EMIEL MELLAARD; Daar heb je Emiel weer met zijn vader

Vorig seizoen verbrak hij de 'zakelijke' band met zijn vader, tot dan toe zijn vaste trainer. 'Nu weet ik dat ik het heb gedaan omdat er werd gezegd: Daar heb je Emiel weer met zijn vader.'

Dat stadium van schaamte is gepasseerd. Vader Rien en verspringer Emiel Mellaard zijn weer samen. En de moed om te erkennen dat die twee-eenheid werkt is waarschijnlijk de grootste sprong voorwaarts die hij de afgelopen tijd heeft gemaakt.

Emiel Mellaard heeft een periode gehad dat hij een breuk in de hechte persoonlijke relatie noodzakelijk achtte voor zijn groei naar onafhankelijkheid. De verspringer koos een jaar geleden voor de technische begeleiding van Jan Willem van de Wal. Omdat de nieuwe samenwerking gelijkviel met zijn nationale indoorrecord (8.23 meter) en de Europese titel werd hij gesterkt in zijn opvatting dat dit de verandering was die hij nodig had. Maar toen, zoals altijd, op de hoogtepunten ook weer de onverklaarbare tegenvallers (zoals de niet-kwalificatie op het WK-indoor in Boedapest) volgden, kwam hij tot bezinning. In dat proces ontdekte hij dat hij zich juist bij vader Rien Mellaard altijd op zijn gemak voelde.

Een persoonlijke band met een trainer is overigens geen ongebruikelijk verschijnsel in de atletiek: Nelli Cooman, Elly van Hulst en Jacky Joyner worden getraind door hun partner, Sebastian Coe werd een wereldtopper onder leiding van zijn vader. 'De manier waarop je met elkaar omgaat, de persoonlijke verhouding, is van enorm belang in de relatie tussen trainer en atleet', zegt Peter van Wijk, vakgroepcoordinator verspringen van de KNAU (Atletiek Unie). 'Stel je voor dat ik Emiel zou gaantrainen. Dat zou echt heel moeilijk zijn.'

Karakter

Mellaard besefte het al snel. Hij wilde niet echt een ander, die ander was hem door de buitenwereld opgedrongen. Terwijl hij juist van die dwang afwilde. De snerende opmerkingen over zijn wisselvalligheid, die het gevolg zouden zijn van een twijfelachtige mentaliteit ('gemakzucht, verwend') konden hem voortaan niet meer uit zijn evenwicht brengen. 'Ik ben er nu achter dat die wisselvalligheid in mijn karakter zit opgesloten. De ene wedstrijd heb ik zes keer een perfecte aanloop en de volgende keer lukt er absoluut niets. Terwijl het dezelfde Emiel is. Ik heb me er bij neergelegd dat ik altijd na een paar hoogtepunten weer een paar dieptepunten tegenkom.' Het is geen onverschilligheid. Daarvoor is Mellaard (beroep: sportman, leeftijd: 23 jaar, woonplaats: Rozenburg) een te grote perfectionist. Hij streeft niet alleen naar verre, maar tevens naar oogstrelende sprongen. 'Dat komt waarschijnlijk door de turn-achtergrond van zijn vader. Die houdt van een gracieuze beweging en stijl', suggereert Van Wijk, die de persoonlijke trainer is van Frans Maas, Mellaards belangrijkste tegenstander in eigen land.

Uitstraling

Morgen, op de tweede dag van de nationale indooratletiekkampioenschappen in Houtrust Sport in Den Haag, zullen zij voor een van de sportieve hoogtepunten moeten zorgen. De zwaardere Maas en de sierlijke, soepele Mellaard. 'Het zou te ver gaan om te zeggen dat ik me als een artiest zie, maar ik verplaats me wel in de gedachten van het publiek. Er zijn springers waarvoor je even rechtop gaat zitten. Larry Myricks is daar zo'n voorbeeld van. Je moet wat uitstralen naar het publiek. Dus moet je alles verzorgen: je kleding, je sprong.'

Mellaard springt een tweeenhalve schaar. 'Lopen door de lucht', noemde hij het vorig jaar zelf. Spectaculair om te zien. 'Maar verder onbelangrijk', meent Van Wijk, 'want het maakt absoluut niet uit wat je in de lucht uitvoert. Dat zie je wel aan de verschillende stijlen van Myricks, Maas en Evangelisti.'

Rien Mellaard bestrijdt dat. 'Met de techniek van de tweeenhalve schaar blijf je langer actief. Alleen Myricks voert het goed uit. Emiel doet het mooier, maar te traag.' Emiel Mellaard beschouwt het NK als een tussenstation op weg naar de Europese titelstrijd die het eerste weekeinde van maart in Glasgow wordt gehouden. In Den Haag zal hij naast het verspringen (de 8.03 meter in Lievin was dit seizoen zijn beste prestaties) ook aan de 60 meter (Singelfingen 7.75) deelnemen. Omdat hij het leuk vindt en om zijn sponsor een pleziertje te doen. Concessies die vraagtekens zetten bij een professionele instelling. 'De voorwaarde voor een topsporter is dat hij een super-egoist moet zijn. Nou, dat ben ik toch wel hoor', zegt hij. Vader Rien: 'Dat hij de uitdaging van meer onderdelen op een dag aandurft bewijst dat hij fysiek sterker is geworden. Misschien had hij de organisatie moeten vragen het programma een beetje aan zijn wensen aan te passen. Maar zo is Emiel niet. Hij is bescheiden.'

    • Peter de Jonge