Sponsored content
Sponsored content

Zegt de ene auto tegen de andere: waar ben jij?



Heb jij parkeersensoren in je bumper? Handig, maar wel heel 2011. Het nieuwste van het nieuwste is dat je auto connected is: hij kan met zijn omgeving communiceren. Daar zitten nog wel wat haken en ogen aan.

De zelfrijdende auto’s waar nu mee wordt geëxperimenteerd, rijden via sensoren: ze ‘zien’ waar ze zijn, wat een verkeersbord aangeeft en of ze moeten remmen voor een verkeerslicht. Eenrichtingsverkeer dus: de auto ontvangt informatie en interpreteert die.

Tweerichtingsverkeer wordt het als je auto connected is: via het Vehicle-to-Vehicle-principe kan hij met andere auto’s communiceren. Een paar keer per seconde stuurt je heilige koe informatie naar auto’s om zich heen: dit is mijn snelheid en ik rij in de linkerbaan. En je auto ontvangt informatie, bijvoorbeeld van een auto die in jouw dode hoek zit (en die jij dus niet had gezien), met welke snelheid auto’s jou passeren en welke kant ze opgaan. En dat alles zonder online te hoeven zijn. Je auto kan waarschuwingen geven (de auto’s voor je gaan remmen!) en – als de zelfrijdende auto echt is toegestaan – op basis van die informatie besluiten te remmen.

“Er zijn natuurlijk niet alleen auto’s om mee te communiceren, ook de infrastructuur biedt waardevolle informatie voor beslissingen achter het stuur”

Ambulance in aantocht!

Er zijn natuurlijk niet alleen auto’s om mee te communiceren, ook de infrastructuur biedt waardevolle informatie voor beslissingen achter het stuur. Een rood verkeerslicht kan bijvoorbeeld aangeven wanneer hij op groen springt, zodat je niet onnodig hoeft te remmen. Dat is beter voor het milieu. “Of dat het wegdek glad is”, zegt Rolf Pielage, Security & Privacy consultant bij Deloitte. “Die communicatietechniek noemen we Vehicle-to-Infrastructure.”

Ook handig, én veilig: een waarschuwing over een botsing die vlak voor je – maar buiten je gezichtsveld – gebeurt. Pielage: “Of hulp bij het invoegen op een andere baan: met welke snelheid en op welk moment je dat het beste kunt doen.”

Idealiter communiceert een auto natuurlijk met auto’s om hem heen én met de infrastructuur. Dat maakt het rijden veiliger en het biedt allerlei extra mogelijkheden. Wat dacht je bijvoorbeeld van realtime informatie op je dashboard over hoe laat de trein vertrekt, dat je met de trein bovendien twintig minuten eerder op je bestemming bent en waar je je auto kunt parkeren?

Slapen achter het stuur

Al met al kan het dankzij die technieken een stuk veiliger worden op de weg. Geen gevaren meer van appende bestuurders die in een file bovenop hun voorganger knallen, van automobilisten die vergeten over hun schouder te kijken en een aanrijding veroorzaken met iemand in hun dode hoek. En ook in slaap vallen achter het stuur maakt niet meer uit. “Sterker nog, als auto’s helemaal zelf rijden, hebben we misschien niet eens een stuur meer”, zegt Pielage. “Maar er zal een overgangsperiode zijn, waarin automobilisten nog wel actief zelf rijden, beslissen en verantwoordelijk zijn, maar hulp krijgen van de auto. Bijvoorbeeld via een plaatje op het dashboard of via audiosignalen.”

Nog een voordeel is dat voor het milieu: “Auto’s kunnen beter anticiperen op de omgeving: ze kunnen alvast vaart minderen omdat ze weten dat het druk zal zijn bij het volgende kruispunt.”

Ik rij rechts. Grapje!

Maar. Er is altijd een maar. Want hoe zit het met de privacy van de bestuurder als altijd bekend is waar hij is? En wat te denken van de veiligheid? Immers, alles is te hacken. Recente onderzoeken tonen aan dat de veiligheid in het geding kan komen, bijvoorbeeld doordat auto’s op afstand bestuurd kunnen worden. De autoradio die ‘spontaan’ op vol volume aangaat, is onaangenaam, maar nog niet per se gevaarlijk. Een auto die aan zijn omgeving laat weten op de rechterbaan te rijden terwijl hij zich op de linkerbaan bevindt, dat is andere koek. Pielage: “Als het systeem een foute locatie van een andere auto ontvangt, kan een botsing misschien niet worden vermeden.” Onderzoekers en ontwerpers die broeden op de zelfrijdende en communicerende auto denken vooralsnog dat zowel de privacy als de veiligheid is geborgd door het gebruik van bepaalde encryptiemethoden en -systemen: aan alle gevoelige informatie wordt een echtheidskenmerk toegevoegd zodat de informatie niet ongemerkt te wijzigen is. “Het moet moeilijk te hacken zijn,” zegt Pielage, “maar vooral betrouwbaar. Als het vertrouwen bij de introductie van deze techniek niet goed is, duurt het lang om dat opnieuw op te bouwen.”

Deloitte kent de uitdagingen die de opkomst van nieuwe technologieën met zich meebrengt en kan deze vertalen naar creatieve en technologische oplossingen. Rolf Pielage is Security & Privacy Consultant bij Deloitte en heeft onder meer onderzoek gedaan naar het verbeteren van de beveiliging van auto communicatienetwerken. Wil je met hem hierover van gedachten wisselen, neem dan contact met Rolf op.