Sponsored content
Sponsored content

Wat als antwoorden begraven liggen in de artikelen die nooit iemand leest?

Zoals je misschien weet geef ik veel trainingen in snellezen en geheugentechnieken. In de afgelopen 12 jaar heb ik met meer dan 100.000 hoog opgeleide kenniswerkers mogen werken. Door te werken met zo’n groot aantal mensen is me opgevallen dat de meesten van ons van nature te langzaam lezen om alles te kunnen onthouden. Het effect is dat ze primair scannend door hun artikelen heen gaan. Daarnaast hebben veel mensen moeite om zicht te concentreren en vergeten de meeste mensen binnen één dag 70% van de informatie. Dit is iets wat ik Modern Analfabetisme noem.

Is het mogelijk dat we hierdoor oplossingen voor grote maatschappelijke problemen simpelweg over het hoofd zien? Zou het kunnen dat er rapporten zijn verschenen met cruciale informatie voor het oplossen van die problemen, maar dat deze rapporten simpelweg niet gelezen zijn?

Volgens een recent rapport van de World Bank is dit scenario niet zo onwaarschijnlijk als je misschien zou denken (‘The solutions to all our problems may be buried in pdfs that nobody reads’, uit de Washington Post.) De World Bank publiceert jaarlijks honderden gedegen onderzoeken over hoe wereldwijde armoede bestreden kan worden. De rapporten hebben het doel om het publieke debat aan te zwengelen en overheden te helpen bij het maken van keuzes. Om die reden wordt veel tijd en geld aan het opstellen van deze rapporten gespendeerd. Op een gegeven moment stelde de Word Bank zichzelf de vraag: hoeveel mensen lezen onze rapporten eigenlijk? Een interessante vraag. Ze besloten dit te onderzoeken en de resultaten waren schrikbarend. Bijna een derde van hun PDF-bestanden is nooit gedownload; deze artikelen worden dus door niemand gelezen. 40% van hun artikelen werd minder dan 100 keer gedownload en slechts 13% werd meer dan 250 keer gedownload.

Verontrustende cijfers, als je het mij vraagt. En in een artikel in de Washington Post werd terecht aangekaart dat deze cijfers niet uniek zijn voor de World Bank. In alle vakgebieden worden belangrijke rapporten gepubliceerd: door overheden, academici, juristen, de bank- en verzekeringswereld. Honderden, duizenden pagina’s met informatie. Er worden op jaarbasis talloze manuren in gestopt om ze te produceren, maar ook hier is de vraag: worden ze überhaupt wel geopend?

Maar het wordt nog erger. Hoeveel mensen die zo’n rapport hebben gedownload, zullen dit van A tot Z gelezen hebben? Op basis van mijn eigen ervaring durf ik te wedden dat dit minder dan 5% is. En hoeveel procent van de mensen die zo’n rapport helemaal hebben gelezen, kan de informatie twee dagen later nog reproduceren?

Dit is de realiteit waarin we leven. Hoeveel informatie gaat hierdoor verloren? En wat voor effect heeft dat op ons kennisniveau?

De oplossing is in mijn ogen tweeledig. Het begint ermee dat we met z’n allen minder informatie moeten produceren: schrijf kortere artikelen/berichten en zet niet iedereen in de cc. Aan de andere kant is het belangrijk dat we vaardigheden leren om met de grote hoeveelheden informatie om te gaan. Leer hoe je niet meer afgeleid raakt in een drukke omgeving. Leer hoe je makkelijker (en sneller) grote lappen teksten opneemt. En leer hoe je deze kennis veel langer kan onthouden.

Het is tijd voor een omslag, tijd dat we de oppervlakkigheid van een ‘analfabetensamenleving’ doorbreken.

Meer weten? Kom naar een training! Hierin ontdek je alles over het verbeteren van je productiviteit, (digitaal) snellezen, het verhogen van je concentratie en het verbeteren van je geheugen. Alle informatie daarover vind je hier.

Over Mark Tigchelaar (@Mark_Tigchelaar)
Mark (1984) is dyslectisch, studeerde neuropsychologie, is breinexpert en directeur van UseClark. Al ruim 12 jaar helpt UseClark overheden, organisaties en onderwijsinstellingen om hun productiviteit te verhogen, door effectief gebruik te maken van de mogelijkheden van de hersenen. De methode is wetenschappelijk onderbouwd en wordt in 16 landen gebruikt. Inmiddels heeft Mark meer dan 100.000 mensen mogen opleiden in de methoden om meer uit het brein te halen. Hij is daarnaast betrokken bij verschillende TV programma’s over de hersenen en is auteur van 4 boeken. Deze zijn vertaald in 6 talen.