Sponsored content
Sponsored content

Daar sta je dan, met je fantastische verhaal. Hoe zorg je dat het blijft hangen?

Je hebt de steekwoorden op een kaartje gezet, je hebt je powerpoint-slides paraat, en je weet zelfs je zenuwen onder controle te houden. Heel goed. Misschien ben je allang blij als je publiek braaf naar je presentatie luistert. Maar zou het niet mooi zijn als je verhaal ook bij je toehoorders blijft hangen?

Als jouw zorgvuldige ingestudeerde zinnen bij je publiek het ene oor in-, het andere oor uitgaan, kun je je afvragen wat voor nut het eigenlijk heeft, zo’n presentatie. Leuk dat je daar bij TEDx staat, maar weet iemand drie weken later nog wat je verteld hebt?

Zolang je in heldere zinnen praat en je boodschap goed gearticuleerd en zelfverzekerd overbrengt, zullen mensen hem wel onthouden, is de algemene gedachte. In Harvard Business Review geeft Art Markman, professor in psychologie en marketing aan de University of Texas, drie handige tips die de kans groter maken dat je verhaal wordt onthouden.

Tip 1: Let op de volgorde
Wat je als eerste vertelt, blijft het beste hangen. Informatie waarmee je helemaal aan het einde komt, wordt ook redelijk goed onthouden - maar niet zo goed als aan het begin. Het middengedeelte blijft het publiek sowieso het minst bij. Met andere woorden: val meteen met de deur in huis, en begin met je belangrijkste boodschap.

Veel sprekers beginnen hun presentatie met een overzicht van wat ze gaan vertellen, daarna vertellen ze hun verhaal, om vervolgens af te sluiten met een samenvatting van wat ze zojuist verteld hebben. Niet slecht, want op die manier geef je de belangrijkste boodschap op twee momenten die goed onthouden worden. Zorg er dan wel voor dat je aan het begin al kort de conclusie vertelt.

Een techniek die ook vaak gebruikt wordt: beginnen met een leuke anekdote om de aandacht van het publiek te vangen. Dat is dus niet zo’n slim plan. Het publiek zal de anekdote later nog wel kunnen navertellen, maar wat nou precies het punt van je presentatie was, zijn ze vergeten.

Leg verbindingen
Losse feiten en conclusies zijn minder makkelijk te onthouden dan een verhaal waarvan de informatiebrokken met elkaar samenhangen. Markman vergelijkt het met pinda’s: als je drie keer een losse pinda uit een schaal pakt, heb je drie pinda’s. Maar als je gesmolten caramel over de pinda’s in de schaal gooit, plakken ze aan elkaar. Doe je daarna een graai in de schaal, dan heb je niet één pinda, maar een hele klont. Verbind in je verhaal dus de losse ‘informatiebrokken’ aanelkaar.

Zorg dat het publiek zich inspant
Om iets in je geheugen op te slaan, moet je moeite doen. Hoe dieper het publiek nadenkt over wat je zegt, des te groter de kans dat ze zich je verhaal later nog kunnen herinneren. Het klinkt tegenstrijdig, maar als je verhaal té gelikt is, blijft het waarschijnlijk niet goed hangen. Dit komt doordat de toehoorders bij een gelikt verhaal zelf helemaal geen werk hoeven te verrichten om het te begrijpen.

Dat betekent natuurlijk niet dat je een verwarrend verhaal moet ophangen, zodat het publiek moeite moet doen om het te volgen. Bij onbegrijpelijke verhalen haakt het pbuliek namelijk gewoon af. Wat je wél kunt doen: momenten in je verhaal inbouwen waarop het publiek zelf moet nadenken. Bijvoorbeeld door hen te vragen hun hand op te steken bij de oplossing die hen het beste lijkt. Aan het einde van je presentatie som je je belangrijkste punten op, maar beter nog: laat de toehoorders hun eigen samenvatting formuleren.