Coachartikel

Moet die topbaan altijd het streven zijn?

Het maximale eruit halen, dat is voor veel mensen toch wel het hoogste streven. Presteren op de toppen van je kunnen. Being the best you that you can be. Ik krijg daar altijd een beetje zure oprispingen van. Ik vraag me dan altijd af wat dat dan is. Wie dat bepaalt. Hoe ben je de beste you, you can be dan? Het tikt mijn toch al recalcitrante inborst aan. Wat is dat dan? De top, die topbaan en de allerbeste you, you can be?

Is dat een hoog salaris, veel verantwoordelijkheid, business class vliegen, strak in pak naar je werk, duizelingwekkende bonussen en lange uren maken? Het type work hard, play hard. Of? Om half negen inklokken, half 11 bakkie koffie, 12 uur lunch, half 2 weer beginnen, vier uur een bakkie koffie en vanaf kwart voor zes wachten tot je om zes uur mag uitklokken?

Als ik het zo stel lijkt de tweede optie waarschijnlijk het minst aantrekkelijk. Want we willen altijd meer, beter, hoger en meer glimmen. We moeten naar de top. Maar is die top wel zaligmakend? En wat is die top dan? Wanneer ben je de beste you, you can be? Is het wel zo verschrikkelijk om lekker op je gemiddelde kunnen te presteren, in plaats van de hele dag op je tenen te lopen?

Want het is maar net hoe je het zelf ziet. Draai de scenario’s eens om. Lange dagen, korte nachten, slecht slapen, veel stress, weinig sociaal leven, veel geld, maar amper tijd om het uit te geven. Geen relatie, weinig vrienden, wel een baan om trots op te zijn. Alleen niemand of het mee te delen. Weekenden slapen of juist finaal door het licht gaan om je op te laden voor de week die komen gaat. Of? Weinig stress, prima dagen, goed slapen, thuis met man/vrouw/kinderen eten, drie keer sporten in de week, genoeg geld om rond te komen en ook nog eens tijd om ervan te genieten.

Ik chargeer natuurlijk een beetje, maar ik wil wel eens een lans breken voor degenen die niet zo nodig ‘de top’ zouden willen halen. Wat die ‘top’ dan ook moge zijn. Want wat voor de één een riant salaris en een vakantie op Ibiza is, is dat voor de ander gewoon om zes uur rond de tafel met de kids. Het is maar waar je voor kiest.

Over Freek van Kraaikamp (@Fvankraaikamp)
Freek (1985) is actief als loopbaancoach, auteur en columnist. Startte na een tienjarige carrière in de arbeidsbemiddeling zijn eigen bedrijf FREEK. Vanuit deze coachingspraktijk geeft hij individuele loopbaancoaching en sollicitatie-workshops. Hij schreef het sollicitatiehandboek Zou jij jezelf aannemen? Daarnaast schrijft hij columns voor verschillende magazines en websites.