Dit is een artikel uit het NRC-archief Dit artikel is met behulp van geautomatiseerde technieken gedigitaliseerd en voorzien van metadata die de inhoud beschrijven. De resultaten van deze technieken zijn niet altijd volledig correct, we werken aan verbetering. Meer informatie.
Bekijk hele krant

NRC Handelsblad

Onderwijs

theater nieuws Schoolwer

Veel artikelen in het archief zijn met behulp van geautomatiseerde technieken gedigitaliseerd. Deze technieken leiden niet altijd tot een correct resultaat. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. We werken aan verbetering.

Verscheidene toneeloj doen sinds jaar e M ;;W mingsprogramma's 0 p omdat het kunstonder,'M scholen zo achterblijft \ q ma's bestaan uit lessen schouwburgbezoek JH het laatste voelen de s ,-.fl nogal eens wat onv.r-.P) jongste bulletin van Centrum vallen daar eitfl ken over te lezen. „Ik vond het niet fijn ij burg. Het is je eig en meende een jeugdige sc « zoeker. „Er moet eige t bouw komen dat helem; is ingericht. Ik vind me; op mijn plaats zitten." Aan de andere kant was I L enkele uitzondering daa-ff er wel van overtuigd flo neel in een schouwburg -* was boven televisie. „Als toneelstuk geeft he e| speciale sfeer, die ik n>lir's naar de televisie kijk. D n de schouwburg niet kuuV zei iemand. En iemand anders: „ft* van de schouwburg vir P' meer bij een toneelstu/| bent, bij de televisie is c heel niet aanwezig." Hoe dan ook: de belang! scholen voor de vorm ma's gaat zo langzame::] vormen aannemen dat t zeischappen bang zijn, meer aan de vraag nen komen. Wat moet f ren? zo vraagt de direct®» trum zich af. Oprichting groepen of gezelschappetBvan schoolwerk ? I Kwasten Toen de toneelgroep CentM^ bruari de première gafvsM^ Kwasten van Heinrich daar in de kritiek niet zo op gereageerd. Toch zate paar garanties in dat het zou horen te gaan: het over constructieschilders, ver heeft zelf een deel vai jaren in de zware indiutifl| bracht (als schilder in é bouw) en hij wist waart had. De regisseur mocht ook geacht wontoW van wanten te weten, waii geen vrijblijvende academiltëttheater, en enigszins geïr Duitsers kunnen waarlijk praten over het demon fect van grote fabrieken. waarden waren vervuild schouwburgpubliek rechtscflpuci trekken bij 'n soort van men misschien zelden het werk van constructies in afgesloten ruimten (l en dergelijke) werken halve onschuldige veris daar de vreemdste «ffect®| gen. Van de twee man die he: gen zit er één, de oudst] lang in de ondergrondse plexen van een grote etbriek; hij is vrijwel vetf raakt van de bovenwerk zich een hooggewaari«^_ kracht te zijn, en beseft gewoon een naamloze den. Zijn jongere maat kans door dit pantser maar deelt met de bra« de tijdelijke waanzin, opf de giftige verf: gierend elkaar vol met smurrie. ■■ moet er aan te pas koin^ hun „hel" te verlossen. 1 ^ het er over eens dat en Jules Hamel het vooi den — maar het goed over. Een te vreet liggende en onwezenlijk Dat blijkt er maar van want Centrum heeft speeld voor personeel ovens, onder wie heel constructieschilders. Eb ling was nog niet af?' toeschouwers kwamen W len uit de eigen praktijd sen die na verloop van uit hun ketels wilden wel het voorschrift een kwartier werken ti' de frisse lucht moet), 0 ziekten en gevallen me' loop. Men kan zich ge e ® dooi voorstellen voor programmapolitiek, i „ het zoeken van speci» 1 voor ongewone stukken.

Scène uit „Kwasten" nielts (links) en Jules 0