdens hun campagnes gebruik maken van een afbeelding van Oranje en die zelfs afdrukken op posters.

Het tweede onderdeel bestaat uit merchandising, de verkoop van produkten met gebruik van het speciale Oranje-logo en de afbeelding van spelers. De bedrijven die hier op in schreven (Dino, Mister Badge, Ono, Sanders, PTT-post, B. S. Agencies, Belga, Zaanstad en Italia) leveren vier ton op. Tenslotte is er nog een official supplier-actie (bedrijven worden hofleverancier van Oranje en mogen met hun produkten reclame maken in bladen of op tv) en een communicatieplan. Dit behelst een video over het Oranje achter de schermen en een documentaire over de organisatorische kanten van de deelname aan het wereldkampioenschap. Hoewel nog niet alle contracten zijn getekend hoeft Schraders en Van Seggelen zich geen zorgen te maken over het garantiebedrag van 7,5 ton. De totale som kan de miljoen zelfs ruim passeren door royalties en licentieovereenkomsten. Dit is afhankelijk van het succes van Oranje op het WK. Van de totale opbrengst komt 75 procent ten goede aan de spelers, vijftien procent voor Schraders en Van Seggelen en de rest is voor de KNVB. Theo van Seggelen stelt dat de totale opbrenst gemakkelijk hoger had kunnen zijn. Maar de tijdspanne (vanaf maart) was te kort om de werving op grote schaal aan te pakken. Bovendien liepen parallel met de sponsorwerving andere acties. Zo bestond er voor het duo in Zeist aan de slag ging al de creatie van Leon de Leeuw, een mascotte met het logo van de bond. Van Seggelen: 'Hiervoor was een aantal licentiecontracten afgesloten met het bureau dat het project coordineert. Daarmee werd ons gras voor de voeten weggemaaid, want wij zijn van mening dat bedrijven hun geld maar een keer kunnen uitgeven. Allemaal bestaande zaken die onze mogelijkheden beperkten.'