'Hier bestaat geen mineraalwatercultuur'

ROTTERDAM, 16 febr. - Het gaat goed met de verkoop van de 150 soorten mineraalwater die De Waterbron in huis heeft. Ieder restaurant dat Perrier op de kaart had is noodgedwongen overgestapt op een ander watertje. Maar de firmanten van water-importeur Aqua Speciale stellen dat zakelijke succes niet echt vreugdevol vast. Uiteindelijk is de rel rond Perrier niet goed voor het vertrouwen in de branche. Th. Kop Jansen noemt zichzelf graag 'waterfilosoof'. Twee jaar geleden begon hij in Rotterdam zijn winkel 'De Waterbron'. Een half jaar geleden werd de zaak opgenomen in de firma Aqua Speciale, onder directie van R. Wempe en Chr. Peters. Nog is de Rotterdamse vestiging de enige waterwinkel van Aqua Speciale. Maar de komende maanden komen er zaken bij in Amsterdam, Den Haag, Utrecht, Zutphen en Brussel. Dat de Keuringsdienst van Waren inmiddels heeft besloten alle soorten in Nederland verhandelde mineraalwateren aan inspectie te onderwerpen, vinden ze bij Aqua Speciale best. Ze noemen het gunstig dat er door de Perrier-zaak nu duidelijkheid ontstaat. 'Een mens kan niet zonder water', zegt Wempe. 'Als er wat mee gebeurt, slaat iedereen op tilt.'

In hun ijver de actuele situatie rond het mineraalwater te belichten is het trio opgewonden in de weer in de Rotterdamse zaak. Het NOS-journaal heeft kort tevoren enkele opnamen gemaakt van de winkelvoorraad. Het rijke assortiment is afkomstig uit Belgie, Frankrijk, Israel, Joegoslavie, China, Zweden, Noorwegen, Schotland, Canada, Italie alsmede uit Duitsland dat het huismerk 'Sinziger' levert. Met een bron in Alaska wordt onderhandeld over een verkoopovereenkomst. Het steekt de heren dat de Nederlandse wetgeving verbiedt hun produkt een geneeskrachtige werking toe te schrijven. Nee dan Duitsland, dat kent 300 soorten 'Heilwasser'. Niemand valt er over als er wordt gesteld dat ze goed voor het lichaam zijn. 'Hier bestaat geen mineraalwatercultuur', zegt Peters. 'Wij zijn een kraantjesvolk.'

Dat hun produkt duur zou zijn, noemen de firmanten een fabeltje. Met afschuw refereren ze herhaaldelijk aan het kennelijk klassieke verwijt dat 'de bubbeltjes duur worden betaald'.

De zuiveringsinstallaties voor het leidingwater kosten miljarden en uiteindelijk moet al dat leidingwater alleen zo schoon zijn omdat twee procent is bestemd voor de drinkwatervoorziening. Natuurlijk valt met de prijs die de consument direct overmaakt naar de waterleidingbedrijven niet te concurreren, maar daarop zitten subsidies die uiteindelijk toch moeten komen 'van onze belastingcenten'.

Aqua Speciale zet daar enkele van de eigen kosten tegenover: een fles van polyethyleen die 40 cent kost, een accijns van 18,8 cent op een liter mineraalwater en zes procent BTW. Het zou in de optiek van de firmanten allemaal best anders kunnen, met wat meer waardering voor het mineraalwater. Want tot welk kwaliteitsresultaat leiden al die inspanningen van de waterleidingbedrijven? 'We willen het Nederlandse leidingwater niet afkraken', zegt Wempe. 'Maar er komt hier in Rotterdam een mevrouw in de winkel die zegt dat ze thee en koffie, gemaakt van leidingwater, niet van elkaar kan onderscheiden.'

Zijn vluchtige analyse van de landelijke kwaliteit luidt: redelijk, hier en daar goed, maar in Zuid-Holland bedenkelijk. Een recent onderzoek van de Consumentenbond waarin de overbodigheid van mineraalwater in de Nederlandse situatie wordt betoogd, vindt een weinig gastvrij onthaal. Het onderzoek wordt als eenzijdig en niet compleet gekwalificeerd. De heren blijven er bij: bacteriologisch is het leidingwater volwaardig, maar chemisch zijn er aanmerkingen te maken. Mineraalwater is zuiverder.

'Water is een moeilijk produkt', vindt Peters. 'Het is ook het strengst gecontroleerde produkt op de wereld.'

Van ieder watertje in de winkel, beschikt Aqua Speciale over de registratie. Om de gevolgen van menselijke fouten (de waarschijnlijke oorzaak van de problemen bij Perrier) te beperken, wordt er bij de bronnen ieder uur gecontroleerd. De monsters worden twee maanden bewaard en het produkt wordt na het bottelen twee weken opgeslagen in afwachting van de uitslag van de controle-analyses. In Duitsland is de controle heel streng. De Fransen zijn minder nauwgezet dan de Duitsers.

'Voor we met een bron in zee gaan, willen we analyses van nu, maar ook van tien jaar geleden', zegt Peters. 'Als de samenstelling van het water in die tien jaar flink is veranderd, beginnen we niet aan een overeenkomst. Dan is het over vijf jaar misschien mis.'

Aqua Speciale ziet een stijgende waardering voor het mineraalwater. Het toekomstbeeld van restaurants waar men naast de wijnkaart de client ook de waterkaart overhandigd, is niet uit het zicht verdwenen door de affaire-Perrier. Een week voor de negatieve publiciteit over het de markt aanvoerende Franse bedrijf naar buiten kwam, onderhandelde Aqua Speciale nog met Perrier. Peters is er zeer stellig over: 'Perrier is goed, maar er is een ongeluk gebeurd. Het onderzoek is nog niet afgerond. De mensen roepen maar wat en daardoor wordt het bedrijf in een verkeerd daglicht gesteld.'

Vol lof zijn de firmanten over de stappen die Perrier heeft genomen. Peters: 'Zestien miljoen flessen uit de handel nemen, dat zullen niet alle producenten doen. Als ze weer gaan produceren, zullen we zeker opnieuw contact opnemen. Wij zijn niet bang.'