Marjorie Weil (1900-1990); Melbatoost voor de gewone man

Marjorie Weil was de vrouw die van Melbatoost, eens een lekkernij die alleen in restaurants verkrijgbaar was, een massaprodukt maakte. Ze is kortgeleden in de leeftijd van negentig jaar in Florida overleden.

Marjorie, op 5 februari 1900 geboren in New York, was de dochter van Leopold Cohen, oprichter van de American Sumatra Tobacco Company, die omblad voor sigaren vervaardigde. Haar moeder was Sarah Leibman, uit een familie die in New York bier van het merk Rheingold brouwde. In 1922 trouwde ze met Bert Weil, een kledingfabrikant wiens fabriek na de crisis van 1929 failliet ging.

Marjorie verschafte haar man in 1932 uit het familievermogen geld om Devon Bakeries te kopen, die gespecialiseerd was in de ondergrond voor canapes (een canape is een stukje geroosterd brood of een cracker belegd met vlees, vis of kaas). Het echtpaar vierde de aankoop in hotel Delmonico in New York. Volgens de overlevering vroeg Marjorie aan haar man: 'Je hebt nu een bakkerij, maar weet je al wat je gaat maken?' Op dat ogenblik zou de kelner dunne, krullende, knapperige stukjes Melbatoost op hun bord hebben gelegd. Die toost was een specialiteit van dure restaurants.

Auguste Escoffier, de Franse kok en schrijver van kookboeken, had de toost in samenwerking met mevrouw Ritz, van het gelijknamige hotel in Londen, gebakken. De naam is ontleend aan Dame Nellie Melba, een Australische sopraan, die moest vermageren en niet bereid was van Escoffiers beroemde pates te genieten als ze die op een stukje brood opgediend kreeg. Zijn toost was zo breekbaar dat hij zich niet leende voor produktie in grote hoeveelheden.

Marjorie gaf Bert de raad te proberen Melbatoost in zijn pas verworven fabriek te maken. Bert zag uitsluitend moeilijkheden, maar Marjorie geloofde dat het mogelijk was er een mooi plat rondje van te maken. Ze legde een dun stukje brood op een plaat uit de oven, zette daar een strijkijzer op en stak de oven aan. Het ijzer voorkwam dat het brood opkrulde en het resultaat was dat de toost aan beide zijden een lichtbruine kleur kreeg.

Op grond van dit principe ging Bert Weil in het groot aan de slag. Overal staan nu ovens van het soort dat hij gebruikte, zij het van aanzienlijk grotere omvang, Melbatoost te bakken.

Na de dood van Bert Weil, in 1965, nam Marjorie de leiding van de maatschappij over, tot haar schoonzoon Richard J. Kaufman haar in 1975 opvolgde.

HM