Dit is een artikel uit het NRC-archief
Bekijk hele krant

NRC Handelsblad

Fotografie

Het portret

(slot)waar bob alberts het eerst aan dacht.

door Bas Roodnat B s ob Alberts (46), die de laatste tien jaar ongeveer voornamelijk actief is geweest als freelance cameraman, als fil-' mer dus, is in zijn hart nog steeds fotograaf. Het blijkt bijvoorbeeld bij de jaarwisseling, als zijn vrienden en bekenden zijn beste wensen krijgen in de vorm van een reusachtige foto met daarop altijd een met zorg geënsceneerde voorstelling. Het moet hem allemaal een lieve duit kosten, maar hij heeft dat er graag voor over,- vooral omdat hij dan weer eens uitvoerig met de fotografie kan bezig zijn. Een enkele keer publiceert Alberts nog wel eens een fotoserie, omdat met een opeenvolging van stilstaande beelden iets soms beter kan worden gezegd dan met film. Het omgekeerde geldt natuurlijk ook. Bob Alberts begon zijn loopbaan in de publiciteit als fotograaf voor binnen- en buitenlandse bladen. Werk van hem hing in het Stedelijk Museum. Zijn gefilmde reportages werden en worden vooral door de VPRO- en VARA-televisie uitgezonden. Alberts is nu van plan een andere oude liefde, het schilderen, wat grondiger dan tot nu toe moeeliik

was, te gaan aanpakken. Hij wil zich daarvoor een jaar op het eiland Ibiza terugtrekken. Het portret, waar hij het eerst aan dacht, toont het nog degelijk gekapte en bebrilde hoofd van collega-fotograaf Eddy Posthuma de Boer. Er hoort een verhaaltje bij de foto: In 1962 hield het koninklijk paar ter gelegenheid van hun 25-jarig huwelijksjubileum een ontvangst in hét Amsterdamse Concertgebouw. Fotografen, die, zich op bevel van de Rijksvoorlichtingsdienst in rok dienden te kleden, mochten tot acht uur werken. Daarna moesten ze opkrassen. Alberts stopte zijn Leica achter zijn slippen en blééf. Zo ongedwongen mogelijk bewoog hij zich tussen het hoge publiek en maakte er platen, die in het weekblad Vrij Nederland werden gepubliceerd. Plotseling zag hij, dat nóg e*en fotograaf was achtergebleven: Eddy P. de B., niet alleen in rok, maar zelfs voorzien van lint en erekruis. Alberts tikte hem aan en fluisterde: "Wat betekent dat kruis?" Eddy P. de B.: "Niets ik heb het gekocht in een heel klein uitdragerswinkeltje." Alberts bewondert het gevoel voor humor van iemand, die een grap uitsluitend voor zijn eigen plezier uithaalt, in