Buisman tekent blauwdrukken voor de natuur

De beeldhouwer Sjoerd Buisman (41), opgeleid aan de Rotterdamse academie en in Haarlem bij Ateliers' 63, houdt zich al jaren hoofdzakelijk met een thema bezig: de groei van planten en bomen. De ontwikkelingsprocessen in stammen, cactussen, bleekselderij of van de schermbloemige venkel zijn Buismans durende bron van inspiratie. Ooit trachtte hij de logica, die aan alle groeivormen ten grondslag ligt, te doorgronden door met behulp van beinvloedingstoestellen in te grijpen in het proces van uitbotten en groei bij verschillende vegetatiesoorten.

In het Zwolse expositiecentrum de Librije laat Buisman op het ogenblik zien hoe hij het afgelopen decennium al analyserend met zijn onderzoek is gevorderd. Een onderzoek dat overigens eerder een artistiek dan een plantkundig doel dient. In grote, in gemengde technieken uitgewerkte tekeningen gaat de beeldhouwer op zoek naar de beeldende mogelijkheden van de zich ondanks alle variaties steeds herhalende rangschikking in alle groeien. Een ordening, die tot uiting komt in de jaarringen in boomstammen, in de overeenkomsten van en verschillen tussen de patronen op palmstammen, de huid van een ananas, de stekelinplant van cactussen.

Met potlood, krijt, conte, houtskool en gouache, al of niet in combinatie met elkaar, tracht Buisman de eindeloze variantenreeks van het plantaardig uitdijen te schematiseren tot modellen die hij in drie dimensies vorm kan geven. De meeste van zijn tekeningen zijn voorstudies voor betonnen, houten, bronzen of ijzeren beelden.

Toch zijn het meer dan slechts beeldhouwersschetsen: alleen al de toepassing van de gemengde technieken duidt op een permanenter bedoeling van het werk. Bovendien zijn de tekeningen zo gedetailleerd dat zij op dwingende blauwdrukken voor de natuur zelf gaan lijken. Alsof de kunstenaar zijn wil aan de sturende principes in stammen, bladeren, knollen, takken en twijgen wil opleggen.

Twee zalen van de Librije zijn met Buismans 'groeidictaten' gevuld. De tekeningen met in hun uitwerking een abstract-geometrische consequentie, die dikwijls uitmondt in naar het licht strevende spiralen, vormen een mooie tentoonstelling. Jammer genoeg ontbreken op de expositie de voorbeelden van Buismans einddoel, namelijk zijn beelden. Wat dat betreft moet de bezoeker het doen met een foto in het geleidende vouwblad, de afbeelding van een groot massief betonnen monument, geinspireerd op de verdiepte jaarringen in een afgeknotte boomstam. Het beeld staat in de heuvels van Galilea in Israel.