Lusten en lasten voor de sponsor

Minister Hedy d'Ancona van WVC liet de gouden hockeyploeg zaterdag bij terugkeer uit Pakistan meteen weten hoezeer het vaderland had meegeleefd met de verrichtingen van het team. Zij had er maar liefst een vergadering voor onderbroken, toen haar een papiertje onder de neus werd gedrukt dat 'we' wereldkampioen waren geworden. Mevrouw d'Ancona, die haar eerste interview over sportaangelegenheden nog steeds moet geven, had dan ook maar al te graag wat tijd ingeruimd om de jongens te ontvangen en toe te spreken.

Zoals ze in juli, als het Nederlands voetbal elftal in Italie wereldkampioen wordt, gelegenheid zal vinden om plaats te nemen in de ereloge van het stadion te Rome. Het zijn representatieve verplichtingen, waarvan politici in de regel geen grote afkeer hebben omdat het electoraat bij dergelijke gelegenheden nu eenmaal massaler voor de buis zit dan bij uitzendingen van de politieke partijen. Bij elk doelpunt van een Nederlands topteam scoort 'Den Haag' een beetje mee.

Mevrouw d'Ancona mag zich dan nog niet echt als 'de sportminister' geprofileerd hebben, haar departement weet de topsport toch te vinden. Zeker als het om geld gaat. Alleen niet om te brengen, maar om te halen. Het ministerie startte een offensief tegen de sponsors. Die zijn zich gaan bemoeien met de sport omdat bedrijven het, net als de politici, hebben leren kennen als een eenvoudige manier om een groot publiek te bereiken. Het verschil met de landspolitiek is echter dat de bedrijven er erg veel geld voor over hebben: een half miljard gulden per jaar. De rijksbijdrage voor de sport bedraagt veertig miljoen. Juist omdat de nationale overheid het beleid voor de topsport heeft verslonsd door de warme belangstelling voor topprestaties nooit te vertalen in een behoorlijke financiele ondersteuning, heeft de commercie zo sterk kunnen oprukken. Voor WVC is het fundament dat externe geldgevers onder de topsport hebben gelegd kennelijk voldoende om er nu aan te gaan knabbelen. 'Niet alleen de lusten, ook de lasten', wordt als de nieuwe logica gelanceerd. Het is precies die slogan die de sportwereld politici voor de voeten werpt als ze zich na een groot Nederlands sportsucces verdringen om de kampioenen te mogen kussen, omhelzen en toespreken. Of er een vergadering even voor onderbreken. Om vervolgens over te gaan tot de orde van de dag.

PdJ.