Branded Content
Branded Content XTR Branded Content is de commerciële content op nrc.nl. De inhoud valt buiten de redactionele verantwoordelijkheid van NRC Media.

‘Ooit zat ik in een rolstoel, zo moe was ik’

Het Rotterdamse Maasstad Ziekenhuis heeft value-based healthcare (vbhc) met warmte omarmd. De afdeling Reumatologie stelt al jaren de patiënt centraal. De resultaten zijn ernaar: tevreden patiënten die volop aan het leven kunnen deelnemen. “De laatste tien jaar is door de andere manier van werken hier in het ziekenhuis mijn leven beter geworden.”

Reumapatiënt Nelleke Flipse (53) rijdt met een glimlach van haar woonplaats Delft naar RotterdamZuid, waar het Maasstad Ziekenhuis staat. Arriveren in het ziekenhuis voelt als thuiskomen, zegt ze een paar keer gedurende het gesprek. Zij heeft al 35 jaar reuma en komt al 27 jaar bij het ziekenhuis. Door de juiste medicijnen – onder andere biologicals om ontstekingen te remmen – en de warme aandacht van haar behandelteam kan ze volop deelnemen aan het leven.
“Reuma is voor mij een chronische aandoening geworden. De laatste tien jaar is door de andere manier van werken hier in het ziekenhuis mijn leven beter geworden. Ik kan weer autorijden, fietsen en uitgaan. Ooit zat ik in een rolstoel, zo moe was ik. Ik had veel pijn.”

Data-analist

Reumatoloog Angelique Weel en verpleegkundig specialist Hanneke Voorneveld horen het levensverhaal van Nelleke Flipse met twinkelingen in hun ogen aan. De twee hebben de uitgangspunten van vbhc in hun bedrijfsvoering gebracht en dragen het concept uit, samen met hun zusterziekenhuizen. Maasstad is een van de zeven ziekenhuizen die deel uitmaken van het samen werkingsverband Santeon.
“We vergelijken samen met onze dataanalist alle patiëntendata van onze reumapatiënten met elkaar. De uitkomsten stellen ons in staat de behandeling elke keer weer te verbeteren,” vertelt Weel.
Zij beheert binnen het Maasstad de vbhcportefeuille. “We leren van best practices van de collegaziekenhuizen. Als een patiënt op bijvoorbeeld het onderdeel vermoeidheid of lichamelijke beperkingen lager scoort dan het gemiddelde, dan gaan we in gesprek en proberen we een oplossing aan te dragen. Patiënten hebben namelijk vaak geen idee dat ze beter kunnen functioneren.”

Ook kinderen en jongvolwassenen

Ontstekingsreuma is een grote ziekte: 1 tot 2 procent van de Nederlandse bevolking heeft het. Tot diep in jaren tachtig van de vorige eeuw werd reuma behandeld met rust en misschien een pijnstiller. Je zag mensen met vergroeide gewrichten die niet meer konden werken. “Inmiddels is ontstekingsreuma goed te behandelen, mits je er maar vroeg genoeg bij bent,” vult reumaverpleegkundige Voorneveld aan. “We willen daarom dat vbhc al bij de eerste lijn plaatsvindt. Hoe eerder de huisarts ontstekingsreuma bij een patiënt herkent, hoe eerder wij aan de behandeling kunnen beginnen. Het is overigens een misvatting dat reuma alleen bij ouderen voorkomt. We hebben hier al kinderen en jongvolwassenen in behandeling. Door onze wijze van werken kunnen we ze gewoon laten deelnemen aan hun school, opleiding of werk.” Het reumateam van het Maasstad trekt om die reden Rotterdam en omstreken in om bij huisartsen mee te helpen om de juiste diagnose te stellen en hun kennis bij te brengen. Voorneveld: “Door vroeg in het ziekteproces met de medicijnbehandeling te beginnen, is de respons aanzienlijk beter.”

Kwaliteit van leven

Wat reumapatiënt Nelleke Flipse opvalt, is de aandacht voor haar als persoon op de afdeling Reumatologie van het Maasstad Ziekenhuis. “Er wordt naar mijn verhaal geluisterd. Als het moet, wordt er een discipline als bijvoorbeeld orthopedie bijgeschakeld. Als een medicijn mij niet bevalt, is dat gewoon te melden en wordt ernaar gehandeld. Mijn reumatoloog staat dichter bij mij dan mijn huisarts. Ik zie hem als een ‘vriend’. Met hem heb ik een klik en praat ik over meer dan alleen over mijn ontstekingen. En wat ik eerder zei: het resultaat is super. Ik kijk nu naar de dingen die ik wél kan en niet meer naar wat ik niet kan. Om die reden praat ik mee over de verdere verbetering van vbhc en help ik ook mee aan de ontwikkeling van nieuwe medicijnen. Het betekent voor mij als patiënt dat ik ook mee moet doen. Ik moest vragenlijsten invullen. Zo houd ik de kwaliteit van leven bij op een aantal punten en zet die vervolgens in mijn patiëntendossier.”

Luisteren en praten

Weel heeft een eenvoudige verklaring voor deze wijze van werken. “Het komt uit het verleden toen wij alleen maar rust in een speciale omgeving en een goed gesprek konden aanbieden. Er waren geen adequate medicijnen om de ontstekingen te remmen en de pijn te verzachten, dus we moesten wel luisteren en praten.
Anno 2019 en daar voorbij is onze taak het aanbieden van gepersonaliseerde zorg, noem het een holistische benadering. Door het gebruik van onze data weten we dat iedere fase van reuma een ander klachtenpatroon heeft. Koppel daar bijvoorbeeld leeftijd aan en we zijn in staat om het beste behandeltraject aan te bieden.
Wat in het licht van vbhc kan worden aangepast? Geef ons een digitaal gekoppeld netwerk en de patiënt een ‘bundel geld’ voor het gehele traject, dus van huisarts tot en met fysiotherapie of begeleiding door een psycholoog.”
Tekst: Eduard Voorn, fotografie: Marieke Duijsters