Behoudzuchtige mensen blokkeren ontwikkeling Den Bosch

Vanavond wordt in de Maaspoort in Den Bosch de vierde wedstrijd in de finale van de play-offs basketbal gespeeld. Commodore Den Helder heeft een 2-1 voorsprong op Nashua Lasers uit Den Bosch. Coach Charis Sideris (42) neemt na een seizoen alweer afscheid van de club uit Den Bosch en gaat voor twee jaar naar Akrides in Haarlem. Voor het basketbal in Nederland is het met het oog op het volgend seizoen een slechte zaak als Nashua Lasers kampioen wordt, gelet op de ambities van Den Helder en de stap terug die Den Bosch budgettair moet doen.

Wat een onzin. De ploeg die wint is gewoon kampioen, klaar. Uit deze play-offs blijkt dat beide ploegen tegen elkaar opwegen en daarom maakt het niet uit wie er straks in het Europacup I-toernooi uitkomt. Men denkt wel dat Den Helder meer toekomstmogelijkheden heeft, maar daar ben ik het niet mee eens. In hun begroting voor volgend jaar zijn de inkomsten uit tv-rechten inbegrepen, die inkomsten zijn een tot nu toe onzekere bron zolang ze geen kampioen zijn. Op die manier kan Den Bosch zijn begroting ook flink opschroeven. Bij ons wordt even ambitieus gedacht, alleen schreeuwen we het niet zo hard van de daken. Wij trainen ook twee keer per dag met de spelers die geen werk- of studieverplichting hebben. Jos Kuipers wordt algemeen beschouwd als de beste Nederlandse basketballer van het afgelopen decennium. Dit seizoen is hij onder jouw leiding van starter de zesde man, dus bankspeler, geworden. Waarom? Ik houd van snelheid in zowel verdediging als aanval. Dat was met de ploeg die ik aantrof erg moeilijk. Spelers als Kuipers en ook Ronald Schilp zijn hier toch een soort instituut en verdienden zoveel mogelijk tijd, maar het gebrek aan snelheid bij hen bleef een probleem. Dan neem je maatregelen en daarom moest Jos naar de centerpositie verhuizen omdat hij na zijn blessure in verdedigend opzicht te traag is geworden voor de 3-positie. Hij moet daarom nu van de bank komen omdat ik het niet kon maken om Henk Pieterse ineens van de center-plaats af te halen. Dat Jos dit zo goed heeft verwerkt bewijst zijn professionele instelling.

Den Bosch is de eerste topclub waarvoor je werkt na elf jaar coaching bij modale eredivisieteams. Ooit aan je eigen capaciteiten getwijfeld? Nog zoiets. Veel mensen doen het voorkomen alsof ik me een soort miskend talent zou voelen die al jaren gefrustreerd rondloopt omdat ik bij clubs in de marge werkte. Dat is absoluut niet waar. Verenigingen als DAS en BOB bleef ik destijds loyaal omdat ik voor een paar centen meer niet snel verkas. Als ik ergens begin wil ik ook ruim de tijd nemen om een gedegen organisatie op te bouwen. Een voorbeeld. Na een heel goed seizoen bij BOB kon ik naar het ambitieuze Donar in Groningen. Ik bleef uiteindelijk toch trouw aan BOB. Donar nam vervolgens tweede keus Maarten van Gent. Hij presteerde het eerste jaar bijna niets en mocht vervolgens bijna een compleet team kopen. Ze werden kampioen en ineens was Van Gent een wereldcoach. Clubbesturen keken indertijd alleen naar het aantal winstpartijen bij de beoordeling van een coach. Insiders waren allang overtuigd van mijn kwaliteiten omdat ze zagen onder welke omstandigheden ik moest werken. Bij Nashua had ik zo kunnen bijtekenen, maar ik kon me zelfs de luxe permitteren om dat aanbod naast me neer te leggen. Ik ga nu twee jaar naar het gepromoveerde Akrides.

Waarom blijf je niet bij Den Bosch om zo je werk af te kunnen maken? Afgezien van het feit dat ik in Haarlem een organisatie aantref die al grotendeels staat, was het vooral een besluit op financiele gronden. Ik moet op dit moment een aantal schulden inlossen. Den Bosch kon dat extra bedrag niet opbrengen omdat ze niet weer over hun budget heen willen gaan. In Haarlem is die som geld wel beschikbaar en dus ga ik nu naar Akrides, maar ik sluit een terugkeer naar de Maaspoort op termijn zeker niet uit. We gaan op een goede manier uit elkaar. Ik had het hier inderdaad graag afgemaakt. Met het stichtingsbestuur onder leiding van voorzitter Rinus de Jong heb ik uitstekend samengewerkt. Toch ben je over een aantal zaken bij Den Bosch zeer slecht te spreken. Met een grotendeels stupide verenigingsbestuur heb ik wel veel problemen gehad. De goede leden niet nagesproken zit er aantal domme behoudzuchtige mensen in die elke ontwikkeling blokkeren. Je kweekt als club een band met je achterban als je veel aandacht besteedt aan de jeugdopleiding en een scholenplan opstelt met daarin een actieve rol van je eerste teamspelers. Na eindeloos gesmeek van mijn kant zagen ze dat wel in, maar als er dan namen ingevuld moesten worden ging alles weer op de lange baan. Het was onvoorstelbaar en hermeltergend.

Is het gebrek aan voeling bij de achterban een verklaring voor de lage toeschouwersaantallen bij Den Bosch? Ja want ondanks de vele titels is hier geen echt basketbalklimaat. Met een gedegen scholenplan en jeugdopleiding lukt dat wel. Den Bosch is bij het opzetten hiervan de eerste club die mij daarin heeft tegengewerkt. Iets anders. Het vertrek van Rob Korthout, op zijn plek een van de besten in Nederland. Bosschenaar Korthout vertrekt naar Weert omdat hij aan al zijn dienstjaren bij Nashua een gevoel van onderwaardering heeft overgehouden. In de derde wedstrijd van de finale ging coach Ton Boot minutenlang tekeer tegen een scheidsrechterlijke beslissing. Een technische fout waar jij uiteindelijk om vroeg, bleef uit. Denk je dat de scheidsrechters het ook hadden geaccepteerd als Charis Sideris zoveel stampij had gemaakt? Dat is moeilijk in te schatten. Het is wel zo dat Ton Boot van iedereen in het basketbalwereldje het respect heeft verdiend. En dat is terecht. Geen mens die aan zijn kwaliteiten twijfelt. Een verkeerde speler nam voor ons vrije worpen. Logisch dat hij ageerde en om een toelichting vroeg van de scheidsrechters. In die situatie had ik ook zo gehandeld. Maar op een gegeven moment moet het afgelopen zijn. Hij bleef maar praten en pas toen ben ik opgestaan en heb ik gevraagd om een technische fout voor Boot. Ton speelt op zo'n moment een spel en ik zou gek zijn als ik hem dat alleen liet spelen. Als ik was blijven zitten had de zaak waarschijnlijk niet zoveel heisa veroorzaakt. Ton Boot geeft als het even kan af op het beleid van de bond. Is dat terecht? Gedeeltelijk wel en daarom mag je gerichte kritiek best hard stellen. Boot moet echter niet vergeten dat we de bestuurders krijgen die we verdienen. Als hij vindt dat ze het niet goed doen moet hij maar zorgen dat er mensen op die plekken komen waar hij wel vertrouwen in heeft. Dat gebeurt niet dus zijn ze er blijkbaar niet.

Je gaat soms bij je spelers te rade over je keuze van je Amerikaanse spelers. Doet dat geen afbreuk aan je autoriteit? Nee, als ik twijfel over het type speler vraag ik enkele jongens om hun mening. Uiteindelijk is het wel mijn beslissing. Met die samenspraak scherp ik mijn mening en raak overtuigd van een bepaald besluit. Bovendien vergroot het de betrokkenheid van de spelers. Ik hecht zeer sterk aan een 'wij-gevoel', wij winnen en wij verliezen. Bij Den Bosch keken ze er eerst ook vreemd van op, maar later hebben ze het positief geinterpreteerd. Het is een zaak van wederzijds respect. Doe je aan carriereplanning? Ik zou graag enkele jaren in Griekenland coachen. Ik ben daar geboren, heb er zeven jaar gewoond voor ik met mijn ouders in 1955 naar Nederland ben gevlucht. Emotioneel ben ik dus geworteld in Griekenland. Als coach tref je daar een competitie op hoog niveau aan, de entourage is voortreffelijk en de salarissen erg hoog. Alles bij elkaar is het zeer aantrekkelijk om daar te kunnen werken. Maar mijn carriere is niet mislukt als dat uiteindelijk niet gebeurt.