Fransen hopen van Duitse 35 uur te profiteren

PARIJS, 11 mei - Gestimuleerd door een verhoogd Europees bewustzijn volgende Franse werkgevers en vakbonden de ontwikkelingen rondom de 35-urige werkweek in West-Duitsland met intense belangstelling.

De Franse metaalwerkgevers wijzen de 35 uur niet af, maar zien wel grote problemen. De voorzitter van de metaalwerkgevers, Pierre Guillen: 'De combinatie van werktijdverkorting en salarisverhoging geeft concurrentieproblemen. Het is niets voor niets dat de Westduitsers nu druk uitoefenen op de Europese landen via Brussel om ook dergelijke maatregelen te nemen'.

Het is duidelijk dat de Franse metaal graag van deze verminderde Westduitse concurrentie zou willen profiteren.[Overigens weten de Nederlandse werkgevers verenigd in het VNO niets af van dit Westduitse offensief, zo verklaarde vanmorgen een woordvoerder.]De Europese confederatie van vakbonden heeft inderdaad deze week besloten de strijd voor een 35-urige werkweek op Europese schaal te gaan voeren. De Franse bonden zijn voor de 35 uur. Nicole Nota van de gematigde CFDT:'Franse bedrijven kijken vaak jaloers naar West-Duitsland. Hoewel de sociale situatie in Frankrijk verschillend is mogen ze dat nu ook doen. De 35-urige werkweek is meer dan ooit nodig, want de werkloosheid blijft hoog en de groei van de economie neemt alweer af.'

De CFDT eist 35 uur zonder salarisvermindering.

Het verschil tussen West-Duitsland en Frankrijk is dat in Frankrijk in het kader van de saneringspolitiek de marges van de loonsverhogingen centraal vastgesteld worden, in West-Duitsland worden de onderhandelingen per bedrijfstak gevoerd. De sociale partners en de regering hebben daartoe in 1982 een akkoord gesloten dat nog steeds geldt.

De Fransen geloven bovendien niet erg in werktijdverkorting zonder meer als middel in de strijd tegen de werkloosheid. Een rapport uit 1982 van het Insee, het Franse bureau voor de statistiek, blijkt dat een werktijdverkorting van 2,5 procent slechts 0,2 a 0,4 procent meer werk heeft opgeleverd. Een regeringsrapport van Dominique Taddei uit 1985 mikt daarom op een combinatie van werktijdverkorting en langer gebruik van produktiemiddelen. Door toepassing van deze politiek heeft de Franse industrie sinds 1986 drie werkuren per week gewonnen. Taddei reageert nu positief op de ontwikkeling in West-Duitsland. Voor Frankrijk vindt hij nodig dat de vakbonden het verzet tegen werken 's nachts en op zaterdag opgeven. Ook moeten de beslissingen per bedrijfstak genomen worden.

Marc Blondel van de gematigd linkse vakbond Force Ouvriere ziet in de Duitse maatregel een ontkenning van de juistheid van de Franse bezuinigingspolitiek. 'In West-Duitsland gaan de sociale verhoudingen voor de economische. In Frankrijk is dat andersom en de werkloosheid neemt daardoor niet af. Daarom zien wij veel heil in de Westduitse maatregel. Arbeidstijdverkorting en salarisverhoging blijven onze twee doelstellingen.' Jean-Pierre Soisson, de minister van arbeid, heeft een parlementair debat voor de huidige zitting toegezegd over verkorting van de arbeidstijd en verlenging van het gebruik van de produktiemiddelen. West-Duitsland zal in deze debatten een belangrijke rol spelen. De laatste maanden zijn de Fransen, economisch en politiek, geobsedeerd door hun oosterburen. Een obsessie die wellicht gelijk staat aan lessen in over de grenzen kijken.