Dit is een artikel uit het NRC-archief Dit artikel is met behulp van geautomatiseerde technieken gedigitaliseerd en voorzien van metadata die de inhoud beschrijven. De resultaten van deze technieken zijn niet altijd volledig correct, we werken aan verbetering. Meer informatie.
Bekijk hele krant

NRC Handelsblad

Politiek

Essay van Amalrik in de Haagse Post

Veel artikelen in het archief zijn met behulp van geautomatiseerde technieken gedigitaliseerd. Deze technieken leiden niet altijd tot een correct resultaat. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. We werken aan verbetering.

"de weekbladen / door A.J. van Dijk

is al dat weer zeven jaar gede tt !riw at .de Haagse Post r ^ opzienbarende verhan./Jaalt de Sowjetunie jt Hr i, er d e - Öeze week rj m . Hp als omslagverhaal rjj® van Amalriks essay der ideologieën", meer ftva P ro f e tie. VoorzichSi^i? ■, de / auteur van de int v 61 tot " een Moskouse blan Praagse lente". L ®d biedt meer verras-' JaijJ,, ; s eerste Europese 1 R , lnterv iewde Wiecher ieu ^odesiës ex-premier. te °dd, die in 1971 door tfjjp machthebbers werd arw en na vijf jaar ïeL ° n 'angs de ".vrijheid" °v e V°dd gelooft niet in «ltejjjrHSsperiode met een tgerj n blanke, deels zwar% S 8 ' "Dat is nonsens" 0v erri r za ' zijns inziens nu *n moeten plaatsgebeurt dat Haal v bloedvergieten 'at t» er genoeg gevorderd e d e gruwelijk is om .er Ken." slder, ls Sebeurd in Soweto "'datï ^uid-Afrika doet *tt, g, "et bloedvergieten al 'eneens in de HP be-:

Afrika 1 van Horst treurt Hofland dat ons land, afgezien van "af en toe enig nietszeggend verslaggeversgeschreeuw van Avro's Radiojournaal" wat de nieuwsvoorziening over Zuid-Afrika betreft is aangewezen op buitenlandse persbureau's. ,De tragedie van blank Zuid:a", zo luidt de conclusie een commentaar in Hervormd Nederland, „is, dat het nog later wakker wordt dan wij of helemaal niet ontwaakt en daarvoor een hogere rekening gepresenteerd zal krijgen, dan. ons tot nog toe is aangeboden." HN's Cees Veltman sprak met „orst Kleinschmidt, een uit Zuid-Afrika gevluchte assistent van dr. Beyers Naudé: „Wat de gevolgen van Soweto betreft, ik denk dat de blanken alleen maar rechtser zullen worden. Ze zullen nog minder bereid zijn compromissen te sluiten." Onder de kop "Koffers pakken" merkt columnist Ben de Kaam in HN op: "Ik hoop dat vele Europeanen en Amerikanen, die in Zuidafrikaanse vestigingen en bedrijven werken de komende maanden op de gedachte komen, dat er elders op de wereld ook nuttige dingen te

doen zijn." Op de voorpagina van De Groene schrijft Maarten van Dullemen over "Soweto, de oogst van Apartheid": "De verzetsbereidheid (waarschijnlijk Zuidafrikaans voor bereidheid tot verzet, vD) van de zwarte bevolking blijkt onder invloed van de overwinningen van de bevrijdingsbewegingen in Mozambique en Angola, enorm gegroeid en de tijd om in Zuid-' Afrika nog kleine het blanke bewind reddende hervorminkjes 'in te voeren lijkt voorgoed voorbij." De Nieuwe Linie drukt een "bericht voor donker Afrika" in versvorm van dichter-werknemer Wim de Vries af. In hetzelfde blad schrijft Rien van Bockel van de Werkgroep AntiZuid-Afrika-Stages (AZAS) over de activiteiten Van de genoemde groep ("Zuid-Afrika ronselt voor de apartheid") en in een voorpaginacommentaar betoogt Esau du Plessis dat, wil men niet medeplichtig zijn aan bloedbaden, isolatie van Zuid-Afrika de enige mogelijkheid" is. In De Tijd zet Denis Herbstein uiteen "hoe een blanke taalwet een zwart kruitvat deed

ontploffen" en ook Elseviers Magazine heeft een verhaal over Zuid-Afrika, plus een kort gesprek met de auteur Alan Paton ("Tranen over Johannesburg") uit een buitenlands tijdschrift overgenomen. In Vrij Nederland uit Igor Cornelissen kritiek op de houding van "Kissinger-adept" minister Van der Stoel ten aanzien van Zuid-Afrika, drukt Ursula. den Tex „een zeven jaar oud, maar nooit uit haar herinnering verdwenen" verhaal over twee bezoeken aan Soweto af ("Een relaas uit het getto") en adviseert columnist Jan Eter onder meer het goud af te schaffen: „Hef de symbolische waarde van het goud op en je benadeelt Zuid-Afrika en alle goudspeculanten." Aan een ander deel van zuidelijk Afrika, Angola, wijden zowel VN als De Groene uitvoerig aandacht naar aanleiding van het proces tegen de dertien huurlingen. Prof. Nagel woonde ; het proces bij voor eerstgenoemd blad ;"deze week het eerste deel van zijn verslag: "In Luanda stond het mercenariaat terecht") en Wilfred Burchett voor De Groene: "Het is vangroot belang dat in het Luandaproces het hele huurlingenwezen zo grondig en in al zijn smerigheid is uitgeplozen. Want de ronselpraktijken behoren nog altijd niet tot het verleden." Ook wat de berichtgeving over en uit Italië betreft werpt de HP hoge ogen met een interview van Jos Schneider en Charlotte van Gelder met de schrijver Alberto Moravia, die zich kandidaat stelde voor de senaat. De PCI, aldus Moravia, is geen revolutionaire partij meer, maar een socialistische. W. L. Brugsma stelt vast: "De verkiezingen

hebben een onmogelijke uitslag opgeleverd, die tot een onmogelijke kabinetsformatie zal leiden en de Italiaanse situatie nog onmogelijker zal maken." „Een van de grootste kwalen waaraan Italië lijdt, is de politieke amoraliteit", meent D. M. van Rosmalen in EM en in VN vraagt Loucky Content zichzelf en de lezer "of de verkiezingen, die geen echte overwinnaars en ook geen echte verliezers hebben opgeleverd, duidelijkheid brengen in de Italiaanse politiek." In DNL betoogt Jeroen Rooduyn dat Italië "in wezen instabiel zal blijven", wat hij "een weinig rooskleurig perspektief" vindt. Paul Brill, in De Groene, gewaagt zelfs van "een somber perspektief" en HN schrijft bezorgd over een "patstelling". Al met al: ook,uit Nederland hoeft Italië niet op een oplossing van zijn problemen te rekenen. Drie bladen brengen deze week nieuws van het vrouwenfront In De Tijd bespreekt dr. Annie Romein-Verschoor twee rapporten over de vrouwenemancipatie. Haar slotsom luidt: „Een werkelijke benadering van een sociale en legale gelijkwaardigheid vanman en vrouw én een werkelijke benadering van' de kennis omtrent de wezenlijke. verschillen van beiden, lijkt me nog altijd alleen bereikbaar bij een samengaan van feminisme en socialisme." Tussen haken voegt zij daaraan toe: "Wat niet betekent datdat bereikt is in iedere socialistisch geheten staatsvorm." Een artikel van dezelfde schrijfster in het feministische maandblad Opzij was voor Margreet Blees aanleiding tot een- beschouwing in HN: „Onderdrukking van de

vrouw is altijd verdonkeremaand." Op grond van dat artikel en meer feministische lectuur komt zij tot de conclusie, dat de vrouw "pas volledig geëmancipeerd kan zijn als ze haar eigen waarde gevonden heeft ( ) en als de mannelijke helft van de mensheid ook geëmancipeerd is". Oorspronkelijker tekst noteerde Hanneke van Buuren, die voor DNL de pionierster mevrouw Thung Sin Nio, een vroeger in het huidige Indonesië actieve volgelinge van Aletta Jacobs, interviewde. Mevrouw Thung bleef ongetrouwd: "Dat was Gods wil. Ik eiste een man die even verstandig was als ik, sociaal bewogen, ebenbürtig, galant en lief, die mij de volledige vrijheid zou laten. Zo een ben ik er niet tegengekomen." „Raadsels rond het hart", luidt de schier lyrische titel van EM's omslagverhaal over het radiologencongres in Amsterdam. In de HP presenteert Herman Vuijsje deel twee van de kennelijk in een serie ontaardende "De Nieuwe Vrijgestelden" (nu over de wetenschappelijke medewerkers), terwijl in De Groene-rubriek. Men schrijft ons omstandig wordt gereageerd op het artikel, waarmee Siep Stuurman in De Groene reageerde op het eerste deel van De Nieuwe Vrijgestelden. Enfin, VN-columniste Tamar meent: „Als er geen taal bestond zou je niet kunnen liegen", en deze even hartelijke als onzinnige uitspraak (want de meeste leugens zijn verpakt in geween en gelach en diverse gebaren) stelt ons voor ,d e belangwekkende vraag of iiegen over liegen ook liegen is? Anders geformuleerd: Als er geen weekbladen bestonden zouden er dan weekbladen bestaan?