Tips & Tricks
Tips & Tricks

Wat sollicitanten kunnen leren van politici

Het is weer verkiezingstijd! Dat fascineert mij mateloos. Niet zozeer om de (gebroken) beloftes en toezeggingen, maar meer om de uitgedragen boodschappen en de toon hiervan. Wat zeg je precies en wat zeg je juist niet? En het meest interessant vind ik de manier waarop de dames en herenpolitici dat zeggen. Wat dat betreft zijn politici een stuk meer ervaren in het aanslaan van een bepaalde toon dan sollicitanten dat zijn, maar gaat het daarom ook altijd goed?

Of het nu een brief, uitgestoken hand of extreme uitspraak is, politici weten als geen ander dat het om de toon gaat die de muziek maakt. Het jasje waarin zij hun uitspraken hangen is doorslaggevend voor het wel of niet slagen van hun boodschap. Maar de vraag is of een (overmatige) focus op de toon de boodschap direct beter maakt.

Of het nu een brief is waarvan je kunt zien dat er wekenlang een discussie is geweest over ieder woord en komma, een uitgestoken hand waarvan je duidelijk kunt zien dat hij weken van tevoren is bedacht of een uitspraak gedaan op een danig theatrale wijze dat het een Oscar verdient. Politici zijn meesters in het overacteren en ik vraag me oprecht af of dit de boodschap niet meer geweld aandoet dan ondersteunt.

Juist daarvan kunnen sollicitanten iets leren. Ook bij solliciteren is het van groot belang om een gunfactor voor jezelf te creëren. De toon is minstens zo belangrijk als de boodschap, maar daarin schuilt zowel het gevaar als de kans. Want oprechtheid is hierin vaak nog belangrijker dan een overgeacteerde emotie. Als sollicitanten iets van politici kunnen leren, dan is het dus hoe het niet moet.

Wanneer je als sollicitant met je gunfactor wilt spelen, zul je zo dicht mogelijk bij jezelf moeten blijven. We zijn er meester in om tijdens sollicitatiegesprekken woorden te gebruiken die we anders nooit uit onze vocabulaire halen. Het spreekwoordelijk stof zit nog op woorden als ‘enthousiasmeren’ en ‘duizendpoot’. Hetzelfde geldt voor het geven van antwoorden die we geven omdat we denken dat we ze moeten geven. De enthousiaste sollicitant verandert maar al te vaak in een persiflage op een politicus. Het solliciterende Koefnoen-typetje, die doet wat hij doet, omdat hij denkt dat het moet.

Maar dat moet dus helemaal niet. Wat je vooral moet doen, is (bij) jezelf blijven. Wat kan jij, wat drijft jou? Hou het simpel en breng het enthousiast. We voelen vaak heel goed aan of iets oprecht is, of dat het in elkaar gezet is. Speel hiermee als sollicitant, breng jouw voorbeelden in jouw woorden. De kracht van een goede sollicitatie ligt bij jouw boodschap, in je eigen woorden. Net als dat voor politici geldt.

Over Freek van Kraaikamp (@Fvankraaikamp)
Freek (1985) is actief als loopbaancoach, auteur en columnist. Startte na een tienjarige carrière in de arbeidsbemiddeling zijn eigen bedrijf FREEK. Vanuit deze coachingspraktijk geeft hij individuele loopbaancoaching en sollicitatie-workshops. Hij schreef het sollicitatiehandboek Zou jij jezelf aannemen? Daarnaast schrijft hij columns voor verschillende magazines en websites.