Coachartikel

Solliciteren na Thunderdome, voel je die bass?

Eind oktober stond het dan eindelijk op de agenda. Ik had er al maanden naar uitgekeken en had daar met mijn lurn-out ook alle tijd voor gehad. Eindelijk, eind-de-lijk mochten we weer. Op Marktplaats had ik een vintage Australian jack op de kop getikt en voor de gelegenheid had ik zelfs een nieuw ‘elitepauper’ shirt laten maken. Op 27 oktober was het dan zo ver. Thunderdome: 25 years of Hardcore in de Jaarbeurs in Utrecht.

Veel mensen zullen het een guilty pleasure noemen, maar voor mij gaat dat in zijn geheel niet op. Het is een volmondige pleasure waar ik me allerminst schuldig over voel. Ik kon werkelijk niet wachten om Drokz & Partyraiser weer op het podium te zien, om Dano te horen draaien. Stiekem kon ik zelfs niet wachten op de snoeiharde dreun van Dr. Peacock. En mijn vriendin, die had werkelijk geen flauw idee waar ze aan begonnen was.

Het moet ergens halverwege de nacht zijn geweest. Vraag me niet meer in welke zaal ik stond. Als de eerste klanken van de volgende gouwe ouwe klassieker de zaal vulden, voelde je het enthousiasme door de menigte glijden. ‘Ja, hoor je hem? Ken je die nog?’ Ik tikte mijn vriendin aan en die had natuurlijk geen idee wat ik bedoelde. In de verte werd de volgende hardcore-klassieker alweer door de zaal gepompt. ‘Voel je die bass?’

Dit was het moment. Om mij heen zag ik mensen elkaar aantikken. Nogmaals klonk het door de zaal. ‘Voel je die bass?’ Weer keek iedereen elkaar aan. Daar kwam die. Nog een keertje klonk het door de zaal. ‘Voel je die bass?’ Ja, daar was het. Plakkende Nike Air Maxxies op de grond, zweet op de bovenlip, voetjes van de vloer en armen in de lucht. Het geluid viel weg uit de zaal en duizenden armen gingen in de lucht. En hele zaal schreeuwde het mee:
‘DIE BASS MOET JE NIET HOREN, DIE MOET JE VOELEN’

Naast mij stond mijn vriendin me geschokt aan te kijken. Het geheel herhaalde zich in een tijdsbestek van een paar minuten nog een keer of drie. Het was het hoogtepunt van mijn Thunderdome. Een nacht gevuld met klassiekers. Een nacht lang door de drukke, warme zalen met loeiharde muziek stuiteren. Ik word er veel te oud voor, maar stiekem maakt het me helemaal niets uit.

Sollicitatie-inspiratie krijg ik op de vreemdste momenten, dus ook op Thunderdome. De week erna had ik een coaching gesprek met één van mijn kandidaten. Ik had het over de kracht van verhalen vertellen, over overtuiging en iemand meenemen in je verhaal. Dat je er meer voor nodig hebt dan enkel feiten. Je wilt iemand het verhaal echt laten voelen. Daarvoor moet je iemands gevoel aanspreken, met beeldende voorbeelden komen. Ik zeg weleens dat je moet praten in foto’s, dat je situaties moet schetsen. Zet mensen middenin jouw verhaal neer. ’Show, don’t tell’ zegt mijn redacteur de laatste weken vaak. Ik vertelde mijn kandidaat over Thunderdome en liet hem een seconde of dertig horen van mijn favoriete hardcore nummer. Het nummer is van J.D.A en je raadt vast al hoe het heet…
Voel Je Die Bass.

Voel je die bass?

Voel je die bass?

Neeheej!

(3X)

Voel je die bass?

DIE BASS MOEJE NIE HOREN, DIE MOEJE VOELEN!

 

Over Freek van Kraaikamp (@Fvankraaikamp)
Freek (1985) is actief als loopbaancoach, auteur en columnist. Startte na een tienjarige carrière in de arbeidsbemiddeling zijn eigen bedrijf FREEK. Vanuit deze coachingspraktijk geeft hij individuele loopbaancoaching en sollicitatie-workshops. Hij schreef het sollicitatiehandboek Zou jij jezelf aannemen? Daarnaast schrijft hij columns voor verschillende magazines en websites.