Sponsored content
Sponsored content

De haat-liefdeverhouding tussen studenten en de arbeidsmarkt

Het blijft een moeilijke relatie, studenten en de arbeidsmarkt. Aan de ene kant zijn het ambitieuze hemelbestormers, maar aan de andere kant is het allemaal toch een beetje eng en vreemd. Daarom vraag ik mij deze week af: waar gaat het mis wanneer studenten de arbeidsmarkt willen betreden?

Je bent jong en je wilt wat. Een mooie baan, jezelf ontwikkelen en eindelijk wat geld overhouden aan het einde van de maand. Qua potentie zijn ze een prachtige versterking voor iedere ondernemer. Jong, fris en goedkoop. Toch ziet dit er in de praktijk heel vaak anders uit. Starters zijn ingetogen en soms zelfs angstige medewerkers. Hoe kan een dergelijke potentievolle situatie in de praktijk zo ontzettend vaak misgaan?

In mijn ogen treft alle drie de partijen blaam. De opleider, de student en de werkgever. Alle drie houden zij het probleem in stand door enkel naar hun eigen belangen te kijken.

De opleider richt zich enkel op de studie en veel te weinig op het vervolg. Welke opleider is er zo voortvarend om, in plaats van alleen aan opleiden, ook te denken aan klaarstomen? Nee, we toetsen de hemelbestormers van morgen op hun parate kennis, maar op geen enkele manier leren wij ze de wetten van de werkvloer. Net als de weg daar naartoe. Hoe zorg je als opleider dat we de ‘pientere koppen van morgen’ laten landen op de plekken waar zij het beste tot hun recht komen? Ik kan je uit eigen ervaring vertellen, dat doen ze niet.

Wanneer we naar de gemiddelde student kijken, dan zien we vaak de weg van de minste weerstand. Alles moet ‘leuk’ zijn en vooral niet te moeilijk. De arbeidsmarkt is geen ‘peer review’ waarin we elkaar voldoendes kunnen geven om de ander maar niet te kwetsen. Bij de gemiddelde werkgever draait het om de resultaten, vaak zijn dat knaken. Behaal je die niet, dan krijg je dat te horen. Veelvuldig zien we starters door die denkwijze finaal van slag raken. De starters die het verschil niet zien tussen feedback en kwetsen. Dat men je aanspreekt op ondermaatse input of output betekent niet dat men je niet aardig vindt. Een workshopje ‘omgaan met kritiek’ zou voor veel studenten geen overbodige luxe zijn.

Ook de werkgevers zouden een stapje bij mogen zetten. We zetten de starters direct onder druk: presteren is vereist en lange dagen zijn haast normaal. We verwachten veel van ze. Maar wanneer we verantwoordelijkheid geven en deze eisen, dan dienen we ze ook goed te faciliteren en te begeleiden. Vaak genoeg zie ik slappe inwerktrajecten en weinig aandacht voor starters. Ook daar ligt een verantwoordelijkheid, die door de werkgever genomen dient te worden.

Doe je ogen eens dicht en stel je dit ‘doemscenario’ eens voor. Als starter weet je niet goed hoe of waar je een nieuwe baan moet zoeken. Daardoor land je niet helemaal op je gedroomde baan. Ondertussen word je wel in het diepe gegooid, ben je een beetje aan het spartelen en krijg je een tik van je manager. Want die ziet dat je output ondermaats is. En die tik, die is nieuw. Daar kan je helemaal niet mee omgaan. En dan ga je van spartelen naar zinken.

Als je het mij vraagt is dat de oorzaak van de haat-liefdeverhouding tussen studenten en de arbeidsmarkt.

Over Freek van Kraaikamp (@Fvankraaikamp)
Freek (1985) is actief als loopbaancoach, auteur en columnist. Startte na een tienjarige carrière in de arbeidsbemiddeling zijn eigen bedrijf FREEK. Vanuit deze coachingspraktijk geeft hij individuele loopbaancoaching en sollicitatie-workshops. Hij schreef het sollicitatiehandboek Zou jij jezelf aannemen? Daarnaast schrijft hij columns voor verschillende magazines en websites.