Sterke strafcorner voor bijna alle ploegen bij WK hockeybelangrijk wapen; Zwaar geschut Bovelander breekt Sovjets

LAHORE, 13 febr. - De schoten van hockeyer Floris-Jan Bovelander bereiken een snelheid van ongeveer 150 kilometer per uur. Als de strafcornerspecialist ook nog eens goed richt kan daar geen verdediging tegenop. Zoals de Sovjet-spelers vanochtend in Lahore tijdens de tweede wedstrijd van Nederland bij het wereldkampioenschap hockey ondervonden. Vooral door toedoen van het zware geschut van Bovelander, die in de eerste helft drie keer scoorde, won Oranje met 5-2. Aanvoerder Marc Delissen benutte ook nog een strafbal en er werd, door Tom van 't Hek, in de slotfase zo waar ook nog een velddoelpunt gemaakt.

Dat Bovelander, met 89 doelpunten in 117 interlands, strafcorners met schijnbaar groot gemak inschiet is niet vreemd. Hij is al enige tijd de grootste specialist op dit gebied. Zoals zijn voorgangers Paul Litjens en Ties Kruize dat in het verleden in het Nederlands elftal waren. Het is echter tijdens de eerste twee dagen van het WK opgevallen dat bijna alle ploegen er nu in zijn geslaagd een sterke strafcorner te produceren. Australie, de regerende wereldkampioen, had bijvoorbeeld vanmorgen in zijn eerste wedstrijd tegen Argentinie (4-1) uit de verkregen drie corners een scoringspercentage van honderd procent. Engeland maakte gisteren beide doelpunten tegen Ierland via korte hoekslagen en dat terwijl het slechts vijf corners mocht nemen. 'De strafcorner is gewoon een ijzersterk wapen', zei specialist Bovelander. 'Als je er per wedstrijd twee benut kom je heel ver. Dat weten de andere teams ook. Er is natuurlijk altijd al veel op de strafcorner getraind.'

Varianten

De meeste landen in Lahore zoeken hun heil in varianten van de strafcorners. Dat geldt nog niet voor Nederland. Voor Bovelander was het tegen de Russen gewoon een kwestie van ogen dicht en keihard op het doel slaan. Hij had gisteravond in het hotel goed naar de videobeelden van wedstrijden van de Sovjet-Unie gekeken. 'Het bleek dat als we de strafcorner op tempo zouden spelen hun keeper niet op tijd op de grond kon liggen.'

Dat leverde al meteen bij de eerste drie pogingen succes op. Alleen bij de vijfde van de totaal zeven corners werd er, zonder succes, iets anders geprobeerd dan het directe schot. Bovelander: 'Je moet niet te vaak varianten spelen. Daar stellen de tegenstanders zich dan weer op in. Hoe langer je het spelen van varianten in de wedstrijd kunt uitstellen hoe verrrassender het later is.' De 24-jarige Bovelander is pas de tweede Nederlandse hockeyer die in de geschiedenis van het wereldkampioenschap drie doelpunten in een wedstrijd heeft gemaakt. De eerste was Ties Kruize. Hij scoorde tijdens het WK van 1973 in het Wagenerstadion in Amstelveen een hattrick tegen Maleisie. Overigens betekende de eerste treffer van Bovelander tegen de Sovjet-Unie het duizendste WK-doelpunt.

Het feit dat de strafcorner goed draait maakt Nederland in Lahore tot een zelfverzekerde ploeg. Bondscoach Hans Jorritsma zei het ook absoluut niet verontrustend te vinden dat er door zijn ploeg in twee duels pas een veldtreffer is gescoord. 'We krijgen al die strafcorners door puur aanvallend spel en niet door counters.'

Bij Nederland heeft men zich bovendien gespecialiseerd in het 'versieren' van corners. Met name Tom van 't Hek en Taco van den Honert die in Lahore zijn vorm nog lang niet heeft gevonden hebben er een handje van. 'Het is vaak het maximale rendement dat je uit een actie kunt halen', legde Van 't Hek uit, 'en je weet gewoon dat een strafcorner bij ons als een half doelpunt geldt. Daarom is het dankbaar om een corner te versieren. Iedereen feliciteert je ook altijd na zo'n actie.'

Van 't Hek is het gewend om een sterke strafcorner achter de hand te hebben. Bij Kampong speelde hij jarenlang samen met Litjens.

Nederland speelde vanochtend veel beter dan gisteren tegen de Fransen. Alleen liet het team in de eerste helft in verdedigend opzicht een paar steken vallen. 'Dat had', vond Jorritsma, 'toch weer te maken met ons vele appelleren na een beslissing van de scheidsrechters. Dan sluipt er steeds een moment van onoplettendheid in de ploeg.'

Het beweeglijke en zeer aanvallend spelende Sovjet-Unie kon Nederland daarom lang volgen. Tot twee keer toe haalde het team voor rust een achterstand in. Het derde doelpunt van Bovelander in de 32ste minuut bezorgde Oranje echter een definitieve voorsprong. 'Zo gaat het altijd met de Russen', constateerde Delissen. 'Ze kunnen ons steeds tot ongeveer een half uur in de wedstrijd bijhouden en vallen daarna terug.' Nederland verloor in zestien ontmoetingen niet een keer van de Sovjet-Unie dat beste prestatie tijdens het EK'73 behaalde toen het de zilveren medaille won. Er werd in de finale na strafballen van Nederland verloren.

Zelfkritiek

Bij Nederland werd record-international Cees-Jan Diepeveen voor de tweede achtereenvolgende keer gewisseld. Tegen Frankrijk deed de 33-jarige routinier 48 minuten mee, tegen de Sovjet-Unie nog maar een halve wedstrijd. Bondscoach Jorritsma wilde vanochtend na afloop niet praten over een matig optreden van Diepeveen. Hij verklaarde de wissel door te zeggen dat de net van een blessure herstelde invaller Erik Parlevliet speeltijd nodig had. Diepeveen zelf sprak echter vol zelfkritiek van 'een terechte wissel'. 'Ik ben', zei hij somber, 'de enige speler die hier slecht speelt.'

Nederland is nu twee dagen vrij en speelt pas vrijdag tegen Argentinie.

    • Hans Klippus