Sponsored content
Sponsored content

Van student naar starter, solliciteren in het curriculum!

Door een briefwisseling met een recent afgestudeerde dame maakte ik mijn debuut bij NRC. Het was een feest der niet-herkenning en we waren het hardvochtig met elkaar oneens over waar de verantwoordelijkheid lag voor het ‘arbeidsklaar’ maken van huidige en nieuwere generaties studenten.

Waar we het wel over eens waren is dat er een flink gat ligt tussen hogescholen, universiteiten en de arbeidsmarkt. Studenten worden vakinhoudelijk pico bello afgeleverd, maar worden letterlijk op de stoep van de betreffende onderwijsinstelling afgeleverd zonder enige vorm van kennis of hulp bij het vinden van hun plekje op de arbeidsmarkt. En daar gaat het nu juist ongelofelijk mis. Een stuitend geval van economische en maatschappelijke kapitaalvernietiging. En dan is mijn vraag, wie pakt die handschoen op?

Na het afronden van de brievenreeks maakte ik een rondje langs de velden. Ik sprak met universiteiten, universiteitsmagazines, studieverenigingen en arbeidsbemiddelaars. ‘Ja Freek, we herkennen het probleem. Het speelt absoluut, maar op korte termijn moet je hiervoor niet bij ons zijn.’ En probeer het je eens visueel te maken, terwijl ik prettige gesprekken voerde met diverse universiteiten, die de problemen absoluut onderkenden, maar niet bij machte zijn om het probleem te tackelen leveren zij dagelijks studenten af. Die studenten hebben een pracht van een vakinhoudelijke rugzak maar ontberen kennis van de arbeidsmarkt. We pompen dus jaar in, jaar uit miljarden in een systeem  ‘als ik het even heel plat zeg’, waarvan de return on investement (voor zowel universiteit, student als maatschappij) dramatisch laag is, doordat we ze die kleine arbeidsmarkt-hobbel niet over helpen. En het gaat maar door, iedere dag. Terwijl we weten dat het mis gaat!

Ondertussen waren er een aantal uitzonderingen, ik sprak prettig met de Radboud Universiteit in Nijmegen, zie hoe commerciële partijen als Schouten & Nelissen zich op jongeren beginnen te richten en bij de Fontys Hogeschool in Tilburg mocht ik zelfs spreken tijdens een sollicitatie-bootcamp voor hun tweedejaars studenten. Daar bovenop lanceerde LinkedIn recent een app waarin afgestudeerden hun ideale baan kunnen zoeken. Deze initiatieven zijn jammer genoeg niets meer of minder dan een goed bedoelde druppel op een gloeiend hete plaat.

En dat terwijl het helemaal niet zo moeilijk is. De hedendaagse generatie verkoopt zichzelf iedere dag, of het nu op Facebook, Instagram of Tinder is. Ze groeide letterlijk op met een Nokia of Iphone in de hand. Het zijn digital natives die gehakt zouden moeten maken van de oudere generatie sollicitanten. Maar dan moeten die knappe koppen wel even op scherp gezet worden. Solliciteren is niet sexy of spannend maar ook geen rocket science. Ze maken zich in veel gevallen een materie eigen die ver boven mijn bevattingsvermogen gaat. Maar leer ze dan ook hoe ze dit moeten verkopen op de arbeidsmarkt. Voor henzelf, voor de universiteiten, voor volk en vaderland.

Integreer het solliciteren in het curriculum, begeleid de stap van student naar starter. En je maakt voor een ieder de wereld een klein beetje mooier. Ik trakteer iedere partij die hierover met mij wil sparren met alle liefde op een kop koffie, zo ben ik dan ook wel weer!

Over Freek van Kraaikamp (@Fvankraaikamp)
Freek (1985) is actief als loopbaancoach, auteur en columnist. Startte na een tienjarige carrière in de arbeidsbemiddeling zijn eigen bedrijf FREEK. Vanuit deze coachingspraktijk geeft hij individuele loopbaancoaching en sollicitatie-workshops. Hij schreef het sollicitatiehandboek Zou jij jezelf aannemen? Daarnaast schrijft hij columns voor verschillende magazines en websites.