Nijboer gaat via Amsterdam naar Split

AMSTERDAM, 14 mei - Vorig jaar spraken de Nederlandse marathonlopers met bondscoach Bob Boverman af dat er tot mei van dit jaar gelegenheid zou zijn om aan de limiet van 2.13 te voldoen die recht geeft op deelname aan de Europese kampioenschappen atletiek. Op Marti ten Kate na kon geen loper aan die eis voldoen, maar slechts simplisten concluderen daaruit dat Nederland eind augustus in Split dus slechts met een atleet op die afstand vertegenwoordigd zal zijn.

De bondscoach heeft zich vandaag in zijn werkkamer in Almere teruggetrokken. Hij moet een verhaaltje bedenken om het bestuur van de Atletiek Unie ervan te overtuigen dat er behalve Ten Kate nog twee lopers naar het EK zouden moeten. Vrijwel zeker zijn dat Gerard Nijboer (gisteren vierde in Amsterdam met 2.13,38) en John Vermeule (die vorig jaar in Enschede 2.14,08 liep). Zij waren 'voorgeselecteerd', wat betekent dat ze - op basis van hun prestaties in het verleden - van de bondscoach een voorsprong kregen op de rest van Nederland. Een weinig benijdenswaardige positie voor de runners-up van de marathonwereld die Boverman alleen op andere gedachten zouden kunnen brengen door opmerkelijker te presteren dan de beschermelingen.

Tonnie Dirks meende dat gedaan te hebben door in Rotterdam wel te finishen, terwijl Vermeule (liesblessure) de eindstreep daar niet haalde. Maar Dirks' tijd (2.17,17) was zo ver verwijderd van de 2.13 dat Boverman een stok achter de deur had om het optimisme van de blonde Brabander neer te knuppelen. Vermeule stond ondanks zijn opgave met een been in Split. Mits zijn andere maar genezen zou zijn en er niet al te veel gegadigden nog sneller zou lopen dan hij had gedaan.

Gerard Nijboer zou, zo was de verwachting, in Amsterdam zijn plaats wel veilig stellen. Zijn aanwezigheid in Joegoslavie is gewenst, want het parcours is er behoorlijk glooiend en de temperatuur naar verwachting hoog. Twee factoren die de gedachte rechtvaardigen dat Nijboer daar 'iets te zoeken heeft'.

De omweg via Amsterdam moest geen probleem opleveren voor de 34-jarige loper. Hij had door een knieblessure weliswaar niet de beste voorbereiding gehad, maar heeft een speciale band met de hoofdstad omdat hij er al vier maal won.

Buitenlanders

Om te voorkomen dat zijn naam voor de vijfde keer als winnaar op de erelijst zou komen te staan, wat het aanzien van de wedstrijd in het buitenland geen goed zou doen, had atleten-makelaar Jos Hermens een aantal sterker geachte buitenlanders aangetrokken. Amsterdam werd door de onbekende Ethiopier Zerihun Gizaw (26 jaar, derde marathon) op de wenken bediend. Met zijn overwinning in een persoonlijke recordtijd van 2.11,52, voor de Tanzaniaan John Burra en de Ethiopier Wodajo Bulti zette hij een 'eerste goede stap in het vijfjarenplan' (Hermens). Hoofdsponsor Spa kondigde meteen aan de bijdrage voor de volgende editie te verhogen waardoor de organisatie binnen drie jaar kan beschikken over een budget van driekwart miljoen gulden.

Interessanter was gisteren echter de wedstrijd in de wedstrijd, achter de snellere buitenlanders. Want Nijboer werd in die door Marti ten Kate gegangmaakte groep op de hielen gezeten door Kim Reynierse, de clubgenoot van John Vermeule. Reynierse, die in de limietperiode met 2.13,43 sneller heeft gelopen dan Vermeule, besefte dat hij de keuzeheer van de bond in verlegenheid zou brengen door op de Dam de eindstreep voor Nijboer te passeren. Zelfs als dat niet binnen de limiet gebeurde, want die norm werd sinds enige tijd toch al ruim geinterpreteerd omdat lopers nu eenmaal niet veel kansen hebben om op zo'n richttijd te jagen, afhankelijk zijn van de dan heersende omstandigheden en er dit seizoen over de hele lijn minder snel is gelopen.

Veertig kilometer lang veerde Reynierse, stijlvol en soepel, in de directe nabijheid van Nijboer over het parcours en naarmate het eindpunt naderde stegen zijn kansen. 'Want als ik in de laatste kilometer nog bij Gerard ben kan ik hem in de sprint verslaan', wist hij tevoren. Zover kwam het niet. Iets meer dan 2000 meter voor het einde stortte Reynierse in en kon Nijboer met een tijd van 2.13,38 als eerste Nederlander finishen. Een bewijs, vond Nijboer, dat hij die 2.13 had kunnen halen want het koele weer was voor hem een nadeel geweest. 'Kim liep sterk en slim', verwoordde Nijboer zijn ongerustheid over het duel met Reynierse. Vlak voor de veertigste kilometer kwam het zelfs tot een conflict tussen de twee toen Reynierse Nijboer een paar keer op de hielen trapte en opmerkelijk veel morste bij het drinken, waardoor er water op de juist daarvoor uiterst gevoelige spieren van Nijboer dreigde te komen. Die beschouwde het als een onsportieve daad, maar gaf na afloop toe dat die irritatie vooral een bewijs van zijn onzekerheid was geweest. Omdat het allemaal toch goed uitpakte was alles snel bijgelegd. Opluchting bij Nijboer, Vermeule (die de wedstrijd gedeeltelijk vanaf een motor volgde) en natuurlijk bondscoach Boverman die deze week onder de afvallers een reserveplaats als troostprijs aan te bieden heeft.