Twijfelaars zijn na de brief van Huibregtsen wel overtuigd

Triomfantelijk laat hij een brief zien die F. Wouter Huibregtsen de 28 Olympische sportbonden heeft gestuurd. Huibregtsen, kandidaat voor het voorzitterschap van het Nederlands Olympisch Comite (NOC), laat daarin de besturen weten dat zijn secretaresse binnenkort een afspraak zal maken voor een kennismakingsbijeenkomst. Die onpersoonlijke benadering is volgens Peter Laanen (43) menigeen in het verkeerde keelgat geschoten. 'Als je nog niet eens de moeite neemt om die mensen zelf te bellen... ', zegt de woordvoerder van de oppositie. Laanen onderzoekt momenteel of er voldoende steun te vinden is voor de kandidatuur van Anton Geesink. Glunderend schuift hij de brief over de tafel. 'Een cadeautje', mompelt hij tevreden. 'Deze brief is voor mij een cadeautje.' Uw aanvankelijke kandidaat voor het voorzitterschap, Sjoerd Feenstra, heeft zich op de laatste vergadering teruggetrokken. Waarom was dat voor u geen aanleiding om ook achter de bestuurskandidaat, die toen ter tafel kwam, te gaan staan? Sjoerd Feenstra heeft op de laatste algemene ledenvergadering van het NOC een historisch moment laten passeren. Hij was een sterke kandidaat en in korte tijd was het aantal bonden dat hem steunde gegroeid van vier naar tien. Hij had gewoonweg nog een paar weken moeten wachten. Dan had hij zich bij anderen kunnen profileren en zeker een meerderheid op zijn hand gekregen.

Alles was goed doorgesproken, maar toch besloot hij zich terug te trekken. Op dat moment was ik mild ontstemd. Als zoiets gebeurt gaat er even iets kapot, dan knapt er wat. De media stonden en bloc achter Feenstra, de sporters waren er voor... Alleen de voorzitters niet. Het is toch een krankzinnige situatie dat 98 procent voor is en de twee procent die in de vergadering van het NOC zit het kan tegenhouden.

Misschien had die twee procent wel heel goede argumenten tegen Feenstra. Dat zal toch wel zijn gebleken in de besloten zitting? Die besloten vergadering ging vooral over procedures. Ik was daar bijna verwijderd. Daar hadden ze me al voor gewaarschuwd. Ik ben erevoorzitter van de honk- en softbalbond en in principe komen alleen de bondsvoorzitters naar die bijeenkomsten. Daar wordt overigens aan alle kanten de hand mee gelicht. De KNVB stuurt bijvoorbeeld zijn voorlichter als afgevaardigde. Voor de zekerheid had ik me tevoren aangemeld, maar de deuren waren nog niet gesloten of meneer Bons van de gymnastiekbond loopt naar de microfoon met de vraag: 'Voorzitter, wat doet meneer Laanen hier?' Dat tekent de sfeer.

Ik heb de bonden gevraagd wat men tegen de kandidatuur van Feenstra had, maar voorzitter Idenburg stond dat niet toe omdat hij niet wilde dat er over personen werd gesproken. Dus zullen we nooit van zijn leven weten waarom hij het niet gered heeft. Ik blijf er bij dat men hem gewoon niet sjiek genoeg vindt. Terwijl die man ongelooflijk veel voor de sport heeft gedaan: de ijshockeybond uit het slop gehaald, terwijl er allerlei moeilijke kwesties liepen met frauderende mensen en zo. Hij heeft samen met anderen Thialf gered. De voorzitter van de hippische sportbond, Van Nispen tot Sevenaer, zei tijdens die besloten vergadering: 'Meneer Feenstra u moet zich niet terugtrekken. Het kan best zijn dat u, als u doorgaat, unaniem wordt gekozen. Deze stemming zegt mij niets'. Zo heb ik een aantal reacties gekregen.

Toch is het bestuur daarna met de kandidatuur van Huibregtsen gekomen.

We zitten in de situatie dat iedereen suf geluld is. En dan komt ineens meneer Huibregtsen uit de lucht vallen. Hoewel, uit de lucht vallen? Ik geloof niet zo in dit soort toevalligheden, maar ik heb inmiddels met dergelijke lobby's leren leven. In zijn curriculum vitae heeft ie al zijn pro-deo activiteiten moeten opsommen om te laten zien wat hij in de sport heeft gedaan. Het stuit me tegen de borst dat je het voorzitterschap van de Delftse studentenbiljartvereniging er bij moet halen.

Het NOC-bestuur was niet zo ontevreden over zijn achtergronden, gezien de unanieme kandidaatstelling.

Ik ken meneer Huibregtsen niet, dus ik ageer niet tegen hem persoonlijk. Ik denk alleen dat hij niet geschikt is. Hij heeft een brief gestuurd aan de voorzitters waarin hij schrijft dat zijn secretaresse zal bellen voor een afspraak. Het is zo'n echte McKinsey-brief. In Nederland is de mythe ontstaan dat alles wat bij Winsemius vandaan komt goed is. Dat gaat me te ver.

Wanneer je in een vrij heikele situatie als deze niet eens de tijd hebt om die bonden zelf eerst even te bellen, dan denk ik: 'Als dit de manier van besturen wordt... ' Ik heb voorzitters gesproken die die brief in de prullenbak hebben gegooid en ik denk dat ze daarin gelijk hebben. Ik vond van het begin af aan dat we iemand moesten zoeken die brede Olympische belangstelling en uitstraling heeft. Die zijn niet gemakkelijk te vinden. Maar Anton Geesink voldoet daar wel aan en samen met Sjoerd Feenstra als vice-voorzitter en Piet van der Molen zou dat een perfect trio zijn.

Zou er zelfs onder leiding van meneer Huibregtsen al geen bestuur komen te zitten dat in meerderheid uw opvattingen deelt. De heren Geesink, Van der Molen, Toet en Feenstra zaten al op dezelfde lijn. Met nog een of twee gelijkgestemden er bij is het toch vrij eenvoudig een 'regeerakkoord' te sluiten dat aansluit bij uw ideeen? Zo ligt de situatie niet. Die meneer Toet zou Feenstra steunen, maar heeft hem kort voor de vergadering laten zakken. Els van Breda heeft zelfs gezegd dat ze zou aftreden als Feenstra voorzitter zou worden. Ik kan me niet voorstellen dat die nog in een bestuur kunnen functioneren. Over de kandidatuur van Huibregtsen is nu zogenaamde eenheid, maar onderhuids blijft de spanning in het bestuur aanwezig. Je moet een bestuur hebben dat met elkaar door de deur kan. Er is een situatie ontstaan waarin je voor tegenkracht moet zorgen. Er moet een bestuur worden samengesteld waar alles in zit. Mensen als Feenstra, Geesink, Van der Molen... Weinberg en Loorbach, die er in komen door de samenwerking met de Nederlandse Sport Federatie, kunnen er rustig bijkomen. Misschien ook wel een Lisette Sevens en Marcella Mesker. Je ziet nu dat er te veel mensen blijven zitten in zo'n bestuur terwijl de organisatie hen voorbij is gestreefd.

IOC-lid Anton Geesink heeft eerst geprobeerd kandidaat van het bestuur te worden, kondigde toen dat niet lukte zelfs verontwaardigd aan geen gulden meer binnen te willen halen voor het NOC en wil nu via de algemene ledenvergadering toch weer proberen op de voorzittersstoel terecht te komen. Degenen die tegen zijn kandidatuur zijn vonden dat hij te weinig bestuurlijke ervaring heeft en soms nog al eigenzinnig te werk gaat? Je moet niet vergeten waarom hij zich in eerste instantie kandidaat stelde. Dat gebeurde toen drie bonden het bestuur onder druk zetten met de mededeling dat de nieuwe voorzitter wat hen betreft absoluut voorstander moest zijn van de fusie met de NSF. Wij vonden dat er gewoon een goede voorzitter moest komen. Anton Geesink meldde zich toen, maar op het moment dat Feenstra kandidaat werd trok hij zich terug.

Als er een duidelijk beleidsplan is, ligt er snel een regeerakkoord en wordt daar naar gewerkt. De troika Geesink-Feenstra-Van der Molen wordt niet voor niks zo neergezet. Daarin kan Anton Geesink, die voor mij na Feenstra de logische tweede keus is, uitstekend werken. Internationaal heeft hij een fenomenaal aanzien.

Wat beschouwt u als de grote voordelen van Geesink als voorzitter? Zijn uitstraling. Ik zie zomaar miljoenen liggen voor de Olympische sporters. Ik heb bedrijven gesproken die bereid zijn grote bedragen in de sport te stoppen. Werven met het Olympisch Comite achter je is gemakkelijk. De vraag is alleen wie het geld binnenhaalt. Een voorzitter met naam kan dat. De directeur van het bedrijf is je beste verkoper. Als er in mijn vroegere bedrijf grote afspraken waren zeiden ze tegen me: 'Peter, ga je mee'. Want als er moet worden getekend en de directie komt er aan te pas is het een bewijs van groot respect wanneer de verkopende partij ook zijn directeur meeneemt. Dan staan de juiste partners tegenover elkaar. Het commitment wat een directeur of een voorzitter maakt is veel groter dan wanneer iemand anders het doet.

De wijze waarop Geesink zich weer voor het voorzitterschap meldde heeft nog al wat verbazing gewekt. Telefonisch vanuit Melbourne in het KRO-radioprogramma Goal.

Wij zeggen in ieder geval waarmee we bezig zijn. Er wordt niets in achterkamertjes geregeld. De weg die wij aan het bewandelen waren is nog altijd goed. We hebben het eerst netjes geprobeerd. Toen zijn we brutaal geworden en nu staan we op de barricaden. 'If you want trouble, you get trouble', zeg ik dan maar. Te veel mensen roepen in dat soort omstandigheden al snel 'ik word beschadigd'. Het is steeds een gevecht dat je kunt verliezen, maar ook als iets niet lukt wil ik voor mezelf het gevoel hebben dat ik er alles aan heb gedaan.

U wil absoluut iemand met een sportachtergrond op die stoel, terwijl er vaak wordt beweerd dat de sport juist managers nodig heeft.

Kijk eens naar Feyenoord. Ik zag ex-staatssecertaris Koning, die president commissaris van het stadion Feyenoord wordt, op televisie bij Sonja. Als ik voetballer was zou ik denken: 'moet ik daar nu m'n inspiratie vandaan halen'. Misschien is een bestuur niet de belangrijkste inspiratiebron, maar het helpt wel. Toen Wisse Dekker wegging bij Philips zakten de koersen. Snap je? Bij zo'n groot concern. Op de beurs zeggen ze: 'een bedrijf is een meneer'. Een leider met uitstraling bepaalt voor een deel de koers. Topmensen die er alleen maar bijzitten omdat ze het wel geinig vinden hebben een slechte uitstraling op de rest van de organisatie.

U heeft alle Olympische sportbonden van Nederland aangeschreven en gevraagd om steun voor de kandidatuur Geesink. Hoe is stand? Het gaat goed. Negen bonden zijn voor, de tiende komt er. Vier hebben zich tegen hem uitgesproken en een wilde de beslissing van het bestuur afwachten. Ik kan de rest van de bonden redelijk inschatten. Anton staat vijftien, zestien tegen twaalf. Twijfelaars? Die zijn na die brief van Huibregtsen wel overtuigd dat wij gelijk hebben. Daar ben ik heel blij mee, met die brief. Een cadeautje.

    • Onze Peter Dejonge