Sponsored content
Sponsored content

De scholen zijn weer begonnen, maar wie helpt de studenten aan een baan?

Je zou het kunnen omschrijven als mijn eigen persoonlijke kruistocht. Niet in spijkerbroek, maar in skinny jeans. Ik schreef er eerder al columns over op dit platform: solliciteren in het curriculum. Ik maakte mijn debuut voor NRC Carrière met een briefwisseling met een studente en wijdde er meerdere columns aan. En eigenlijk was het nooit zo relevant en hopeloos als nu.In de doorsnee Vinex-wijk hangen de banners levensgroot boven over de provinciale wegen ‘De scholen zijn weer begonnen.’, de treinen zitten weer ramvol studenten, de arbeidsmarkt trekt weer aan en daarmee moet de nieuwe lichting afstudeerders haar weg naar en op de arbeidsmarkt gaan vinden.

De afgelopen maanden heb ik veel, heel veel gesprekken gevoerd met mensen in en rond het onderwijs. En vrijwel iedereen onderkent het probleem. Onze knappe koppen zijn na het afronden van hun studies vakinhoudelijk in staat tot puike prestaties. Maar het landen van deze knappe koppen op de perfecte plek op de arbeidsmarkt blijft nog moeilijk. Het zijn vakinhoudelijke professionals, maar vaak nog volledig arbeidsmarktvreemd.

En dat, en ik blijf erop hameren, is compleet onnodig. Mits onderwijsinstellingen, naast dit te herkennen, ook de handschoen oppakken. Solliciteren is geen rocket science, maar een kleine crash course is hiervoor wel nodig. Even wakker schudden, misschien een schop onder de kont geven. Een reality check die studenten de wetten van de werkvloer en de arbeidsmarkt bijbrengt. Want een nieuwe fase in hun leven brengt ook nieuwe wetten, regels en gebruiken met zich mee. En daar zit in mijn ogen de crux.

Recent hielp ik een detacheerder in een project om een aantal HBO bouwkunde starters naar een traineeship te begeleiden. Ontzettend leuk om te doen, maar ook ontzettend confronterend. Eén van de trajecten dreigde spaak te lopen op het startsalaris. De betreffende starter had op school namelijk vernomen dat ‘het startsalaris van een ingenieur op € 2.700,- ligt.’ Hij was er heilig van overtuigd dat hij afgeschept werd met een schijntje. En dat terwijl hij een zeer schappelijk en marktconform contract voor zijn neus had liggen.

Kun je dit de betreffende starter(s) kwalijk nemen? Nee, zeer zeker niet. En dit is slechts een van de vele praktische, en volledig vermijdbare, voorbeelden waar HBO- en WO-starters tegenaan lopen wanneer ze hun transfer van de schoolbanken naar de werkvloeren maken. De wetten, gebruiken en dynamiek zijn niet 1-op-1 te kopiëren. En juist dat moeten studenten zich realiseren. Er is een switch in de mindset nodig in deze nieuwe fase.

Daarom blijf ik pleiten voor sollicitatie-crashcourses aan het einde van iedere opleiding. Laat onderwijsinstellingen geen arbeidsmarktvreemde young professionals meer afleveren. Maar geef ze die bagage mee waardoor ze met al hun kennis ook echt kunnen landen op de werkvloer. Daarom vraag ik jullie aan het start van het schooljaar nogmaals: wie gaat de handschoen oppakken?

Want arbeidsmarkvreemheid is een rotwoord, juist omdat het zo vermijdbaar is.

Over Freek van Kraaikamp (@Fvankraaikamp)
Freek (1985) is actief als loopbaancoach, auteur en columnist. Startte na een tienjarige carrière in de arbeidsbemiddeling zijn eigen bedrijf FREEK. Vanuit deze coachingspraktijk geeft hij individuele loopbaancoaching en sollicitatie-workshops. Hij schreef het sollicitatiehandboek Zou jij jezelf aannemen? Daarnaast schrijft hij columns voor verschillende magazines en websites.