La nuit hollandaise

De nacht van de wilde ezels. Regie: Pim de la Parra. Met: Pim de la Parra, Liz Snoyink, Camilla Braaksma, Kenneth Herdigein, Hans Dagelet, Manouk van der Meulen. Amsterdam, Kriterion; Den Haag, Haags Filmhuis; Nijmegen, De Marienburg. Direct na de wereldpremiere tijdens het Filmfestival Rotterdam, waar het camerawerk van Alejandro Agresti een (gedeelde) eervolle vermelding kreeg, mag Pim de la Parra's De nacht van de wilde ezels het in de filmtheaters proberen. De eerdere 'no-budget'- films van De la Parra waren impliciet cinematografische opstellen over het filmmaken in Nederland, de iets duurdere 'minimal movie' De nacht van de wilde ezels gaat expliciet over de moeilijkheden bij het verwezenlijken van die passie. De la Parra speelt zelf de hoofdrol van een regisseur die het zo druk heeft met het uitbroeden van nieuwe plannen - en het balanceren tussen een echtgenote die hem slecht begrijpt (Liz Snoyink) en een verleidelijke diva (Camilla Braaksma) - dat hij het leiding geven op de set grotendeels aan zijn Engelse opnameleider overlaat. Door de ogen van een brieven aan haar moeder schrijvende regie-assistente beziet de film de wederwaardigheden van een crew, een beetje in de trant van Truffauts La nuit americaine, maar dan een stuk minder subtiel. Er zitten heel wat onuitgewerkte ideeen en losse invallen in De la Parra's breiwerk, dat de charme en de slordigheid verraadt van een in korte tijd geschreven, soms ter plekke verzonnen scenario. De la Parra kan nu al meer dan twintig jaar rekenen op het krediet van de talentvolle debutant en lijkt permanent te beweren dat de Nederlandse filmproduktie nog steeds in de kinderschoenen staat. Met name het gebruik van vrouwelijk naakt herinnert sterk aan de vlegeljaren van de Hollandse cinema. Het affiche toont de blote regisseur en Liz Snoyink, maar die scene komt in de film helemaal niet voor: de omhelzing betreft daar De la Parra en Braaksma, zodat ook de creativiteit van de afficheontwerper in knip- en plakwerk alle lof verdient. HB(QR)