Dekker verrassend

Frederik de Grote heeft al gezegd dat hij het nog wel door de vingers kon zien als iemand werd verslagen, maar niet als iemand werd verrast. Philips' president Cor van der Klugt heeft zich laten verrassen door de kwartaalcijfers, maar misschien nog meer door de snelle actie van zijn voorganger Dekker om hem te wippen.

Geen wonder. De administratie van een concern als Philips is dermate gecompliceerd dat de topman pas na een lange periode zeker kan zijn van zijn greep op dat proces. In dat verband vraagt men zich af waarom Philips tot op heden mensen pas tot voorzitter benoemde wanneer ze 60 jaar waren. Zo hebben ze nooit de tijd de informatiestroom in hun vingers te krijgen. Ook Dekker heeft kopers van aandelen Philips nogal eens moeten teleurstellen in de vier jaar dat hij president was.

Precedent

Verrassender voor Van der Klugt zal daarom het snelle optreden van Dekker vanuit de VS zijn geweest. Toen Dekker nog bij Philips aan het roer stond opereerde hij immers minder voortvarend dan Van der Klugt.

Het oogt vreemd dat een ex-president nu het werk, dat zijn opvolger nalaat en waarvoor hijzelf medeverantwoordelijk is, beoordeelt. Daarom benoemen andere ondernemingen dan Philips hun bestuursvoorzitter ook nooit als voorzitter van de raad van commissarissen. Maar dat wil niet zeggen dat zo'n actie van een voormalig topman die als een elderly statesman even terug keert geen succes kan hebben. Organisaties kunnen behoefte hebben aan een vertrouwd gezicht. Er is een precedent. BankAmerica overkwam hetzelfde. Onder het elfjarige bewind van topman Tom Clausen ging de bank - de grootste ter wereld - bijna ten onder door ondoordacht verstrekte kredieten aan Zuidamerikaanse landen. Zijn opvolger Sam Armacost slaagde er vanaf 1980 niet in het puin te ruimen. Toen kwam Clausen in 1986 terug van de Wereldbank en BankAmerica is nu weer een aardig renderende middelgrote bank. Verschil tussen BankAmerica en Philips is dat Dekker alleen optreedt als de 'mannetjesmaker' en Timmer de kastanjes uit het vuur laat halen.

Beleggen

Verbaasd hebben beleggers gereageerd op het uitstel van de introductie van het nieuwe beleggingsfonds van de Rabo, het Spectrumfonds, dat al volledig in de startblokken stond. Nadere mededelingen volgen morgenmiddag en tot die tijd blijft het gissen naar de oorzaak van het uitstel.

Met Spectrum hoopt de Rabo te profiteren van het succes van een soortgelijk fonds: het Amro All In Fund, dat binnen twee jaar tijd 2,6 miljard gulden uit de markt wist te halen. Op het gebied van het rendement was het Amrofonds minder succesvol: over de twaalf maanden tot eind april werd een beleggingsverlies (dividend minus koersresultaat) van ongeveer 1,6 procent behaald. Dat is pijnlijk, want vorig jaar werd nog geadverteerd dat er rendement van 7,5 procent werd verwacht.

De vraag 'Mag beleggen bij het All In Fund ook eens spannend zijn', die de bank zich onlangs in paginagrote advertenties stelde, kan dan ook met een volmondig 'ja' worden beantwoord.

Wel blijven de verwachtingen van de Amro hooggespannen. 'Onze experts verwachten dat wie nu gaat beleggen bij het All In Fund, een rendement boekt van zo'n negen procent', zo adverteert de bank onvervaard.