Het toversteentje

- De bel is allang gegaan! Zit niet zo te suffen! Beginnen we met de les of niet? Anders ga ik het volgende stukje lezen. - Ja. Pardon. Ik zat even aan iets anders te denken. - Waaraan? - Dat hoef je niet te weten. Zoals je in de vorige lessen hebt geleerd dient het toveren vaak om de grote mensen een beetje rustig te houden. De meesten zijn lastpakken die geloven dat zich zich overal mee kunnen bemoeien. Zit hier niet aan! Doe dat niet... .Je kent het.

- Ja, daar weten we alles van. Maar wat doen we eraan? - Laten we het over William hebben, een jongen die al op jeugdige leeftijd uitstekend kon toveren. - Wat is een jeugdige leeftijd? Kan een leeftijd ook oud zijn? - Dat is een vraag die ermee door kan. Een leeftijd kan hoog of laag zijn of iets daartussen, maar jeugdig? De meeste grote mensen zeggen dat weleens. Het geeft te denken. Wil je daar nu verder over denken? - Misschien. Maar vertel eerst over William. - Goed. William was een jongen die toverde door allerlei dingen op een andere manier te gebruiken dan de gewone manier. - Geef eens een voorbeeld. - Zijn vader en moeder kregen een belangrijke gast te eten. Op zichzelf stomvervelend. Alle mensen die belangrijke gasten te eten krijgen gaan opeens raar doen, of ze je vader en moeder zijn of niet. De kinderen merken het vooral doordat de ouders eerder boos worden. - Heeft William daar toen iets aan gedaan? - Ja. Zijn moeder had de fruitschaal vol appels en peren gestapeld. Terwijl zijn ouders in de badkamer waren heeft hij uit alle appels en peren een hap genomen en ze toen weer zo neergelegd dat je er niets van kon zien. - Een goed idee. Had William nog trek in z'n gewone eten? - Niet zoveel meer natuurlijk. Maar hij heeft flink zijn best gedaan omdat hij de enige aan tafel was die wist wat er ging gebeuren. - Wat gebeurde er dan?

- Eerst werd William geprezen omdat hij zo rustig en netjes zat te eten. Wat er daarna gebeurde kan ik je niet vertellen omdat je dan misschien denkt dat er hetzelfde gebeurt als je het thuis ook probeert. Maar het gaat altijd overal anders. Zo is het nu eenmaal met toveren: je weet wel dat er iets gaat veranderen als je eraan begint, maar je weet nooit precies wat. - Moet er een belangrijke gast aan tafel zitten? - Het is niet absoluut beslist nodig, maar bij de appels en peren proef is het wel beter. Soms moet je even geduld hebben. - Waarom heb je niet verteld over dat windmolentje waar je het de vorige keer over had? - Omdat het op het ogenblik windstil is en heel warm. Als het zo blijft vertel ik de volgende keer misschien over de koudwaterwinkel.