Dorpssfeer basis van succes volleyballers uit Zevenhuizen

NIEUWEGEIN, 17 maart - Rentokil ZVH is momenteel de sterkste mannenvolleybalploeg van Nederland. Het team won gisteravond in Nieuwegein voor de tweede keer in successie de nationale beker (3-1 in de finale tegen Normis Orion) en staat in de strijd om de landstitel met vier punten voor. Dat zijn hele opmerkelijke prestaties voor een club die afkomstig is uit een gemeente met amper 6.500 inwoners, het Zuidhollandse Zevenhuizen. Volgens alle betrokkenen is echter juist de sfeer in het dorp de basis van de successen van het team. Zevenhuizen is enorm volleybal-minded. De ploeg werd tegen Orion ook door liefst 600 supporters gesteund die na afloop voor een bijzonder uitbundig feest zorgden. 'Die belangstelling voor de volleybalclub is er altijd geweest', zegt coach Jaap Akkerhuis, voormalig bondscoach van de vrouwen. Hij is aan zijn derde periode bij ZVH bezig. In 1976 was hij er al actief. De club speelde in die tijd nog in de derde divisie. 'Maar de mensen die je nu rondom de ploeg ziet lopen waren er toen ook al bij', aldus Akkerhuis. In de periode dat ZVH de steun van de nauw betrokken sponsor nog niet had werd in het dorp elk jaar een braderie georganiseerd waar de benodigde centen voor de vereniging werden opgehaald.

Spelers, begeleiders en fans vormen een hechte eenheid in Zevenhuizen. 'We maken geen onderscheid tussen vip's en gewone mensen', legt voorzitter Willem Visser uit. Dure vedetten zijn er bij ZVH niet te vinden. Ooit, zo'n tien a twaalf jaar terug, wilde de club op weg naar de top graag de Haagse topspelers Constandse en Willemstein inlijven. Er werd met de twee gesproken, maar toen ze een aantal eisen op tafel legden was de transfer van de baan en was men in Zevenhuizen voorgoed genezen. Nu krijgen de spelers alleen, zoals voorzitter Visser het zegt, 'echte onkosten' terug. 'Deze overwinning in de beker', vertelt aanvoerder Maarten Verdonck, 'levert ons nul komma nul op. Maar als je ziet hoeveel mensen zich de poten uit hun lijf lopen voor de club en ons tot in Sneek volgen dan is dat onze motivatie.'

Zevende man

Verdonck is van oorsprong Hagenaar, maar woont sinds zes jaar in Zevenhuizen. Hij voelt zich inmiddels een echte dorpeling. Van de A-selectie is alleen wisselspeler Hans Lindhout een eigen kweek van de club, maar de meeste andere spelers komen ook al geruime tijd voor ZVH uit en wonen in een van de omliggende gemeenten of in het dorp zelf. Voormalig international en routinier Jan Clardeij speelt dit seizoen voor het eerst bij de koploper in de eredivisie. Hij kwam een aantal jaren in de Italiaanse competitie uit en wist niet wat hij meemaakte in Zevenhuizen. 'Tijdens de wedstrijden kan je ons publiek echt een zevende man noemen. Als speler ga je er als het ware door vliegen.' Clardeij is ook in Zevenhuizen gaan wonen. Hij maakt derhalve dagelijks de betrokkenheid van de dorpelingen mee. 'Voor een wedstrijd als de bekerfinale zou je jezelf eigenlijk in je huis moeten opsluiten. Overal, bij de bakker, de slager en de Spar, praten ze over zo'n wedstrijd. Dat zorgt best voor een druk.'

Ook Clardeij zegt met de hand op zijn hart geen geld voor zijn activiteiten op het volleybalveld te krijgen. Om het gerucht dat hij 40.000 gulden per jaar zou opstrijken moet hij smakelijk lachen. 'Hier zou je het niet kunnen maken om geld te krijgen, terwijl anderen met lege handen staan. Iedereen wordt in Zevenhuizen gelijk behandeld. Daarom zijn er bij de selectie ook nooit scheve gezichten.'

'Afgezien van de financien', maakt Clardeij duidelijk, 'kan men in het dorp alles voor je doen. Niets is te gek. En dat heb ik altijd belangrijker gevonden dan geld.'

ZVH wil straks uiteraard de successen continueren. Er zal actiever dan ooit worden gezocht naar talenten uit de omtrek die geleidelijk in de gemeenschap kunnen worden opgenomen. Zo is het met alle spelers gegaan. Aan gevestigde namen ter versterking van het team is niet direct behoefte. Maar trainer Akkerhuis wil in de komende weken wel eens praten over de mogelijkheid het aantal trainingsuren drastisch te vermeerderen. Zodoende zou volgens de routinier ook een poging kunnen worden gewaagd in de toekomst internationaal iets te presteren. Akkerhuis weet echter dat dat in Zevenhuizen een moeizaam proces zal worden. Allereerst moeten de spelers het zelf willen en dan is er wel veel meer geld nodig. 'Ik verwacht', aldus Clardeij, 'dat de helft van de selectie er niets voor zou voelen. Vergeet niet dat de sfeer hier belangrijker is dan de prestaties.'

    • Hans Klippus