Conservatorium vol zee en zand

Het had wel een kraakpand kunnen zijn, zo uitgewoond en mishandeld was het Rotterdams Conservatorium. De toiletten waren kapot, de houten trap was deels gesloopt, de wanden hingen van onder tot boven vol met briefjes en affiches, overal op de vloer had de koffie uit de kantine z'n sporen achtergelaten. Na jaren touwtrekken met het ministerie van WVC heeft het conservatorium ongeveer 3,5 miljoen gulden mogen besteden aan herinrichting en akoestische aanpassingen. Hoewel van buiten nog altijd streng en tamelijk smerig, is het gebouw van binnen sinds de officiele heropening vorige week een feest voor het oog.

Rotterdammer Rob Lagrouw, ontwerper van het vernieuwde interieur: 'Het was een afschuwelijke pestbende. Samen met mijn medewerker Stan Coenders wilde ik daarvoor in de plaats iets positiefs maken.'

Op zoek naar prettige associaties kwamen zij uit op zand en zee: terracotta vloerbedekking (strand), blauw voor de luifels en entresol en warme verlichting op creme-kleurige wanden. In de hal hebben de ontwerpers twee balies gemaakt, een als receptie en een voor folders en bladen, van koper en beukenhout. Langs de wanden heeft Lagrouw grillige vormen van vierkante metalen buizen geplaatst, armaturen voor de halogeenlampen en tegelijk versiering. De kantine is uitgebreid door er een helblauwe entresol in te bouwen die deels de hal in steekt en op kegelvormige zuilen rust. Die kegelvorm komt terug in de massieve poten onder de bestek-counter. De afval-counter, een grappige wagen op wielen, is duidelijk een verbetering ten aanzien van de rode en beige plastic vuilnisbakken die langs de muur op een nieuwe bestemming (of vroegtijdige vernietiging?) staan te wachten.

Voor de nogal smalle kamer van de adjunct-directeur heeft Lagrouw een gebogen bureau ontworpen en kasten die als een boog de deur omlijsten. Directeur John Floore kreeg een bureau met in het glazen blad gegraveerde figuren uit de sterrenhemel en dierenriem; rondom de vergadertafel van hout en koper staan de knokige 'Gaulino'-stoelen (Gaudi + Mollino) van de Barcelonese ontwerper Oscar Tusquets. Rob Lagrouw is bij het conservatorium betrokken geraakt nadat hij met Floore kennis had gemaakt in zijn winkel en werkplaats in Rotterdam, DAD. Naast eigen ontwerpen verkoopt Lagrouw daar ook meubels van de exclusieve Italiaanse firma Sawaya en Moroni. Nu Floore een eigen huis laat bouwen wordt daar de samenwerking voortgezet. 'Een fantastische opdrachtgever, ' zegt Lagrouw. 'Hij heeft geen tekening of wat ook gezien. Hij vertrouwde er gewoon op dat ik iets moois voor hem ging maken.' Over de gedaanteverwisseling van het conservatorium kan Lagrouw zelf nog niet uit: 'Het lijkt werkelijk of er een mentaliteitsverandering tot stand is gekomen, dat de gebruikers het gebouw dank zij een mooie inrichting zijn gaan waarderen. Het verbaast me, maar het werkt.' DAD, Rotterdam, Pannekoekstraat 14. Inl. 010-4119596.