Branded Content
Branded Content XTR Branded Content is de commerciële content op nrc.nl. De inhoud valt buiten de redactionele verantwoordelijkheid van NRC Media.

‘Vluchtelingenkinderen zijn alles kwijt, maar niet hun hoop’

Robert Jenkins, directeur van UNICEF Jordanië, schetst een beeld van het dagelijks leven in het Jordaanse vluchtelingenkamp Za’atari. Er wonen 44.000 kinderen met een onzekere toekomst. ‘Het gemeenschapsgevoel is heel sterk.’

Hoe zien de dagen eruit in een vluchtelingenkamp in Jordanië?
“Za’atari is met 80.000 inwoners, van wie 44.000 kinderen, uitgegroeid tot het tweede grootste vluchtelingenkamp ter wereld. Elke week worden er tientallen baby’s geboren in de caravanwijken. Complete families leven samen in kleine wooncontainers ter grootte van een gemiddelde Nederlandse huiskamer.
De grootste zorg voor de Syrische vluchtelingen is hun onzekerheid over de toekomst. Wanneer er uitzicht zou zijn op verandering, zou dat hun leven al een stuk lichter maken. Dit was aanvankelijk bedoeld als een tijdelijk opvangkamp. Maar de oorlog duurt maar voort. Syrië zit inmiddels in zijn achtste oorlogsjaar.”

Waar lopen jullie tegenaan met UNICEF?
“De winter is in aantocht, de nachten worden kouder. In Jordanië kan het sneeuwen, vriezen en stormen van december tot half februari. Er is een tekort aan basisvoorzieningen zoals dekens en verwarming, hiervoor zijn we onze wintercampagne gestart. We maken het ook mogelijk dat kinderen ondanks de kou naar school kunnen gaan, dankzij de UNICEF Basics (eerste levensbehoeften zoals bijvoorbeeld winterkleding, red.). Daarnaast zorgen wij ervoor dat ze in hun vrije tijd toegang hebben tot veilige plekken waar ze kunnen spelen en leren. Deze centra noemen we Makani, Arabisch voor ‘mijn plek’. Hier kunnen zij terecht voor sport-en-spelactiviteiten, psychosociale zorg en alternatief onderwijs.”

Er is in het kamp een micro-economie ontstaan.
“Za’atari is vanaf 2012, toen het uit niet meer dan een paar tenten in de woestijn bestond, langzaam uitgegroeid tot een levendige kleine stad met scholen, speelplekken, bedrijfjes en winkels. Dat varieert van kleine foodstalletjes tot kledingwinkels. Het is een hardwerkende gemeenschap. Mensen zijn op elkaar aangewezen, bereid elkaar te ondersteunen en er samen het beste van te maken. Een blijk van ondernemersgeest en saamhorigheid in barre omstandigheden. Organisaties zoals UNICEF en OpenIDEO – ‘s werelds eerste digitale productielab in een vluchtelingenkamp – bieden steun aan startups. Bedrijven of groepen die zich als doel hebben gesteld om uitdagingen op innovatieve manieren te overwinnen.” (tekst gaat verder na de foto.)

Wat moet er op korte termijn worden verbeterd?
“We hebben inmiddels 182 kilometer aan waterleidingen en 63 kilometer aan riolering aangelegd in Za’atari. Nu is het zaak om deze voorzieningen zo betrouwbaar en efficiënt mogelijk te laten functioneren. Daarnaast richten we ons op het verbeteren en waarborgen van de kwaliteit van scholing en onderwijs, door het aanstellen van goede leerkrachten, en door ervoor te zorgen dat kinderen de ondersteuning krijgen die ze nodig hebben. In onze programma’s besteden we ook steeds meer aandacht aan jongeren.”

Jeugdwerkloosheid is een groot probleem. Is er uitzicht op verbetering?
“Van de jongeren tussen de 15 en 19 jaar heeft 43 procent geen werk. Onder jongeren tussen de 20 en 24 jaar is dat 39 procent. Door middel van innovatieve onderwijsprogramma’s leren wij hun de skills en vaardigheden die nodig zijn voor de toekomstige arbeidsmarkt. Zowel soft skills, zoals samenwerken en communiceren, als hard skills: timmerwerk, elektrotechniek en het repareren van fietsen bijvoorbeeld. Deze vaardigheden kunnen ze direct gebruiken, ook straks buiten het kamp, als ze ervoor kiezen om terug te keren naar Syrië. Het geeft hen weer toekomstperspectief en een gevoel van eigenwaarde, een belangrijke stap naar volwassenheid.”

Hoe is het om als westerling te werken in Za’atari?
“Ik heb op veel plekken in de wereld gewerkt, maar dit niveau van betrokkenheid heb ik nog niet eerder meegemaakt. Een land dat nog geen twee keer zo groot is als Nederland en worstelt met economische uitdagingen vangt honderdduizenden vluchtelingen op. Die generositeit, evenals de enorme toewijding, energie en openheid van de bewoners en vrijwilligers vervult mij met nederigheid. Ik beschouw het als een privilege om daar elke dag deel van te mogen uitmaken. Om een 9-jarig jongetje met zijn rugzakje ‘s morgens vol goede moed naar zijn rekenles te zien lopen. Ik bewonder zijn veerkracht, en die van alle andere vluchtelingenkinderen en hun families. Ondanks dat zij alles kwijt zijn geraakt en onder uitdagende omstandigheden moeten zenzien te overleven, hebben zij de hoop nog niet verloren.”
Fotografie: Christopher Herwig

Kom ook in actie

Wil je een concrete bijdrage leveren om Syrische kinderen en hun families ook dit jaar de winter door te helpen? Doneer UNICEF Basics, dit zijn basisvoorzieningen zoals winterkleding, verwarming of hygiënekits. Voor bijvoorbeeld 5 euro geef je een kind een deken en voor 20 euro zorg je voor 20.000 liter schoon water. Kijk voor meer informatie op unicef.nl/basics.