De Nederlandse economie is niet gediend met een al te grothandel in stukken; Belast koerswinst voor 100 procent

Minister Kok heeft gehoor gegeven aan de jarenlange aandrang van beleggend Nederland om de beursbelasting af te schaffen. In een reactie zei het beursbestuur dat dit zal bijdragen aan de positie van Amsterdam als financieel centrum in Europa. Dat moge zo zijn, maar men moet bedenken dat het beursbestuur in de eerste plaats spreekt voor de belangen van de handelaren in effecten. Hoe meer handel, des te meer de handelaar verdient. De Nederlandse economie als geheel is echter niet gediend met een al te grote handel in aandelen en obligaties. Nu is het reeds zo dat obligaties die officieel een looptijd hebben van tien jaar, gemiddeld niet langer dan enkele maanden in de portefeuille van grote beleggers verkeren. Vervolgens worden ze omgewisseld in stukken met een hoger rendement. Dat is een van de belangrijkste oorzaken van de sterke fluctuaties in rentestanden en valutakoersen in de wereld. Aandelen horen helemaal niet vaak verhandeld te worden. De aandeelhouder kan slechts aanspraak maken op zijn recht van eigendom van de onderneming wanneer hij op de langere termijn bij die onderneming is betrokken. Voor ondernemingen is het buitengwoon onprettig wanneer de eigenaars van de aandelen om de haverklap andere partijen blijken te zijn. Men kan dus betogen dat het juist een taak van de overheid is om door middel van belastingheffing te voorkomen dat er teveel in aandelen en obligaties wordt gehandeld. Nu was de beursbelasting met een tarief van 1,2 promille en een maximum van f. 1200 geen echte handicap voor speculanten. Maar afschaffing helpt handelaren die uit zijn op snel gewin.

De Amerikaanse belegger Warren Buffet heeft ooit het voorstel gelanceerd dat alle koerswinsten die beleggers maken wanneer ze hun aandelen binnen een jaar na aankoop weer van de hand doen, worden belast met een tarief van 100 procent. Via een aflopende schaal zou dan pas verkoop na een jaar of vijf belastingvrij zijn. (Nu zijn koerswinsten in de VS anders dan in Nederland wel belast, zonder dat dit het functioneren van Wall Street als financieel centrum schaadt). Zo wordt voorkomen dat speculanten slechts uit zijn op kort gewin, maar wordt trouwe aandeelhouders niets in de weg gelegd. Alle gevaar van misbruik van voorwetenschap is dan uitgebannen en voor raiders hoeft niet meer te worden gevreesd, zodat de discussie over het gebruik van beschermingsconstructies een nieuwe impuls kan krijgen. Om deze regel uit te voeren, hoeven slechts alle verhandelde aandelen op naam te worden gesteld, zodat de fiscus weet wie er wanneer eigenaar is van welk stuk. Dat kan inmiddels dank zij de automatisering - en moet toch gebeuren wanneer de meldingsplicht voor wie meer dan een bepaald percentage in een beursfonds verwerft straks niet alleen wordt ingevoerd, maar ook moet worden nageleefd.

    • Paul Frentrop