Dit is een artikel uit het NRC-archief
Bekijk hele krant

NRC Handelsblad

Sport

Volleybal-routinier hoofdpersoon bij verovering van Europa Cup III Willemstein steunpilaar van Voorburg

Door FRITS SUER VOORBURG, 22 febr. — Hoewel zij vrijwel alles al hebben meegemaakt zijn Frank Constandse (35 jaar en 1.94 meter) en Loek Willemstein (29 jaar en 1.95 meter) als het echt belangrijk wordt nog steeds onmisbare steunpunten in het volleybalteam van Starlift. Tegen Toseroni Roma ging het gisteren om een Europese beker. Weliswaar van het nog niet volwassen Europa CupIII-toernooi, maar juist dat bood Starlift een kans om voor het eerst een Europese beker naar Nederland te halen. Starlift slaagde daarin door de drie tegenstanders: Turavia uit Spanje, Guney Sanayi uit Turkije en het Italiaanse Toseroni met ieder 3—0 te verslaan. Met name in het slotduel van dit finaletoernooi moest Starlift tot het uiterste gaan en waren Willemstein en Constandse bereid voor iedere bal te vechten. Loek Willemstein: „De Europa-cup winnen is toch iets bijzonders. Ook al zijn er geen Oosteuropese topploegen bij, toch is het een stukje historie wat wij schrijven. Voor het eerst is een Nederlandse club winnaar geworden van een officieel Europees toernooi. Daar ben ik echt blij mee." Geluk Toseroni werd gezien als een zware tegenstander. Deze ploeg voert met Robe di Kappa (nummer twee in het Europa Cup I-toernooi) de zware Italiaanse competitie aan en heeft in Wilson, Nencini en Di Coste spelers van internationaal allure. De 2.07 meter lange Di Coste was de man die Italië vier jaar geleden naar een tweede plaats in de strijd om het wereldkampioenschap leidde. Trainer Pierre Mathieu gaf na afloop ronduit toe, dat het voor Starlift een geluk was dat Di Coste in Voorburg niet voluit kon spelen. De Italiaan had twee weken geleden bij het spaghetti koken drie vingers van zijn slaghand verbrand. Maar het zou de prestatie van Starlift te kort doen om daar alleen de Nederlandse zege aan toe te schrijven. Want zelden heeft Starlift zo geconcentreerd gespeeld als in deze

finale. De tactische afspraken werden vlekkeloos uitgevoerd. Starlift serveerde moeilijk en zuiver, terwijl de even moeilijke Italiaanse opslag door vooral Willemstein goed werd verwerkt. Concentratie „Het stoppen is een kwestie van plaats bepalen waar de bal komt; een kwestie van concentratie en van goed kijken. Aan de houding van de serveerder kun je al zien of de bal vlak achter het net komt of diep achterin", vertelt Loek Willemstein. Mede door zijn vierling voor de pass stond hij regelmatig aan de beginlijn van een succesvolle aanval. Voor het net scoorde Willemstein op belangrijke momenten, maar maakte op momenten dat Starlift zich veilig waande ook fouten. Willemstein brak in de tweede set bij 1—4 de ban met een tactische bal, waarna zijn ploeg meteen doorliep naar 4—4; serveerde direct van 6—7 naar 7—7 en toen het ritme bij 11—9 even stopte sloeg hij een schitterende driemeter-bal: 12—9. Maar bij 14—9 maakte hij een paar fouten in het achterveld. Als blokkeerder zorgde hij daarna met Mol ervoor, dat het toch nog 15—13 voor Starlift werd. In de derde periode haalde Willemstein zijn ploeg ook uit een korte inzinking. Na een time out bij 8—10 bracht hij met een knap blok zijn ploeg terug tot 10—10, smashte vervolgens naar 11—10 en liet het werk daarna aan Clardy en Constandse over om bij 14—10 toch weer een stopfout te maken. Het was nauwelijks van invloed, wel zijn vele blokpunten. „Blokken is een kwestie van kijken naar de spelverdeler. Aan hem kun je meestal zien waar de bal naartoe gaat. Je moet vooral zijn handen in de gaten houden. Eigenlijk hebben wij in Nederland maar één spelverdeler gehad, waar je niet aan kon zien waar de bal naartoe ging: Jan Koster uit Groningen." Macht Willemstein wordt vooral geroemd om zijn onverwoestbare

mentaliteit. Hij kan een ploeg uit de mentale problemen helpen. Ook nu weer. Zijn coach Pierre Mathieu: „Loek is de powerman van het team. Hij straalt macht uit; hij kan intimideren. Een man met een keiharde wedstrijdmentaliteit".

Willemstein moet die hebben opgedaan in de periode Hoogerwaard die hem eerst twee jaar op de bank liet zitten, alvorens hij een punt mocht spelen. Willemstein kwam er toen op de serveplaats in, serveerde fout, waarna

Hoogerwaard hem er meteen weer uithaalde. „Ik hou dat de jongens ook wel eens voor. Ook op de bank leer je als je zeventien of achttien jaar bent veel. Dan moet je leren kijken en leren analyseren. Men wil nu meteen maar spelen".

Loek Willemstein is een dominerende speler, wat zou kunnen botsen met een andere hoofdrolspeler Frank Constandse, na afloop uitgeroepen tot de beste speler van het toernooi. Bij 11—9 in de tweede set ontstond er een woordenwisseling tussen de twee azen. „Frank maakte een paar stopfouten. Ik zeg: concentreer je een beetje. Hij zegt: die bal is helemaal niet voor mij. Maar dan weet ik dat Frank in zijn hart denkt: hij heeft gelijk. Wij voelen en vullen elkaar aan. Wie het beste van ons tweeën speelt leidt het team. Onze verhouding is zo goed dat er gewoon niets tussen kan komen". Gespannen Willemstein betreurt het, dat zijn zwakke knieën meer inzet in de weg staan. „Ik heb voor het Nederlands team bedankt, omdat ik dan meer moest doen dan mijn benen aankunnen. Daarnaast heb ik vastgesteld dat een langdurige voorbereiding, zoals die nu is gepland, te ver is voor mijn zaak (een rijschool) en mijn vrouw en dochter". Eén karaktertrek van Willemstein bleef in dit toernooi onopgemerkt: zijn vermogen om met een grap een gespannen situatie te klaren. Hij was er wel op voorbereid met een carnavalspak en een masker in zijn tas. „Als het nodig was geweest had ik het opgezet. Je moet soms iets geks doen om de spanning te breken. Even een lach tussendoor kan wonderen doen als een team vastzit. Ik plan dat altijd in, alleen nu was het niet nodig", zei Willemstein, nauwelijks aandacht hebbend voor de glazen bier die de supporters hem aanreiken. Want echt feestvieren was er in opdracht van Pierre Mathieu niet bij. „We willen bewijzen, dat we een paar wedstrijden achter elkaar op topniveau kunnen spelen. Niet 'ns eentje goed en dan wat minder, zoals gebruikelijk is. We werken nu al naar 6 maart als wij tegen WC moeten spelen", waarmee Willemstein aangeeft dat Startlift na dit Europees succes ook nog steeds zin heeft in een nieuw landskampioenschap.

Loek Willemstein toont trots de luropa Cup III, die nu in het bez is van Voorburg (foto ANP)