Dit is een artikel uit het NRC-archief
Bekijk hele krant

NRC Handelsblad

Economie

Sting, hamburgers en regenwoud

Woensdag was het Amsterdam en gisteren Stockholm, vandaag is het Oslo en morgen Madrid. De tournee van de Braziliaanse regenwoudenstichting Fundacao Mata Virgem oogt als de speellijst van een internationaal vermaarde rockgroep. Ze wordt dan ook aangevoerd door de 37-jarige Gordon Sumner, zoon van een melkboer en als zanger en filmacteur bekend onder de roepnaam Sting. In navolging van beroemde collega's, die de rock & roll als vehikel voor fondsenwerving hebben ontdekt, adopteerde ook deze coryfee zijn eigen goede doel. Het is — ook dat hebben ze met elkaar gemeen — in brede kring onomstreden. En in elk land wordt erop gerekend dat zijn aanwezigheid en bemoeienis de media in paraatheid zullen brengen. De opeenhoping van foto- en videocamera's, woensdagmiddag voor het podium in de gehoorzaal van Berlages beurs, toonde aan dat Sting het bij het rechte eind had: de meeste media wensen zich pas te interesseren voor een zaak als daarbij een ster betrokken is. Zelf vertoonde de man, die veertig miljoen platen verkocht, overigens volstrekt geen glamour. Zonder visuele ophef schaarde hij zich aan de sprekerstafel naast de Belgische documentarist Jean-Pierre Dutilleux, die hem bij zijn eerste schreden in het regenwoud begeleidde, en de indiaanse stamleider Raoni, die vier kinderen, zijn vader en zijn moeder verloor aan de door blanken naar zijn dorp geïmporteerde longontsteking. Raoni, met zijn schotelvormige onderlip en zachtaardige ogen, moet de actie een menselijk gezicht geven. „Als we aan apartheid denken", sprak Sting, „zien we de gezichten van Nelson Mandela en bisschop Tutu. Het regenwoud heeft het tot dusver aan zo'n gezicht ontbroken. Als het aan ons ligt, wordt Raoni dat". De stichting wil fondsen verzamelen om een stuk Braziliaans regenwoud, ter grootte van Nederland, België, Zwitserland en Ierland te zamen, te redden van de onvruchtbare en heilloze ontbossing. De regering van Brazilië is het ermee eens, maar kan zich de onkosten niet veroorloven. In eerste instantie is 3,5 miljoen dollar nodig voor het creëren van een beschermd gebied — inclusief

patrouilleboten en wachttorens voor de noodzakelijke bewaking. Het is, gemeten naar de maten van een spektakel als Live Aid, .een bescheiden bedrag. De rockzanger hoopt dat persconferenties, televisie-interviews, t-shirts en een fotoboek ( Jungle stories, the Jight for the Amazon) genoeg zijn. „De grote liefdadigheidsconcerten hebben hun piek bereikt. Ik ben erop uitgekeken. Het publiek, denk ik, ook. Het probleem is ook veel te complex om het in simpele woorden samen te vatten en er een song over te maken. Ik zing liever over mijn auto. Sorry, dat laatste was een grapje." In de serene ernst van deze persconferentie, zonder ook maar één triviale of anderszins ongepaste vraag, bleef de kleine kwinkslag ietwat onbestemd hangen tussen podium en zaal. De populaire spreker hervatte derhalve zijn coherente beschouwing over de paradoxen in de Braziliaanse economie, die volstrekt gezond zou zijn als er geen jaarlijkse rentelast van 17 miljard dollar aan de internationale banken zou bestaan, en over de multinationale hamburgerbedrijven die hun vlees betrekken van ontboste velden waar vroeger regenwouden waren. Demonstraties voor de deur bij McDonalds dus? Met diplomatieke flair wist Sting een vergroving van zijn actie te ontwijken: „Ik zou de mensen willen oproepen geen hamburgers meer te eten — voor hun eigen gezondheid èn voor die van het ecologisch evenwicht. Het is in het algemeen goed te weten waar de dingen vandaan komen. Ik weet niet eens waar mijn schoenen zijn gemaakt en over wiens rug. De indianen weten van Mies waar het vandaan komt. Dat leidt automatisch tot hun respect voor de bronnen." Na drie kwartier was het afgelopen. Een laatste hand voor de burgemeester van Amsterdam, die eerder in zijn samengeknepen Engels had verklaard dat de gemeenteraad overweegt het gebruik van tropisch hardhout te verbannen uit de huizenbouw en wegenaanleg. En weg, op naar het volgende land. Rocksterren zijn de actievoerders van de jaren tachtig. HENK VAN GELDER