Dit is een artikel uit het NRC-archief
Bekijk hele krant

NRC Handelsblad

Mode

Dior is elegant en yves st. laurent romantisch

De Parijse mode draait weer op volle toeren. Grote Couturenamen als Yves St. Laurent en Dior staan, tegen alle tradities in, deze eerste modedag al breed uit met hun premières op het programma. Ik vermoed dat deze traditionele modegoden expres de eerste dag de journalisten en mode-inkopers hun creaties voorschotelen. Als iedereen nog fris en onbevangen is. Best nog in staat hun collecties te verslaan. Want we hebben vandaag slechts 350 stuks kleding gezien. Gerard Pipart, ontwerper van Christian Dior zegt het eerlijk. Hij wil bewust een „elegante" mode brengen die de Haute Couture haar glorieuze waarde teruggeeft door modernisme te paren aan raffinement, dank zij stof- en kleurkeuze, het naaitechnische werk en bijzondere coupedetails, die de techniek van de traditionele couture weer in ere herstelt. Bij Yves St. Laurant ligt de zaak anders. Die gelooft zelf al niet meer in de Couture. Hij wil juist jonge straatmode creëren, maar dan op hoog niveau, met Couture-allure. Maar Yves is dit voorjaar zo afgekraakt door de pers, dat hij daarom misschien er nu als de kippen bij is om het

goed te maken. Hoe doet hij dat? Met zachtheid, met hippie-elementen en met engelachtige romantiek. Hardnekkig verbreedt hij de schouderlengte. Doft deze bol op. Meer nog dan vorig seizoen, toen hij de jaren '40—'45 nachtmerrieachtig terughaalde. De schouderpartij is topzwaar, de borstjes zijn sterk geaccentueerd en de taille is vliesdun, De slanke heupen en de benen worden omspoeld door klokkend verwijde rokken in alle midi-lengten. De haren worden half lang tot lang en golvend gedragen. De make-up is hard. Een knie is nauwelijks te bezichtigen. Opvallend zijn de rechte of tent-achtige ose, driekwart jasjes met veel ruimte, gerimpeld aan een hoge schouderpas. Zij vallen op lange broeken, die heel wijd uitlopen met scherpe plooi en de schoenen met enorme rubber sleehakken volkomen bedekken. De echte tailleur krijgt weer een kans. Bij St. Laurent met alsmaar die mannelijk brede kopmouw, slank getailleerd, weinig revers, weinig knopen, weinig zakken, weinig ceintuurs, alleen hele smalle soms, en licht gerende of klokkende rokken min of meer over de knie. Daarbij

wordt dunne crêpe of moust. line bloesjes in de rok gt. stopt. Daartussendoor lopen wat mannelijke jacket broek, pakken rond, die tegen draad in vrouwelijk lijken door satijnen blouses « wilde vossenstola om de hals geslingerd. Nu de „elegante" collectie van Dior. Daar komt dt vrouwelijke, volwassen moeus aan haar trekken. Vooral in de wat verhoogd, losjes getailleerde mantels, ruim klokkend uitlopend met flatterende opstaande revers ironde lijnen. En in echte tailleurs, simpel, zeer mooi van snit, met strakke ingezette mouw, met getailleerd ji. je, iets klokkende of gerend! rok. En zachte glooiende jurk jes met nauwelijks iets erop of eraan. Behalve dan een grolt broche of mouw, heup schouder. Dit allemaal nu een lengte net over de knie. De avondkleding boeide me minder. Al die galatoiletten, Wat ouderwets. Overdreven misschien, ik geef het onmid dellijk toe. Maar mijn reactie hierop is: ik ga dan nog liever in een spijkerbroek naar een feest. CLEMENTINE VAN LAMSWEERDE ;ker hina aie jar jfs ijna til In tht ote ank it j m lina Dit n )te nen ële

Een beige poplin regenjas, afgezet met wolf van Dior

Een romantisch opgefrunnikte bruidsjurk van Yvei St.-Laurent