Sponsored content
Sponsored content
ANP PERSBUREAU METER

Kijken: De eenzaamheid van een vrachtwagenchauffeur in de nacht

Ze zijn eenzaam, en slapen in hun enorme tientonners op verlaten parkeerplaatsen, achteraf-weggetjes en vluchtstroken. Een 28-jarige Noorse fotograaf klopte bij hen aan en vroeg of ze er de nacht mocht doorbrengen. Om de vrachtwagenchauffeurs slapend te fotograferen.

‘Time to rest’ heet het fotoproject van de Noorse fotograaf Line Søndergaard. Ze overnachtte bij dertig vrachtwagenchauffeurs in hun truck.

Als je niet stopt, krijg je een boete
Volgens de strenge regels moeten de vrachtwagenchauffeurs in 24 uur twee pauzes nemen van 45 minuten, en één van negen of elf uur, waarin zij moeten slapen. Er zijn zo’n 30.000 trucks in Noorwegen, die zo’n 385 duizend vierkante kilometer doorkruisen, maar er zijn slechts vijftien rustplaatsen in het land.

Als de chauffeurs niet op tijd bij zo’n rustplaats aankomen, beginnen hun alarmen te piepen. Als dat gebeurt, weten ze dat ze een fikse boete zullen krijgen. Veel chauffeurs willen die boete niet riskeren, en zijn daarom gedwongen om hun verplichte slaapstop letterlijk in de middle of nowhere te houden. Op welke plaats dan ook, op welk tijdstip dan ook. Met hun biologische klok hebben die stops weinig te maken: als de gele schermen knipperen, moet er geslapen worden - hoe laat het ook is. Alsof ze geen mensen zijn, maar machines, verzucht één van de truckers mismoedig.

Prostituee
De chauffeurs dachten in eerste instantie meestal dat ze te maken hadden met een prostituee, als Søndergaard bij hen aanklopte om te vragen of ze de nacht bij hen mocht doorbrengen. Maar als ze hen dan vertelde over haar project, waren de meesten heel blij dat ze ‘een ander beeld’ van de truckers wilde tonen, vertelt Søndergaard aan de Duitse blad Der Spiegel.

“De meeste truckers hadden een stapelbed. Ik sliep altijd bovenin. Een uur nadat ze in slaap waren gevallen, begon ik hen te fotograferen”, vertelt ze. Hoewel ze niet ‘echt’ bang was, had ze wel voorzorgsmaatregelen genomen. “Voordat ik in de vrachtwagen klom, fotografeerde ik het kenteken en de contactgegevens van het bedrijf. Die foto’s stuurde ik samen met mijn GPS-coordinaten door naar mijn ouders en mijn vriendje. De bestuurder wist daar ook van.”

Handtastelijk
Eén keer ging het bijna mis. “Normaal praatte ik altijd even met de bestuurders voor ik naar binnen klom. Na zo’n gesprek wist ik meestal wel of iemand te vertrouwen was. Maar toen het een keer regende, klom ik meteen naar binnen. De man was handtastelijk, ik schreeuwde en moest me verweren. Toen heeft hij mij eruit gelaten.” Maar over dat voorval praat Søndergaard liever niet: “Ik wil niet dat het beeld gereduceerd wordt tot die ene persoon. Het was de enige negatieve ervaring op dertig goede. In een bar op vrijdagavond is die kans veel hoger.”

Bekijk hier het intrigerende project van Søndergaard.