Dit is een artikel uit het NRC-archief
Bekijk hele krant

NRC Handelsblad

Economie

bedrijf op punt failliet te gaan uitse bouwwereld raakt in haar voegen

fli'n- — Sinds de bondsregering heeft besloten om met haar nieuwe sta• ]ara' n " ut 0TU ^ er meer de bouwrage in de Bondsrepubliek te beteugelen, f ,\estduitse bouwmarkt in al haar voegen. De eerste slachtoffers zijn reeds geUs de Hamburgse bouwgroep Kun-Bau GmbH die in 1971 nog voor 2,6 mil, Qgn opdrachten had. Nu wordt ook de Münchense Wetterstein-graep met lC orresp; ondent S. VAN DER ZEE 0t bedreigd.

WettersteMj* laagi-tÊ»? hartstochtelijke "etterstein-eigeHubmann aan andt, de Et en alle West'C om hem op zijn ■J® n aar krediet bet zijn, ziet het er ,dat deze bouwgroep liden. In de komende ^rechter-commissaBelèrse hoofdstad er 0 f een schikking jijn gisteren bij de » * J« nm

Ten slotte wijst alles erop, dat de 61-jarige dr. Hubmann in de afgelopen jaren wat teveel hooi op zijn vork heeft genomen en de markt volkomen verkeerd heeft beoordeeld. Dit zou er ook de reden van zijn, dat de Westduitse banken en zelfs zijn politieke vrienden van de Beierse CSU-regering nu weigeren om hem financieel bij te springen. De uiterst autoritaire, corpulente Hubmann meent daarentegen, dat hij recht op een miljoenenkrediet heeft, omdat hij in feite sociaal werk verricht. Zijn onderneming bouwt namelijk zogenaamde „senioren-flats" die gehuurd of gekocht kunnen worden door Westduitse burgers van boven de vijftig jaar. Pas in de tweede plaats zou hij economische doeleinden nastreven. Maar deskundigen betwijfelen of Hubmann werkelijk zo idealistisch is ingesteld: nog vorig jaar heeft zijn groep een winst van dertig miljoen mark gemaakt. Bovendien wekken de voorwaarden, waarop de Münchense ondernemer zijn woningen verhuurt of verkoopt, bepaald geen idealistische indruk. Wie bijvoorbeeld een flat van hem wil huren, moet reeds bij het afsluiten van het contract een borgsom van 15.000 mark storten. Nog hogere eisen worden gesteld aan een aspirant-koper. Om te beginnen moet hij eerst minimaal vijfduizend mark in het Wetterstein-fonds storten, wil hij voor een flat in aanmerking komen. Voor het geval dat hij na zoveel jaar een flat krr<»t toegewezen, zal hij vaststellen, dat Hubmanns verkoopprijzen niet kinderachtig zijn. Reeds in 1965 vroeg de Münchense „sociale ondernemer" — zoals hij zichzelf noemt — voor de vierkante meter twaalfhonderd mark en meer. En is de koper dan eenmaal in zijn flat ingetrokken, dan is hij gedwongen om maandelijks nog eens duizend mark voor „verleende diensten" aan het Wetterstein-fonds over te maken; diensten die in feite niets te betekenen hebben. Incasseren Ondanks deze harde voorwaarden heeft Hubmann jarenlang met dit, door hemzelf uitgedachte systeem, succes gehad. Naar schatting hebben minstens achttienduizend Westduitse burgers tussen de drieduizend en dertigduizend mark in het Wettersteinfonds belegd. Volgens deskundigea zou Hubmann op die manier mejr dan 100 miljoen mark hebben kunnen incasseren. In ieder geval zijn het deze veelal kleine beleggers geweest die Hubmann m de afgelopen jaren

in staat hebben gesteld om vijf „senioren-flatgebouwen" uit de grond te stampen, waarin 3500 mensen leven. Het waren gouden tijden voor de voormalige metselaar Hubmann, totdat het tijdstip aanbrak, dat de belangstelling voor zijn flats begon te tanen. De mensen vonden zijn prijzen toch wel aan de erg hoge kant; bovendien werd het woningaanbod steeds groter. Desondanks begon het voormalige wonderkind van de Westduitse na-oorlogse economie met de bouw van vijf nieuwe flatgebouwen, onder meer in Keulen, Wiesbaden en Bad Lippspringe. Hubmanns noodlot zal waarschijnlijk het zestien woonlagen tellende flatgebouw in het ZuidWestduitse plaatsje Bad Lippspringe worden. De belangstelling voor dit project was zo gering, dat Hubmann gedwongen was voor de tussenfinanciering een krediet van 42 miljoen mark aan te vragen. Hoewel een bank h m dit bedrag in principe had toegezegd, besloot zij onlangs dfeze belofte weer in te trekken. Naar haar mening moest Hubmann eerst in zijn volkomen onoverzichtelijke concern orde op zaken stellen. Zij vreesde, dat net krediet wel eens een druppel op de gloeiende plaat zou kunnen zijn. Stagnatie Uiteindelijk bestaat er nauwelijks enig vooruitzicht, dat Hubmann nog voldoende belangstellenden voor zijn project zal weten te vinden. Feit is immers, dat reeds sinds maanden de Westduitse woningmarkt stagneert. Alleen al in Frankfort staan meer dan vijfduizend nieuwe woningen leeg; in München meer dan negenduizend. Evenals in het geval Hubmann zijn hier bouwers aan het werk geweest die bii het ontwerpen van hun veelal te dure woningen geen enkele rekening hebben gehouden met vraag en aanbod. Enkele jaren geleden was dat nog geen probleem, omdat er voor de woningen toch wel kopers waren. Nu schijnt evenwel een punt te zijn bereikt, waarop de Westduitsers niet meer bereid zijn om voor een vierkante r, eter tweeduizend mark te betalen. Zeker niet meer, nadat het opnemen van een hypotheek als gevolg van het nieuwe Westduitse stabiliteitsprogramma een uiterst kostbare aangelegenheid is geworden. De rentevoet ligt nu al tussen de veertien en zestien procent. De verwachting is dan ook, dat met Hubmann rond de dertig procent van de bouwondernemingen deze ontwikkeling' niet zullen overleven.

De hoge prijzen op de grondstoffenmarkt hebben een desastreus effect op de in het wild levende olifanten. Nu de tanden van één enkele olifant ruim 7500 gulden kunnen opbrengen, zijn hele kuddes met de dood bedreigd. Op de foto: het verwijderen van de slagtanden van een in Kenia geschoten olifant.