Sponsored content
Sponsored content

Een stap terug moeten doen en toch weer werken met plezier

Hans is een opgewekte man, nu weer tenminste. De afgelopen maanden had hij het lastig. Maar nu heeft hij weer zin in zijn werk en in het leven in het algemeen. Hans heeft geleerd te dealen met hetgeen hem in zijn werk overkomen is.

In een wat onduidelijke combinatie van een reorganisatie en een negatieve beoordeling raakte Hans zijn baan kwijt als leidinggevende van de afdeling Client Support. Deze rol kwam te vervallen en Hans zou direct onder de commercieel directeur in een zelfsturend team aan de slag gaan.

Vernederd en afgedankt
Kort daarvoor had hij, in zijn beleving geheel vanuit het niets, al een negatieve beoordeling gekregen. Vrij snel na de aankondiging dat zijn functie weggeorganiseerd wordt, wordt iemand van buitenaf aangetrokken voor een functie die verdacht veel op zijn oude functie lijkt, constateert Hans. Hij voelt zich bedonderd. Tot overmaat van ramp komt hij erachter dat sommige van zijn medewerkers al eerder op de hoogte waren van zijn gedwongen terugtreden, dan hijzelf.

Hans voelt zich vernederd en afgedankt. Hij wil zo snel mogelijk weg en overweegt juridische stappen te ondernemen. Maar dan, op een dag krijgt hij het niet meer voor elkaar om zijn bed uit te komen; hij blijft huilen en voelt zich doodmoe.

Anders denken
Aangemoedigd door zijn omgeving blijft hij een tijdje thuis en wandelt hij meer dan in de 20 jaar daarvoor. Langzaam voelt hij de levenslust weer terugstromen in zijn lijf en lukt het hem ook anders te gaan denken. In plaats van de vele varianten op: “Ze mogen mij zo niet behandelen” komt de gedachte: “Het is niet fijn dat het zo gelopen is, maar het is niet het einde van mijn leven” en “ze denken maar over me wat ze willen op mijn oude afdeling, dat maakt mij nog niet minder”.  Hij neemt zelf het initiatief tot een gesprek en gaat weer aan de slag, en start met halve dagen.

In overleg met een interimmanager spreekt hij af om de invoering van het nieuwe systeem te begeleiden. Ondanks dat hij iedereen weer onder ogen moet komen en er dus tegenop ziet, pakt het goed uit. Het feit dat hij de tijd heeft om zich te concentreren op taken, maakt hem erg blij. Hij heeft gesolliciteerd op andere managementfuncties buiten de organisatie, maar begint zich steeds meer af te vragen of hij nog wel zo’n zware functie wil.

Wel vast zorgen voor zijn toekomst
Hoe het verder zal lopen, weet hij nog niet. Misschien zal Hans later alsnog de stap zetten, maar wellicht blijft hij de komende jaren met veel plezier in zijn nieuwe functie werken. Voorlopig heeft Hans het in zijn huidige rol beter naar zijn zin gehad dan de afgelopen jaren. Doordat er wel echt een plek voor hem was, maar vooral doordat het hem zelf lukte om niet te blijven steken in zijn boosheid en door oplossingsgericht te handelen, kan hij weer verder. Hij is wel zo slim om ondertussen ook alert te blijven op zijn mogelijkheden buiten en binnen zijn netwerk. Als hij alsnog ontslagen wordt of weg wil, liggen zijn kansen helemaal niet zo slecht.

Over Ester de Bruine (@esterdebruine)
Ester (1961) studeerde Onderwijskunde en Arbeids- & Organisatiepsychologie. Ze werkte als hr-professional, docent aan de Hogeschool, consultant en ze startte een businessunit voor vrouwen en hun loopbaan. In 2012 richtte zij de Loopbaanonderhoudsgroep op, met als doel om werknemers te helpen beter voor hun eigen onderhoud te zorgen. En om werkgevers dat te laten faciliteren: Duurzame Inzetbaarheid 2.0. Ook schreef zij diverse boeken om mensen te helpen bij het vinden van hun pad op de arbeidsmarkt.