Slechte 'generale' brengt Cooman niet aan twijfelen

ROTTERDAM/GLASGOW, 27 febr. - De laatste jaren maakt Nelli Cooman er een gewoonte van om aan de vooravond van grote kampioenschappen twijfels te zaaien om uiteindelijk toch weer gewoon titels te oogsten.

Vorig jaar leek de sprintster bij het wereldkampioenschap in Boedapest rijp voor haar eerste grote nederlaag. Tijdens een indoorgala in Den Haag verloor ze toen voor het eerst in twee jaar een wedstrijd. Een kleine blessure was er de oorzaak van. Later bleek ze uit de ambiance van het grote toernooi toch weer voldoende motivatie te kunnen puren. Dit seizoen loopt tot nog toe niet anders. Vooral haar raketstart lijkt aan explositeit te hebben ingeboet. Afgelopen weekeinde eindigde ze na een warrige 60 meter in Stockholm als derde.

Gisteren arriveerde ze met haar echtgenoot en trainer Hans Fiere in Glasgow waar het aanstaande weekeinde de Europese indooratletiekkampioenschappen worden gehouden. De eerste bezigheid van het duo was de wedstrijd van Stockholm uit het geheugen te wissen als een vergissing. Nelli Cooman ging daar in discussie met de jury, die Patricia Girard wegens tweede valse starts wilde uitsluiten. Omdat Cooman er van overtuigd was dat niet de Francaise maar zij de fout had gemaakt, probeerde ze tot ongenoegen van de toeschouwers de jury op andere gedachten te brengen. Dat lukte, maar de concentratie was toen al zo verstoord dat de bliksemstart die de starter de atletes daarna toestond haar verraste. 'Daarom zegt haar tijd van 7,31 absoluut niets', zegt Hans Fiere.

Optimistisch

Ook haar optreden tijdens de nationale kampioenschappen in Den Haag wil hij niet als maatgevend beschouwen, al is het een feit dat ze niet meer zo snel uit de startblokken komt als weleer. Bij afwezigheid van de Oostduitse Silke Gladisch zijn er in Glasgow nog wel mogelijkheden voor Cooman, al realiseert ze zich dat de eerste grote nederlaag op de 60 meter dichterbij is dan ooit tevoren. 'Het komt een keer', weet Fiere, 'en dan staan we klaar om het op te vangen. Voor dit kampioenschap zijn we optimistisch, maar waarom zou je niet strijdend ten onder kunnen gaan.' Nelli Cooman is met 7.00 seconden (1986) wereldrecordhoudster. Ze werd twee keer wereldkampioen en is vanaf 1985 zonder onderbreking de Europese titelhoudster.

Als oorzaak voor haar momenteel minder goede 60 meter - de afstand die haar handelsmerk is geworden - beschouwt het echtpaar de overschakeling naar de 100 meter, de volwassen sprintafstand voor de buitenbanen. Met het oog daarop hebben deze winter de 200 meters op de binnenbanen extra aandacht gekregen. Overigens had dat geen slechtere start hoeven impliceren, zegt Fiere. Op die langere afstand behaalde ze tijdens het NK in Den Haag de limiet voor de Europese titelstrijd en overweegt ze die afstand daar ook inderdaad te lopen. 'Om ervaring op te doen.' Zoals gebruikelijk is Nelli Cooman een week voor de titelstrijd al ter plekke en reist ze niet mee met de Nederlandse mini-afvaardiging (naast Cooman gaan de wereldrecordhoudster op de 3000 meter, Elly van Hulst, en de verspringers Emiel Mellaard en Frans Maas), die vrijdag naar Schotland vertrekt. Ze wil ruimschoots de gelegenheid hebben om de baan en de andere omstandigheden te verkennen.

De Kelvin Hall, waar het kampioenschap wordt gehouden, is drie jaar geleden voor twintig miljoen gulden opgeknapt, maar door onenigheid met de Britse atletiekbond dreigt de lokale organisatie in de toekomst andere grote evenementen mis te lopen. De titelstrijd van dit weekeinde is dan ook een belangrijke testcase, die een niet al te florissante generale repetitie had. Problemen rond een vijfde laan, de verlichting en andere voorzieningen leidden tot een gespannen verhouding met de bond. Bovendien klagen atleten (maar wanneer doen ze dat niet) over de zachte ondergrond van de baan en toont het Schotse publiek vooralsnog weinig interesse voor indooratletiek. De ontmoeting van Groot-Britannie met Oost-Duitsland trok afgelopen weeikeinde veel minder bezoekers dan was verwacht. Er werden slechts 1200 kaarten verkocht van de 3700 plaatsen die er zijn in de hal.