Sponsored content
Sponsored content

Hoe zet je een stap naar buiten als je op je tandvlees loopt?

Je bent een harde werker, altijd al geweest. Elk weekend zit je wel een paar uur te werken en ook ‘s avonds neem je regelmatig nog wat werk mee. Sowieso ben je geen 9-tot-5-werker. Je piekert er niet over om je ziek te melden, tenzij je echt niet meer op je benen kunt staan. In de loop der jaren heb je allerlei taken op je genomen, die misschien niet strikt bij je functie horen, zoals het inwerken van nieuwkomers. Het was allemaal prima, want je hield van je werk en je had genoeg energie.

Maar ergens zijn er dingen veranderd, helder aanwijsbaar of sluipenderwijs. De inhoud van je werk veranderde, je nieuwe manager en jij hebben geen klik, je kunt je niet vinden in de nieuwe koers van het bedrijf. Daarmee werd het steeds lastiger om al die energie op te brengen en was het al helemaal ingewikkeld om aan de slag te gaan met het onderzoeken wat je alternatieven elders zijn.

Je loopt het risico in een negatieve spiraal terecht te komen van minder energie, slechtere prestaties, negatieve beoordelingen en nog minder energie. Ook voor je zelfvertrouwen is deze situatie niet optimaal en dat maakt weer dat het ook lastiger is om jezelf op te laden voor sollicitatiegesprekken.

Let op, als je niet beter voor jezelf gaat zorgen, is de kans reëel dat je vastloopt. Dat anderen voor jou gaan beslissen. Of dat je lijf beslist dat het zo genoeg is en je ziek thuis komt te zitten. Maar als je echt op je tandvlees loopt, wat kun je dan doen?

  1. Verg niet direct heel veel van jezelf. In het boekje: ‘De kunst van Kaizen’ van Robert Maurier (zie ook het artikel op mijn website) wordt beschreven hoe je juist verder kunt komen met minimale stapjes. Bijvoorbeeld door elke dag 5 minuten te googelen op vacaturesites. Omdat je zo ongemerkt succeservaringen opdoet en zo meer energie krijgt.
  2. Stop met al die extra zaken en richt je op een aantal echte prioritieten in je werk, maar vooral op je eerste prioriteit: jezelf verder helpen. Gooi alle ballast weg, negeer de verontwaardiging van collega’s en houd je doel voor ogen.
  3. Zie in dat het ook in het belang van je werkgever is, dat je gieriger wordt met je tijd, dat je alleen doet wat echt noodzakelijk is. Als je gewend bent om het belang van je werkgever voorop te stellen, dan is het goed om ook dit argument te gebruiken: dat ook je werkgever er niet bij gebaat is als je vastloopt.
  4. Zorg extra goed voor jezelf: plan zaken in die je leuk vindt en die je helemaal in beslag nemen. Op die manier kun je ervoor zorgen dat de knop ‘werk’ ook af en toe helemaal uit staat.

  5. Praat met mensen die stappen hebben gezet. Vertel mensen dat je je aan het oriënteren bent en vraag goede bekenden eens om met je mee te denken. Trek je niet terug als een beer in zijn hol, maar omring je met betrokken en optimistische mensen.

Kortom: Je hebt zelf de touwtjes in handen om je eigen situatie te veranderen.

Over Ester de Bruine (@esterdebruine)
Ester (1961) studeerde Onderwijskunde en Arbeids- & Organisatiepsychologie. Ze werkte als hr-professional, docent aan de Hogeschool, consultant en ze startte een businessunit voor vrouwen en hun loopbaan. In 2012 richtte zij de Loopbaanonderhoudsgroep op, met als doel om werknemers te helpen beter voor hun eigen onderhoud te zorgen. En om werkgevers dat te laten faciliteren: Duurzame Inzetbaarheid 2.0. Ook schreef zij diverse boeken om mensen te helpen bij het vinden van hun pad op de arbeidsmarkt.